وصیتنامه شهید «عباس شادور»؛

در راهی قدم بردارید که مکتبی واحد داشته باشد

شهيد «عباس شادور» در قسمتی از وصیتنامه خود آورده است: در راهی قدم بردارید که همسو با مکتبی واحد (اسلام)، کتابی واحد (قرآن)، پیغمبری واحد (حضرت محمد «ص»)، رهبری واحد (خمینی) و امتی واحد (حزب‎الله) باشد.

کد خبر: ۴۴۳۵۳۱

تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۳۹۹ - ۲۲:۱۷

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از بوشهر، شهيد «عباس شادور» در تاریخ 1340/12/1 در بوشهر دیده به جهان گشود و در 1361/1/3 در جبهه شوش به شهادت رسید.

وصیتنامه شهید

بسم رب الشهداء و الصدیقین

بنام خدایی که به من جان داد تا فدای اسلام کنم.

«انا لله و انا الیه راجعون».

«ما از آن خداییم و به سوی او باز خواهیم گشت».

چه پر افتخار است، که خدا خریدار جان های ما گردد و ما فروشنده جان های خود و چه خوب است که با کوله بار پر به سوی خالق خود عزیمت کنیم.

با درود بی کران به رهبر کبیر انقلاب اسلامی (خمینی بت شکن) که توانست اسلام را به ما بفهماند و ما را از زیر سلطه اجانب بیرون کشاند و در پناه اسلام جای دهد و با درود به شهیدان انقلابمان که اسلام با خون آنان بارور گردید.

و با درود به خانواده ی شهداء که اسلام با خون عزیزانشان بارور گردید و هر آن حاضرند که برای اسلام و امامشان جان فشانی کنند.

و با درود به ملت مسلمان ایران که توانست فرزندان  مومنی را تحویل جامعه دهد تا بتوانند از میهن اسلامی شان دفاع کنند و به جهانیان بفهماند که هنوز خون حسین (ع) در شریان های فرد فرد ملت ایران می جوشد.

آنها آماده لبیک گفتن به ندای «هل من ناصر ینصرنی» حسین زمان خود، خمینی کبیر هستند.

و اما سخنی با خانواده ام

من از خانواده ی عزیزم می خواهم که در نبودن من اصلاً  ناراحت نباشند بلکه برای اسلام ناراحت باشند که از دست نرود؛ چرا که اسلام بهاء می خواهد و ما برای هر چه بارورتر  شدن اسلام، لااقل برای آیندگان باید بهای آن را پرداخت نماییم هر چند هم که سنگین باشد.

مادر عزیزم اگر من کشته شدم اصلاً گریه نکن و اگر هم گریه می کنی، از روی خوشحالی باشد.

همچون زینب (س) در برابر سختی ها شکیبا باش و گذشته از این مگر خون من رنگین تر از خون آن همه جوانان پاک است که در راه هدفشان جان به صاحبش تسلیم کردند و تسلیم خواهند کرد؛ چون که ارزش هدفشان بزرگتر از جانشان است.

ای ملت غیور و قهرمان و شهید پرور ایران:

می دانم که من خیلی کوچکتر از آن هستم که به شما نصیحت کنم، ولی این نصیحت برادرانه را از من بپذیرید.

راه امام را گم نکنید و امام عزیزمان را تنها نگذارید و دنباله روی این پیر جماران باشید که او وارث خون حسین (ع)، سرور شهیدان و خون تمام شهیدان است.

کاری نکنید که امام عزیزمان از بی یاوری، درد دل خود را همچون حضرت علی(ع) با چاه بگوید.

در راهی قدم بردارید که همسو با مکتبی واحد (اسلام) کتابی واحد (قرآن) پیغمبری واحد (حضرت محمد «ص») رهبری واحد (خمینی) و امتی واحد (حزب الله) باشد. پس در خط الهی واحد حرکت کنید تا به اسلام ضربه وارد نشود و در راه اعتلای کلمه الله و تحقق بخشیدن به راه انبیاء تا آنجا که می توانید بکوشید.

در ضمن، هوای منافقین را هم داشته باشید و به آنها هیچ فرصتی ندهید و آنها را ریشه کن کنید.

بعد از خانواده ی مکتبی ام، من مکتب گم شده ی خود را در انجمن اسلامی شهید مختار یافتم و این انجمن بود که توانست من را با اسلام عزیز آشنا سازد.

من واقعاً آگاهی هر چند کم خود را درباره ی اسلام مدیون افراد این انجمن می دانم و از خدای بزرگ می خواهم که افراد این انجمن را مورد عنایت و مغفرت و رحمت خاص خود قرار دهد و آنها را در حفظ اسلام و انقلاب موفق بدارد.

از ملت عزیز و قهرمان بوشهر می خواهم که اگر چه من لیاقت نهادن نام شهید را بر خود ندارم؛ ولی از مردم انقلابی بوشهر می خواهم که دعا کنند تا خداوند مرا جزء شهداء قرار دهد.

مرا در کنار شهید «عباس آل رستمی» به خاک بسپارید شاید نور ایمان او شفیع حال من گردد.

در ضمن احمد افلاکی هزاز تومان از من پول می خواهد، موتورم را بفروشد یا از دفترچه ام مبلغ مورد نظر را بردارید و به او بدهید.

درود بر رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران، امام خمینی

به امید پیروزی اسلام بر کفر جهانی و ظهور حضرت مهدی(عج) تمام عمرم فدای یک لحظه عمر امام

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی(عج) خمینی را نگهدار

والسلام علی من اتبع الهدی

انتهای پیام/