شکنجه‌های بازجو‌های دوره دیده ساواک در اسرائیل/ حرف‌هایی که نمی‌توان از شکنجه‌ها گفت

یکی از مبارزان انقلابی گفت: اگر انسان زوایای مختلف رفتار بازجو‌ها با زندانیان را بیان کند تحمل زیادی نیاز است. شرایط روحی را در زندانیان ایجاد می‌کردند که فرد به مردن راضی‌تر بود.

کد خبر: ۴۳۹۴۰۱

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۴:۱۰

به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، بازرگانی از فعالان سیاسی قبل از انقلاب در برنامه فجرآفرینان رادیو انقلاب پیرامون شیوه‌های شکنجه ماموران ساواک اظهار داشت: هریک از بازجو‌های ساواک در بازجویی‌های خود از مبارزان اوج بی‌رحمی خود را به نمایش می‌گذاشتند. اگر انسان زوایای مختلف رفتار بازجو‌ها با زندانیان را بیان کند تحمل زیادی نیاز است. شرایط روحی را در زندانیان ایجاد می‌کردند که فرد به مردن راضی‌تر بود.

وی افزود: سربازرس نادری‌پور معروف به تهرانی یکی از قصی‌اقلب‌ترین بازجو‌های ساواک بود که روش‌های شکنجه کردن، بازجویی و به معنی واقعی بی‌رحم شدن را در اسرائیل دوره دیده بود.

بازرگانی بیان کرد: یکی از خاطرات تلخ دوران بازداشتم در کمیته مشترک زمانی بود که پس از یک‌ماه بازجوئی مداوم و شکنجه‌های مختلف یک روز که در انفرادی بودم فرد قوی هیکلی وارد انفرادی شد در حالی که تمام پاهایم بشدت به دلیل شلاق و شکنجه‌های مداوم زخمی و چرک‌آلود بود، این فرد با هیکل درشت و وزن سنگین خود بر روی پا‌های زخمی من ایستاد و شروع به تکان دادن پا‌های خود کرد که باعث شد تمام زخم‌های پاهایم دوباره سرباز کنند و پانسمان‌ها باز شوند و شرایط وحشتناک و غیر قابل تحملی برایم ایجاد شد.

این مبارز انقلابی عنوان کرد: ساواک در بازجوئی‌های خود اگر از فرد قطع امید می‌کردند زنده نمی‌گذاشتند چرا که سندی برای وحشی‌گری‌های خود در سال‌های آتی باقی نگذارند تا کسی از جنایت‌های آن‌ها مطلع نشود و بسیاری از افرادی نیز که زیر شکنجه و در زندان شهید شدند به دلیل مقاومت و ایستادگی بسیار افراد و ناامیدی و ترس ساواک از آن‌ها بود.

وی با بیان اینکه پس از یک ماه و نیم ماندن در زندان اجازه حمام کردن می‌دادند، اشاره کرد: فریدون توانگری معروف به آرش متخصص بازجوئی از خانم‌ها بود فرد بهائی و بسیار بی‌نزاکت و فحاش بود.

بازرگانی در تشریح جنایات آرش بازجوی مخوف ساواک مطرح کرد: یکی از تلخ‌ترین صحنه‌هایی که در زندان دیدم صحنه‌ای بود که در حال انتقال به اتاق بازجوئی فریدون توانگری در یکی از انفرادی‌ها مو‌های یک خانم را در بند انفرادی گرفته بود و تمام وزن و فشار را روی مو‌های وی آورده بود و این خانم بشدت در حال ضجه و ناله بود با دیدن این صحنه با وجود اینکه شناختی از خانم نداشتم که اصلا مارکسیست، مسلمان و یا ... بشدت ناراحت شدم و کاری از دستم برنمی‌آمد شدیدا به گریه افتادم.

این مبارز انقلابی اظهار کرد: جوانان باید خاطرات زندانیان را مطالعه کنند تا متوجه شوند که این انقلاب به راحتی به دست نیامده است و امروز که دشمنان ما به دنبال ضربه زدن به انقلاب هستند باید آگاه باشیم و بدانیم که این انقلاب مسیر پر فراز و نشیبی را طی کرده تا به این مرحله رسیده است و اکنون آینده این انقلاب در دستان جوانان است.

انتهای پیام/ 112