یادداشت/ غلامرضا بنی‌اسدی

ایران پُر از سلیمانی نیست

ایران گرچه پر از سلیمانی نیست اما نباید خالی از پیروان او باشد چنان که هیچگاه پر از بهشتی و رجایی نشد اما از رهروان آن‌ها خالی هم نماند؛ با اینکه «سرباز سلیمانی» ورای هر سردار و نام آوری در تاریخ این ملت بود.

کد خبر: ۴۳۴۸۷۶

تاریخ: ۱۳ دی ۱۳۹۹ - ۰۷:۴۶

گروه استان‌های دفاع‌پرس - «غلامرضا بنی‌اسدی» روزنامه نگار و فعال رسانه؛ از هزاران هزار نفری که لباس سبز پاسداری پوشیدند و در بین میلیون‌ها رزمنده‌ای که به امید شهادت و با باور به انقلاب جان بر کف گذاشته و به میدان دفاع از ارزش‌ها، «دفاع مقدس» شتافتند، فقط یک نفر تبدیل به هویت جریان‌سازی شد که با سعه وجودی خود اثرگذاری در گستره جهانی داشت و در جغرافیای انسانی تاریخ‌سازی کرد و آن قاسم سلیمانی بود.

به جرأت این کلمات را بر کاغذ می‌نشانم چون قاسم سلیمانی یگانه بود. وقتی برانگیخته و دلسوخته از سوگ این کشته دور از وطن، شعار سر می‌دادیم که «ایران پر از سلیمانی است» تنها یک شعار در حوزه جنگ روانی و تبلیغاتی را بر زبان می‌راندیم که البته یک نگاه را هم نمایندگی می‌کند و آن که ما راه مان راه سلیمانی است و می‌تواند به یک راهبرد هم تبدیل شود؛ اینکه ما هر کداممان بکوشیم به اندازه سعه وجودی‌مان سلیمانی شویم. یعنی سلوک، رفتار، ایثار، عشق، ایمان، نگاه ملی، کنش انقلابی، مردم دوستی، ظلم‌ستیزی، رفق و مدارا و مروت همه شمول او را بسان سرمشقی موفق به تعلیم و تکرار بنشینیم؛ به‌گونه‌ای که هر روز بیش از دیروز به او شبیه شویم.

آری؛ سلیمانی یگانه بود و اغراق نیست که او را نادره دوران بدانیم. نمی‌شود که ایران پر از سلیمانی باشد؛ همان طور که سپاه امیرمومنان، حضرت علی (ع) هم هیچگاه نتوانست بیش از یک مالک و عمار داشته باشد چراکه مالک و عمار استثنا بودند. به همین منوال، «سرباز سلیمانی» هم از استثنائات انقلاب اسلامی است و استثنا را نمی‌توان در قالب و قاعده مرسوم مورد مطالعه و تحلیل قرار داد اما می‌توان از استثنائات الگو گرفت. این هم درس قرآن و هم رسم ایمانی ماست؛ همان گونه که از قول خداوند اعلی آمده است «وَلَکُم فی رَسُول اللهِ اُسوَهٌ حَسَنَه» که قرار نیست آحاد جامعه پیامبر شوند بلکه باید جامعه بشری و جهان انسانی در هر روزگار از اخلاق نبوی و زیستن به سبک پیامبر پُر شود لذا ایران گرچه پر از سلیمانی نیست اما نباید خالی از پیروان او باشد چنان که هیچگاه پر از بهشتی و رجایی نشد اما از رهروان آن‌ها خالی هم نماند؛ با اینکه «سرباز سلیمانی» ورای هر سردار و نام آوری در تاریخ این ملت بود.

مهم هم همین است که اقبال به سلیمانی شدن در فرزندان این دیار وجود داشته باشد. مهم این است که مرغ جان و ایمان مان به پرواز در آید هر چند در آخر «سیمرغ» به قاف برسد اما سمت وسوی پرواز همه مرغان قاف باشد، هرکس به وسع خویش به این مقصد نزدیک شود و در پرتو انوار مقصد مقدس قرار گیرد. همین نگاه است که دشمن شکن می‌شود و «بیراهه»ها را به رغم خواست و طراحیِ دشمن خالی می‌گذارد. همین رفتار است که سنگرها را چنان پر می‌کند که منفذها بسته می‌شود. این نگاه راهبردی است که گستره مکتب سلیمانی و برد گفتمانی او را تا اقصای عالم می‌رساند و به نامیرایی این مرام می‌انجامد. این که در همان روزهای شهادت سردار از قلم‌های گوناگون خواندیم و از بیان‌های مختلف شنیدیم که دشمن از این به بعد با جنبه‌ای از سلیمانی طرف است که نه پهپاد بلکه همه توان اتمی مستکبران عالم هم نمی‌تواند او را زمین‌گیر کند و این وعده نصر پروردگار است که اگر آن سلیمانی را کشتند، این سلیمانی آنان را درهم خواهد شکست و در وعده پروردگار تردیدی نیست.

انتهای پیام/