سینمای قدسی 18/

مطالبه امام خامنه‌ای در حوزه سینما/ من احساس خطر می‌کنم

در مقابل فیلمى که پایه‌هاى فرهنگ مردم، اعتقاد مردم، دین مردم، روحیه‌ى انقلابى و ایثار و شهادت را در مردم متزلزل مى‌کند که نه یکى، نه دوتا، نه ده‌تاست شما چند فیلم ساخته‌اید؟! اینجاست که من احساس خطر مى‌کنم.

کد خبر: ۴۴۵۴۷۹

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۳۹۹ - ۰۵:۱۲

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس - رسول حسنی؛ رهبر معظم انقلاب اسلامی که در حوزه فرهنگ و هنر جایگاه مهمی دارند و نظرات ارزشمندی در این خصوص ارائه داده‌اند طبعا کاستی‌های این حوزه بخصوص سینما را بهتر می‌شناسند و به همین ترتیب راهکارهای استراتژیکی نیز مطرح کرده‌‌اند.

مجموعه «سینمای قدسی» مجموعه نظرات معظم‌له در حوزه سینما و مسائل مربوط به آن است که از سال 1369 تا امروز را شامل می‌شود. مطالعه این بیانات می‌تواند مدیران سینمایی کشور را در برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌گذاری‌ها یاری رسان باشد.

اولویت شناخت مسیر است

«راه پیروزی در این جنگ [رسانه‌ای] این است که مجموعه و فهرستی از پیام‌های درست و از نکات و حقایق واقعی را که مبتنی بر آرمان‌های ماست، به ذهن مردم منتقل کنیم.

اولا بایستی فهرست این پیام‌ها را شناخت. نخست ببینیم که ما چه چیز را باید به ذهن مردم منتقل کنیم تا مردم قدرت پیدا کنند در مقابل زیاده‌خواهی، اقتدارطلبی و تهاجم‌های گوناگون دشمن به دفاع از خود بپردازند و دستگاه‌های مسئول کشور بتوانند به نیروی مردم اعتماد و تکیه کنند و نقش تاریخی خود را ایفا کند. پس، اول باید این پیام‌ها را شناخت؛ بعد که شناخته شد، باید تولید شود. تولید کلام و تصویر و فضا و محیطی که بشود آن پیام را القا کرد، یکی از مهم‌ترین کارهایی است که امروز هنر تبلیغ و پیام‌رسانی به آن متکی است.

اگر در تولید، پای‌مان بلنگد یا بلغزد، اشتباه یا کوتاهی بکنیم، حتما ضربه را خورده‌ایم. بعد از آن‌که این پیام‌ها تولید شد، باید آن‌ها را مدیریت کرد؛ چون هنگامی یک مجموعه کالای مطلوب به نتیجه و به سرمنزل حقیقی و صحیح خود خواهد رسید که مدیریتی بالای سرش باشد؛ این پیام در کجا باید داده شود، به چه اندازه باید داده شود، بهنگام باشد، با زبان مناسب باشد و تلفیق این‌ها در قالب‌های گوناگون قابل قبول باشد.

ما بارها در ملاقات با دوستان صداوسیما راجع به این‌که فضای پیام‌ها فضای اعصاب خردکن و تشنج‌آور برای ذهن و اعصاب مردم نباشد، صحبت کرده‌ایم. خوب؛ در این سال‌های اخیر مقداری به مسائل تفریحی یا به قول شما طنز و فکاهیات سرگرم کننده و فیلم‌های هنری پرداخته‌اید. این کار درستی است و همین‌طور بایستی حرکت کرد.»[1]

«فیلمى که پایه‌هاى فرهنگ مردم، اعتقاد مردم، دین مردم، روحیه‌ى انقلابى و ایثار و شهادت را در مردم متزلزل مى‌کند که نه یکى، نه دوتا، نه ده‌تاست شما چند فیلم ساخته‌اید؟! اینجاست که من احساس خطر مى‌کنم. البته کار اساسى و بلندمدت این است که براى تولید آنچه خوب است، فکر کنیم؛ اما تا آن‌چه خوب است به میدان بیاید، من نمى‌توانم قبول کنم و بپذیرم که این سیل لجن بیاید و جوان و کودک و قشرهاى مختلف را در خودش غرق کند.

از تمام شیوه‌هاى دشمن شادکن و دشمن‌آموز براى مقابله‌ى با تفکر انقلاب استفاده شود؛ اگر کسى هم مخالفت و مقابله کند، فورا انگ و تهمت بخورد! این‌که آزادى نشد؛ اینکه عاقلانه و خردمندانه نیست؛ اینکه مدیریت کشور نیست. شما مسئولید به نقش رسانه‌ها توجه کنید. این بسیار بسیار مهم است. حساسیت بر روى نقش رسانه‌هاى مکتوب و روزنامه‌ها بخصوص در شرایط کنونى ما بسیار مهم است.

با این تصویرى که عرض کردم، مشخص مى‌شود که آن‌ها چقدر مى‌توانند به نفع دشمن نقش ایفا کنند. مدعى آن‌ها هم باید همه‌ى دستگاه و همه‌ى جبهه‌ى متحد طرف‌دار نظام و مسئولان قوه‌هاى مختلف و مسئولان بخش‌هاى میانى گوناگون باشند. مدعى آن‌ها فقط دستگاه قضایی یا فلان روحانى نیست. همه باید در این قضیه مدعى باشند.»[2]

«نمى‌شود رفت سراغ کارگردان و یقه‌ى او را گرفت که چرا [چنین فیلمی ساخته است]؟ خوب، من یک مقدار وزارت ارشاد، یک مقدار سازمان تبلیغات، یک مقدار حوزه‌ى علمیه، یک مقدار صاحبان اندیشه‌ى دینى را مخاطب قرار مى‌دهم و مى‌گویم شما براى برخوردارى کشور از این هنر فاخر [سینما] چه کرده‌اید؟ من از یک کارگردان خیلى توقع [ندارم].

هنرمند بااستعداد ما که اثرش یا خالى است یا حداقل نسبت به این ارزش‌هاى مورد نظر ما خیلى پربار نیست، از او توقع [ندارم] که چرا این اثر آن‌چنانى [که باید باشد] نیست؛ بنابراین من نمى‌توانم قبول کنم که آماج این ناامنى، کارگردان‌هاى ما باشند و اگر چنین واقعیتى وجود داشته باشد، واقعیت نابه‌حق و نابجایی است.»[3]

[1] بیانات در دیدار مسئولان سازمان صدا و سیما/ ۱۳۸۱/۱۱/۱۵

[2] بیانات در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران/ ۱۳۷۹/۰۴/۱۹

[3] بیانات در دیدار جمعی از کارگردانان سینما و تلویزیون‌/ ۱۳۸۵/۰۳/۲۳

انتهای پیام/151