به‌مناسبت سالگرد قیام مردم قم؛

نوزدهم دی ماه 1356، آغازی برای پایان کار رژیم شاهنشاهی بود

اگر چه نقطه‌ی آغاز اعتراضات روحانیون به رژیم شاه را باید از سال 1342 و سخنرانی امام دانست اما قیام مردمی سال 1356 در شهر مذهبی «قم» نقطه‌ای کلیدی در اوج گرفتن تظاهرات خیابانی و نهایتا سرنگونی نظام شاهنشاهی است.

کد خبر: ۴۳۶۲۲۰

تاریخ: ۱۹ دی ۱۳۹۹ - ۰۶:۳۰

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، رژیم شاه از ابتدای روی کار آمدن مخالفین بسیاری داشت. علت اصلی مخالفت با رژیم و حکومت شاه، نوع حاکمیت و اداره‌ی امور کشور به ویژه امور مربوط به فرهنگ عمومی و دینی مردم متدین ایران بود.

مبارزه با رژیم شاه از خرداد ماه سال 1342 به طور جدی و در پی سخنرانی امام آغاز شده بود. شنبه هفدهم دی ماه سال 1356 روزنامه‌ی اطلاعات در مقاله‌ای به بررسی طیف‌های مخالف با نظام سیاسی وقت پرداخت. نویسنده‌ی مقاله شخصی به نام «احمد رشیدی مطلق» اعلام شد. مطلقا چنین شخصیتی در روزنامه‌ی اطلاعات وجود عینی نداشت و عملا این مقاله با نام مستعار به چاپ رسیده بود. پس از گذشت سالهای متمادی هنوز نویسنده‌ی اصلی مقاله مشخص نشده است. عدم تشخیص هویت اصلی نویسنده نشان دهنده‌ی وحشتی است که نویسنده‌ی اصلی از انتشار محتوای مقاله‌اش داشته است.

در مقاله‌ی مذکور نویسنده روحانیون و مردم متدین و مذهبی مخالف نظام شاهنشاهی را هم‌کف و هم‌تراز با حزب توده و کمونیست‌ها ارزیابی کرده بود که عملا خشم عمومی را برانگیخت. هرگز مردم متدین ایران و در راس آنها روحانیون خود را با مشتی توده‌ای و کمونیست هم‌تراز نمی‌دانستند و به لحاظ ایدئولوژیک و پراگماتیسم خط خود را سوا از دیگر مخالفین شاه و نظام شاهنشاهی قلمداد می‌کردند. روزنامه به شهر مذهبی «قم» رسید و مردم همراه با روحانیون در خیابان‌ها و کوی و برزن تجمع کردند و اعتراض خود را به دستگاه حاکمیتی نشان دادند.

اگر چه نقطه‌ی آغاز اعتراضات روحانیون به رژیم شاه را باید از سال 1342 و سخنرانی امام دانست اما قیام مردمی سال 1356 در شهر مذهبی «قم» نقطه‌ای کلیدی در اوج گرفتن تظاهرات خیابانی و نهایتا سرنگونی نظام شاهنشاهی است. یقینا مردم مذهبی و متدین «قم» با اعتراض به نفس مقاله‌ی مذکور و درگیری با نظامیان رژیم شاهنشاهی در کف خیابانها نشان دادند که هم خطشان از خط مخالفین کمونیستی نظام شاهنشاهی جداست و هم از دستگاه شاهنشاهی دلخوشی ندارند.

قیام سراسری مردم مذهبی «قم» و حمایت بی دریغشان از روحانیت نشان داد پایه‌های نظام سیاسی مورد علاقه‌ی آنها باید بر مبنای آموزه‌های قرآنی و شرعیت مقدس اسلامی و فرهنگی شیعی استوار باشد. آنها با سر دادن شعارهای مذهبی و در راس آنها عبارت جلاله‌ی «الله اکبر» عملا نشان دادند خواستار برقراری نظامی مذهبی مانند «جمهوری اسلامی» هستند.

سیزده ماه بعد در روز بیست و دوم بهمن 1357 قیام سراسری مردم مذهبی ایران به ثمر نشست و انقلاب اسلامی به رهبری امام به پیروزی رسید.

انتهای پیام/ 133