هنر انقلابی ـ 5/

«هنر انقلاب»؛ هنری معترض یا سیاه‌نما؟

«هنر انقلاب» منعکس کننده انقلاب اسلامی است و باید علیه سیاهی و تباهی اعتراض کند و نه آنکه با مختصر ضعفی در مدیریت با سیاه‌نمایی و نقد غیرمنصافانه همه چیز را زیر سوال ببرد.

کد خبر: ۴۴۰۵۴۲

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۱:۱۰

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس ـ رسول حسنی؛ انقلاب اسلامی به معنای واقعی کلمه یک رستاخیز عظیم و بنیادی در همه ارکان ایران بود. ایرانِ رژیم پهلوی شاید نام اسلامی بودن را یدک می‌کشید اما انقلابی نبود. اسلام غیر انقلابی اسلام اموی است و نه اسلام علوی، حضرت امام خمینی (ره) نقاب خنثای اسلامی بودن را درهم شکست و با طرح مسئله ولایت فقیه و تشکیل حکومت بر اساس اصول اسلام، جمهوری اسلامی ایران را پدید آورد که انقلابی بودن جزء ذات و خصیصه آن بود.

در این میان فرهنگ و هنر کشور نیز دارای ماهیتی انقلابی شد. هر اثر هنری که در ایران اسلامی تولید می‌شود اگر انقلابی نباشد، اثری خنثی است که جز صرف هزینه و کاستن توان و استعداد نیروی انسانی ثمر دیگری ندارد. در مجموعه یادداشت «هنر انقلابی» که مناسبت ایام‌الله فجر منتشر می‌شود، سعی شده تا زوایای این مقوله را مورد کنکاش قرار بگیرد تا بدانیم حدود و ابعاد این هنر چیست. در تحلیل «هنر انقلابی» بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی مد نظر قرار گرفته تا از این طریق درک هنر انقلابی میسر شود.

در ادامه قسمت پنجم یادداشت «هنر انقلابی» را می‌خوانید:

هنر معترض

شناخت پیروزی‌ها و دستاوردها و موفقیت‌های انقلاب اسلامی یکی از مطالبات مهم رهبر معظم انقلاب اسلامی است، به تعبیر ایشان چنین تغییرات عظیم و گسترده در هیچ‌یک برهه‌های تاریخی دیده نشده است، تغییراتی که در همه آن‌ها مردم نقشی کلیدی و اساسی داشتند.

این نکته مهمی برای رشد فرهنگ و هنر انقلابی است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای توصیه اکید دارند که باید زمانه خود را از این فرصت‌ها غنی کنیم. متاسفانه با اینکه آثار قابل اعتنایی در این حوزه تولید شده است، چندان موفق نبودیم. چرا که آثار تولید شده در این حوزه در پاره‌ای موارد رسا نیست. شاید دلیل این امر عدم شناخت مناسبات فرهنگی است و اینکه آنچه که تولید می‌شود متناسب با خواسته‌های فرهنگی ما نیست.

ایجاد تناسب بین تولید و محتوا و نیاز فرهنگی کاری زمان‌بر است که در زمانی محدود نمی‌توان به آن رسید. زیر ساخت‌های لازم باید به‌وجود بیاید و در خلال آن باید کادرسازی اصولی نیز صورت بگیرد. نیل به این مقصود جز با حضور حداکثری مسئولان فرهنگی و هنرمندان ممکن خواهد شد. همچنین توفیق در این عرصه خطیر باید با تقویت بنیان‌های معرفتی و اعتقادی به انقلاب اسلامی صورت بگیرد.

بدون ایمان به آرمان‌های انقلاب اسلامی چگونه می‌توان هنر انقلابی را رشد داد و به اعتلا رساند. باید به این حقیقت غیر قابل کتمان رسیده باشیم و این واقعیت را دیده باشیم که انقلاب اسلامی ایران به دلیل نظرگاه‌ها و بن‌مایه‌های آن دشمنان بزرگی نیز دارد. دشمنانی که از هر روزنه و دریچه و شکافی سعی در نفوذ فرهنگی دارد و در این راه از هیچ کوششی فروگذار نمی‎کند تا به مردم انقلابی ایران اسلامی ضربه وارد کند.

به همین دلیل نمی‌توان سکوت کرد و ایستاد و خود را با آثار خنثای جشنواره زده دلخوش کرد. اینکه نام ایران در جشنواره‌های فرهنگی و هنری مختلف برده شود و هنرمندان جوایزی را کسب کنند قابل احترام است اما مهم‌تر از آن این است که این جوایز برای چه اثر هنری و به کدام هنرمند داده می‌شود. باید پرسید چرا جشنواره‌های خارجی هر فیلمی را نمی‌پذیرند؟ و چرا آثاری که جوایزی دریافت می‌کنند عموما رگه‌هایی از سیاه‌نمایی و ناامیدی در آن دیده می‌شود؟

هنر انقلابی در ذات خود هنری است معترض علیه سیاهی و معضلات و با هیچ گروه و حزبی سر سازش ندارد. هنر انقلابی بازتاب دهنده آرمان‌ها و ارزش‌های انقلاب اسلامی است، همان ارزش‌ها و باورهایی که نظام ستم‌شاهی را ویران کرد و بر پایه‌های دین مبین اسلام، نظامی نو و مترقی بنا کرد که می‌تواند الگویی برای تمام مردم جهان باشد. هنر انقلابی وظیفه دارد این الگو را برای مردم دنیا در شکل‌ها و فرم‌های متنوع تبیین کند.

انتهای پیام/ 161