یادداشت/ سردار غلامرضا احمدی

واکاوی جایگاه «شهید» در مبانی مکتب شهید سلیمانی

همان‌گونه که از ۱۷ دی ۱۳۹۸ تاکنون، گلزار شهدای کرمان به خاطر قرارگیری ابدان مطهر شهدای مقاومت در آن خاک برای اهل ایمان هویت قدسی تازه‌ای گرفته است، گلزارهای منور شهدا در سراسر کشور نیز می‌توانند همین‌گونه باشند بدون آن‌که الزاماً یک «قاسم سلیمانی» خاص در آن دفن شده باشد.

کد خبر: ۴۳۶۲۳۳

تاریخ: ۱۹ دی ۱۳۹۹ - ۰۹:۲۹

گروه استان‌های دفاع‌پرس – سردار سرتیپ دوم پاسدار «غلامرضا احمدی»، فرمانده پیشین سپاه امام رضا (ع)؛ در این عصر قهرمان زده که توهمات غرب‌زدگان و تخیلات پوچ رسانه‌هایی همچون هالیوود، ثمره‌ای جز تابوهای رنگارنگ برای بطلان عمر جوانان ما نداشته است، شهید سلیمانی با ولایتمداری‌اش، روحیه خدمتگزاری‌اش، انزجار قلبی‌اش نسبت به دشمنان و رأفت رفتاری‌اش نسبت به دوستان می‌تواند به‌عنوان قهرمان واقعی ملت تبدیل به یک هویت جریان‌ساز شود اما به شرطی که شاخصه‌های مکتب شهید سلیمانی به‌خوبی مورد مداقه و پژوهش قرار بگیرد و تصویر کاملی از حاج قاسم – همان‌گونه که بود – ارائه شود.

از زمانی که رهبر فرزانه انقلاب با کلیدواژه «مکتب سلیمانی» فرمان مستقیم توجه به آموزه‌های سیره سردار دل‌ها را به افسران جنگ نرم ابلاغ نمودند، بر همه ما واجب شد که با دقت و توجه مضاعف به سیره و سلوک حاج قاسم توجه پیدا کنیم.

بدون شک اگر شهدای انقلاب از آغاز تاکنون سر از خاک‌بردارند، در پیش پای امامین انقلاب به خاک می‌افتند چراکه همه هدایت‌های ما مرهون انفاس طیبه امام و رهبر معظم انقلاب است؛ با این‌ حال، امام خمینی (ره) در پیامشان به مناسبت ساقط شدن هواپیمای حامل شهید محلاتی و یارانشان مطالبی را مرقوم می‌کنند که تأمل در آن اثرات حیرت‌انگیزی دارد. امام راحل در سوگنامه آن روز می‌فرمایند «ای قلم و‌ ای صاحب‌قلم به کناری برو که نه تو و نه صاحب تو شایسته توصیف کسانی که خداوند در قرآن خودش، آن‌ها را درحد پیامبران اولوالعزم توصیف نموده است نیستی و چکاره‌ای که بخواهی آن‌ها را توصیف کنی» و این جملات عظیم درحالی‌که بدانیم از ناحیه ولی امر مسلمین عالم صادر می‌شود، حائز تأثیری مضاعف است.

با نگاهی به «آخرین لحظات» عمر بابرکت شهید سلیمانی، ارتباطی معنادار میان آخرین مکالمه تلفنی این شهید والامقام و وصیت آخر ایشان قابل‌کشف است. از طرفی آخرین مکالمه تلفنی شهید سلیمانی پیرامون دستور اکید ایشان نسبت به پیگیری وضعیت شهدای خان طومان و تعیین تکلیف ابدان مطهر این شهدا بود و از سوی دیگر بنا به وصیت رسمی و منتشرشده، محل دفن سردار دل‌ها در گلزار شهدای کرمان تعیین‌شده است. راز پنهان در ارتباط معنادار این دو موضوع زمانی روشن‌تر می‌شود که از خود سؤال کنیم  که اگر حاج قاسم وصیت می‌کرد که در کنار مزار حضرت سیدالشهدا (ع)، امیرالمومنین (ع) و یا علی بن موسی‌الرضا (ع) دفن شود، غیر از آن بود که تولیت‌های معظم این اعتاب مقدسه بدون تردید پاسخ مثبت می‌دادند؟ پس چرا این سرباز مخلص و فداکار اسلام و انقلاب، مأمن پیکرش را در جمع هم‌رزمان شهید خود در گلزار شهدای کرمان تعیین نمود؟

ماهیت خواست شهید سلیمانی در وصیت‌نامه‌اش پیرامون محل تدفین پیکر درس نهفته‌ای برای عبرت آموزان و پند گیرندگان دارد؛ مشروط بر اینکه اهل دقت و نکته‌سنجی باشیم و به این نکته عنایت داشته باشیم که زیارت قبور شهدا به نقل بسیاری از زعمای دین هم‌تراز با زیارت مزار اولیاءالله است ولذا باید به این نکته تأکید نمود که مزار هر شهید می‌تواند تبدیل به زیارتگاهی برای دلدادگان معارف اسلام و انقلاب شود؛ همان‌گونه که از ۱۷ دی‌ ۱۳۹۸ تاکنون، گلزار شهدای کرمان به خاطر قرارگیری ابدان مطهر شهدای مقاومت در آن خاک برای اهل ایمان هویت قدسی تازه‌ای گرفته است و این موضوع می‌تواند به گلزارهای منور شهدا در سراسر کشور تسری پیدا کند بدون آن‌که یک «قاسم سلیمانی» خاص در آن دفن شده باشد. در حقیقت هر مزار در این بوستان‌های بهشتی متعلق به یک قاسم سلیمانی و جایگاه بدن مطهر جوانی است که توانست روزی از تمام منیت‎های خود بگذرد و مرزهای عشق به معبود را درنوردد و به جایگاهی دست یابد که نظر به وجه الله میسر است.

انتهای پیام/