نگاهی به مبارزات انقلابی فرماندهان شهید ارتش در دوران شاهنشاهی؛

فرماندهان ارتش شاه که حامی انقلاب اسلامی شدند

افسران و فرماندهان زیادی در ارتش شاهنشاهی با وجود خدمت در نظام، مخالف سیاست‌ها و حکومت شاه بودند و در سال‌های اوج‌گیری مبارزات مردمی علیه طاغوت، آنان نیز به صف انقلابیون پیوستند.

کد خبر: ۴۳۹۹۱۴

تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۴:۳۶

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، مبارزات انقلابی مردم ایران علیه رژیم پهلوی زمانی به پیروزی رسید که همه اقشار و طیف‌های مردم در کنار هم مقابل استبداد پهلوی ایستادند. در این میان جوانان مومن و پرشوری که از سیاست‌های ضد اسلامی و ضد مردمی رژیم به ستوه آمده بودند با همراهی روحانیون نقش مهمی در پیروزی انقلاب اسلامی داشتند.

این جوانان بعد‌ها پس از پیروزی انقلاب اسلامی در موقعیت‌های مختلف و شرایط دشوار کشور به کمک آمدند، اوج این همراهی در روز‌های جنگ و دفاع مقدس رقم خورد که جوانان در صف اول حضور در جبهه به میدان جنگ رفتند. در این میان علی‌رغم فضای بسته ارتش شاهنشاهی و زیرنظر داشتن افسران، عده‌ای از آنان همراه و همگام با نوای انقلاب به صف مبارزین پیوستند. نیرو‌هایی که سال‌‎ها بعد و در جریان دفاع مقدس مسوولیت‌های مهمی را در جبهه عهده‌دار شدند. در ادامه به مبارزات و فعالیت‌های تعدادی از نیرو‌های بلندپایه ارتش در دوران مبارزات علیه نظام شاهنشاهی می‌پردازیم.

شهید علی صیاد شیرازی

علی‌رغم فضای حاکم در کشور به خصوص پادگان‌های نظامی و ساختار ارتش که موجب شده بود فرائض و اعمال دینی بصورت رسمی برگزار نشود، وجهه مذهبی و سیره اخلاقی علی صیاد شیرازی او را در ارتش زبانزد کرده بود. او تا زمانی که در پادگان کرمانشاه مشغول خدمت بود جلسات معارف اسلامی را دور از چشم ضد اطلاعات ارتش برگزار می‌کرد. بعد از اعزام به اصفهان وی در خاطرات خود نقل می‌کند که فعالیت‌ش در دو بُعد آغاز شد یکی در جهت خدمتی و دیگری در جهت فعالیت‌های اجتماعی.

سرتیپ گلفام در رابطه با فعالیت‌های انقلابی شهید صیاد شیرازی در دوران رژیم پهلوی می‌گوید: «شهید صیاد شیرازی قبل از پیروزی انقلاب‌ اسلامی علاوه بر شناسایی نیرو‌های مومن و انقلابی در مراکز نظامی اصفهان، برگزاری جلسات بحث و گفت‌وگو، مسافرت به شهرستان‌ها و پادگان‌های درگیر برای برقراری ارتباط و سازماندهی پرسنل انقلابی و مذهبی پادگان‌ها و همچنین ایجاد ارتباط بین نیرو‌های حزب‌الهی درون ارتش با روحانیت در خط امام راحل (ره) را نیز بر عهده داشت. شهید صیاد بصورت نامحسوس در اجتماعات انقلابی و سخنرانی افراد مذهبی سرشناس شرکت می‌کرد.»

شهید صیاد شیرازی همزمان با اوج‌گیری مبارزات ملت مسلمان ایران به رهبری امام خمینی (ره) تقیه را کنار گذاشت و در ارتش علناً به دفاع از علمای اسلام و حکومت اسلامی پرداخت و سرانجام به دلیل این که در بین افسران، تبلیغات ضد رژیم می‌کرد، مورد پیگیری ضد اطلاعات قرار گرفت.

شهید عباس بابایی

شهید بابایی در سال ۱۳۴۹ برای گذراندن دوره خلبانی به آمریکا رفت. او قبل از پیروزی انقلاب اسلامی با پایان دوره‌اش به کشور بازگشت و اتفاقا در مبارزات مردم علیه رژیم ستمشاهی حضوری برجسته داشت به نحوی که نیرو‌های ساواک به دنبال بازداشت او بودند، اما او هر بار به نحوی از دست آن‌ها می‌گریخت. وی در واپسین سال‌های عمر رژیم طاغوتی به طور جدی‌تر وارد میدان مبارزه با رژیم ستمشاهی شد.

