یادداشت/ علی مولوی حقیقی

شیرینی بصیرت؛ ره‌آورد عبرت‌آموزی از تلخ‌کامی‌های تاریخ

ملت ولایتمدار ایران اسلامی که پس از مانورهای فتنه‌گران به خیابان آمدند، نشان دادند که دیگر یاران امام محدود به ۷۲ تن نیستند بلکه این بار یک ملت پای‌کار ولایت و مکتب خواهد ایستاد. این مصداق شیرینی بصیرتی است که از تلخی تاریخ‌پژوهی حاصل می‌شود.

کد خبر: ۴۳۶۱۲۰

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۹ - ۱۱:۳۴

گروه استان‌های دفاع‌پرس - سردار سرتیپ دوم پاسدار «علی مولوی حقیقی»، گرچه مطالعه و تحقیق در حوزه تاریخ اسلام همواره با مشاهده مصادیق بارز بی‌بصیرتی خواص و حتی مردم یک شهر یا سرزمین زمینه‌ساز تلخ‌کامی و اندوه از غربت اولیاءالله و مردان خداست اما بررسی این خط سیر تاریخی به‌عنوان تنها راه ممکن برای واکاوی دلایل شکست‌های جریان حق و علل سَرخوردگی پیروان راه حقیقت، اقدامی مؤثر در جهت بصیرت‌افزایی است. به‌طور مثال در تاریخ می‌خوانیم که پس از به نیزه شدن قرآن‌ها، عده‌ای با ازدحام در خیمه امیرالمؤمنین (ع) او را وادار به تسلیم در برابر خواست تفرقه‌افکنانه آنان و تمکین به مذاکره با معاویه نمودند اما وقتی به مکر عمروعاص، علویان هم از اریکه قدرت خلع شدند، همان افراد دوباره با ازدحام در خیمه امیرالمؤمنین (ع) چنین ادعا کردند که چون علی (ع) مجوز مذاکره با معاویه را داد، مسئول بدعهدی شامیان است و باید توبه کند. دانستن این حقایق گرچه بر هر شیعه‌ای سخت و تلخ است و داغ مظلومیت امام علی (ع) را تازه می‌کند اما هر تدبیری که برپایه عبرت از این تاریخ‌پژوهی و درجهت جلوگیری از تکرار این تجربه دردناک در عصر حاضر اتخاذ شود، شیرینی بصیرت را درپی خواهد داشت.

تاریخ روایت می‌کند که امام حسین (ع) هنگامی‌که در دل شب، بیعت خود را از کاروانیان برداشت تا هرکس اراده ترک جهاد داشت، بی خجالت میدان شهادت را ترک کند، جمعی از وفادارترین یاران اباعبدالله (ع) اندوهگین از این عمل مولایشان ندا برآوردند که حاشا بر غیرت مسلمانی ما اگر امام خود را تنها بگذاریم. ملت ولایتمدار ایران اسلامی که پس از مانورهای پی‌درپی ماجراجویان و فتنه‌گران مدعی پیروزی در انتخابات سال ۱۳۸۸به خیابان آمدند، نشان دادند که دیگر کسی در شب تاریک، خیمه ولی امر خود را ترک نخواهد کرد و این بار یاران امام محدود به ۷۲ تن نیستند بلکه یک ملت با تمام ظرفیت‌های اجرایی خود پای‌کار ولایت و مکتب خواهد ایستاد. این مصداق شیرینی بصیرتی است که از تلخی تاریخ‌پژوهی حاصل می‌شود.

برخی بر این باورند که اطلاق تعبیر «یوم‌الله» به روز نهم دی‌ماه فراتر از ظرفیت این رویداد است اما حقیقت آن است که نهم دی را می‌توان حتی نقطه عطفی در تاریخ انقلاب دانست زیرا در این روز نشان داد که این ملت بصیرت دوران پیروزی بر نظام ستم‌شاهی را حفظ کرده و بر همان عهدی که با امام خمینی (ره) بستند، استوار هستند. شاید بتوان گفت که هر واکنشی از جانب دلسوزان نظام و خواص با بصیرت کشور می‌توانست بعدها با تحریف برخی افراد به‌عنوان یک واکنش سیاسی مطرح باشد اما خروش انقلابی مردم در روز نهم دی‌ماه باطل‌السحر همه توطئه‌های احتمالی بدخواهان شد و مشت‌های گره‌کرده این ملت باعث شد تا برائت همگانی از چهره پلید فتنه ۸۸ برای همیشه در تاریخ ثبت شود.

در «یوم الله» نهم دی ماه ۱۳۸۸ مردم نشان دادند که در عمل پشتیبان ولی‌فقیه هستند و هیچ‌گاه تاریخ نمی‌تواند روایت کند که در ایران هم مثل بلاد دیگر، ولی امر مسلمین تنها ماند و بی‌بصیرت امت، او و یاران قلیلش را به مسلخی کربلایی کشاند لذا می‌توان متقن ادعا کرد که پس از قیام «عبادالله» برای احقاق «دین الله»، می‌توان ۹ دی را «یوم الله» خواند.

انتهای پیام/