چهل‌سالگی سرو/ یاران خراسانی ۱۶

سفر حج مقدمه‌ای برای جهاد در راه خدا/ لباس احرام شهید «عامل» سوغات رزمندگان شد

سردار سیدکاظم حسینی در خاطرات خود آورده است: هنگام رفتن شهید عامل به حج به شوخى به گفتم: شما که همیشه مى‏‌گویى جاى من در میدان جنگ است پس چه شد؟ او پاسخ داد اکنون به من گفته‏‌اند که برو، خانه خدا را زیارت کن، عرفات را درک کنم و در روز عرفه بر روى رمل‌ها بنشینم و دعاى عرفه امام حسین (ع) را بخوانم، تا بعد بتوانم آنها را بر روى رمل‌هاى ایران پیاده کنم و آن دشمن تا دندان مسلح اسلام و انقلاب را از خود و سرزمینم دور کنم.

کد خبر: ۴۴۴۴۰۸

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۱:۳۲

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از مشهد، سردار شهید «رمضانعلی عامل» فرمانده تیپ امام صادق (ع) از لشکر ۵ نصر در ۱۸ بهمن ۱۳۴۰ مصادف با نخستین روز از ماه مبارک رمضان در مشهد متولد شد؛ وی در پنجم اسفند ۱۳۶۲ در عملیات «خیبر» در منطقه «هورالهویزه» به فیض شهادت نائل آمد.

به مناسبت چهلمین سالگرد دفاع مقدس به سه خاطره در خصوص این فرمانده اشاره خواهیم داشت.

لباس احرام شهید عامل سوغات رزمندگان شد

راوی: سردار شهید محمد فرومندی

زمانی که حاج رمضانعلی عامل از سفر حج برگشت لباس احرامش را تکه‌تکه کرد و با هر تکه یک جانماز درست نموده و آن را به عنوان سوغات به بچه‌ها داد. من به ایشان گفتم: «اصولاً لباس احرام را برای کفن مورد استفاده قرار می‌دهند، چطور جنابعالی از آن به عنوان جانماز و آن هم برای هدیه دادن به دیگران استفاده می‌کنید.

شهید عامل در پاسخ گفت: «کیفیت مرگ من مشخص نیست به چه شکل باشد و چگونه از این دنیا می‌روم لذا نیاز به کفن ندارم. بعد از مدتی حاج رمضانعلی عامل در عملیات خیبر به فیض شهادت نائل آمد و همان لباس سبز سپاه کفن ایشان شد.

سفر حج مقدمه‌ای برای جهاد در راه خدا

راوی: سردار سید کاظم حسینی

بعد از عملیات «والفجر۳» از طرف فرماندهى براى شهید عامل که آن زمان فرمانده تیپ بود یک سفر زیارتى حج در نظر گرفته شد. هنگام رفتن به شوخى گفتم: شما که همیشه مى‏‌گویى جاى من در میدان جنگ است پس چه شد؟ گفت: اکنون به من گفته‏‌اند که برو، خانه خدا را زیارت کن، من هم مى‌‏روم تا سعى صفا و مروه را بجا بیاورم، عرفات را درک کنم و در روز عرفه بر روى رمل‌ها بنشینم و دعاى عرفه امام حسین (ع ) را بخوانم، تا بعد بتوانم آنها را بر روى رمل‌هاى ایران پیاده کنم تا شیطان و آن دشمن تا دندان مسلح اسلام و انقلاب را از خود و سرزمینم دور کنم.

معنویت رزمنده تخریب‌چی در عملیات کربلای ۱

راوی: سردار شهید رمضانعلی عامل

در منطقه عملیاتى «والفجر۱»، در حالی که یکى از برادران تخریب‌چى که حدود ۱۹ سال سن داشت در حالى خنثى کردن مین‌‏ها بود، پایش روى مین رفته و انفجار مین سبب قطع پای راستش شده بود. پاى او در کنارش روى زمین افتاده بود و خودش هم در داخل میدان مین دراز کشیده بود.

من با دیدن او به سمتش رفتم. او فریاد زد «نیا، نیا» میدان مین پاکسازى نشده، روی مین نروى. من اینجا هستم حالم خیلى خوب است. این رزمنده جوان وضع عجیبى داشت من بدون توجه به توصیه‏‌هاى او به سمتش رفتم تا او را بلندکرده و به عقب ببرم.

او ملتمسانه گفت: اسلحه من را بگیر و برو جلو. نمى‌‏خواهد مرا بلند کنى، من اگر شهید هم شدم اشکالى ندارد. او به جاى اینکه داد بزند و از درد بنالد و افسوس پایش را بخورد من را ترغیب مى‏‌کرد که به وظیفه اصلى‌ خودم بپردازم. او را بلند کردم تا به عقب بروم ولى اصرار می‌کرد که اسلحه‌‏اش را هم باید با خود داشته باشد و حتى دنبال فشنگ‌هایش که در گوشه و کنار ریخته بود گشت و آنها را جمع کرد و در جیبش گذاشت و گفت: اینها بدرد مى‏‌خورد رزمندگان می‌توانند با این فشنگ‌‏ها مخ عراقی‌ها را بیرون بریزند.

در حالى که او را روى دوش خود مى‏‌گذاشتم این دعا را زمزه مى‏‌کرد: الهى قلبى محجوب و نفسى معیوب و...

انتهای پیام/