شهید ولی‌الله فلاحی

ولی الله فلاحی به دلیل مخالفت با رژیم پهلوی چند بار زندانی شد، اما به دلیل تفکر و دانش بالا و هوشی که داشت از افسران زبده قابل احترام ارتش بود که همواره مورد احترام فرماندهان ارشد قرار داشت. خود وی در خصوص فعالیت‌های سیاسی‌اش نوشته است: «مبارزات سیاسی خود را از سال ۱۳۳۸ علیه رژیم وقت آغاز کرده‌ام و از آن روز تاکنون سه بار به زندان افتاده‌ام و سه نفر از عزیزترین کسان خود را در راه انقلاب قربانی داده‌ام، ما معتقدیم انقلاب اسلامی ایران، بهشتی نو برای اسلام است، یک نظام خدایی که پایگاهی خدایی دارد.»

او به علت داشتن اعتقادات مذهبی و مبارزه سیاسی ضد رژیم شاهنشاهی در اواخر دهه ۴۰ سه بار روانه زندان شد و دائماً در مراقبت دستگاه‌های اطلاعاتی به سر می‌برد و به همین لحاظ به او فقط مشاغل و مأموریت‌های فرهنگی محول می‌شد و در تست امیری هم به شرطی پذیرفته شد که به وی شغل فرماندهی لشکر داده نشود.

در آستانه پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و همزمان با اوج‌گیری مبارزات انقلابی مردم بر ضد حکومت پهلوی، پس از اعلام حکومت نظامی با تلاش او و سایر همفکران انقلابی‌اش در شیراز، حکومت نظامی لغو شد و جز مواردی معدود، از درگیری‌های جدی ممانعت بعمل آمد.

وی درباره زندگی سیاسی خود قبل از پیروزی انقلاب اسلامی چنین بیان می‌کند: «من از دوران کودکی سعی کرده‌ام متکی به خود باشم، از هفت سالگی تاکنون بی‌وقفه از راه نماز و روزه، به عبادت خدا پرداخته‌ام و ۴۸ سال است که فقط در برابر خدا سر تعظیم فرود آورده‌ام، فقط خدا را بندگی کرده‌ام و فقط از او یاری جسته‌ام و سرانجام علی‌وار زندگی کرده‌ام، هرگز حتی یک لقمه نان حرام نخورده‌ام، در طول تحصیل از برجسته‌ترین شاگردان بوده‌ام، مبارزات سیاسی خود را از سال ۱۳۳۸ علیه رژیم وقت آغاز کرده‌ام و از آن روز تاکنون سه بار به زندان افتاده‌ام و سه نفر از عزیزترین کسان خود را در راه انقلاب قربانی داده‌ام، ما معتقدیم انقلاب اسلامی ایران، بهشتی نو برای اسلام است، یک نظام خدایی که پایگاهی خدایی دارد.»

شهید سپهبد محمد قرنی

سپهبد قرنی که درکارنامه سوابق حرفه‌ای خود در دوران قبل از انقلاب، معاونت ستاد ارتش، فرمانده ارتش در استان‌های مختلف و همچنین ریاست رکن دوم ستاد را داشت، در تاریخ ۲۳ بهمن ۵۷ یعنی یک روز پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامى، از سوی دولت موقت به ریاست ستاد کل ارتش منصوب شد.

سپهبد قرنی در اواخر سال ۱۳۳۵ هنگامی که رئیس رکن ۲ ستاد ارتش بود، فعالیت‌های خود را علیه رژیم شاه آغاز کرد. سپهبد قرنی، در اسفند سال ۱۳۳۶ به اتهام طرح کودتا علیه رژیم پهلوی بازداشت شد؛ اما با وجود جرایم سنگینی که به وی نسبت داده شد، تنها به سه سال زندان و اخراج از ارتش محکوم شد. قرنی در دی سال ۱۳۳۹ مورد عفو قرار گرفت و از زندان آزاد شد، اما این بار نیز فعالیت‌های سیاسی خود را در رابطه با نهضت آزادی و آیت ا... طالقانی ادامه داد و اواخر سال ۱۳۴۲ مجددا بازداشت شد؛ این بار نزدیک به ۹ ماه در زندان انفرادی به سر برد و مجددا در دادگاه نظامی به سه سال زندان محکوم شد و در دی سال ۱۳۴۵ از زندان آزاد و تا پیروزی انقلاب اسلامی تحت نظر ساواک خانه‌نشین شد.

انتهای پیام/ 141