نگاهی به پایان سریال پایتخت در دهه ۹۰؛

اقدامی کاملاً غیرحرفه‌ای از یک فیلم‌ساز حرفه‌ای!

یقیناً با تدوینی دقیق‌تر و نامگذاری سریال «پایتخت ۶» با عنوان «پایتخت ۷» و انتخاب زمانی مناسب در نوروز ۱۴۰۰ یا حتی زمان مناسب دیگری در طول سال، این سریال می‌توانست مخاطب بیشتری جلب کند.

کد خبر: ۴۴۸۷۰۵

تاریخ: ۰۲ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۳:۱۶

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس - علی عبدالصمدی؛ دهه ۹۰ هجری خورشیدی در تلویزیون با سریالی کمدی با عنوان «پایتخت» به کارگردانی «سیروس مقدم» سپری شد. دو قسمت پایانی فصل ششم این سریال که در نوروز ۹۹ روی آنتن رفته بود، در آخرین روز‌های سال گذشته پخش شد. دو قسمت کاملا غیر متعارف هشتاد و نود دقیقه‌ای. در آخرین اپیزود پخش‌شده در نوروز ۹۹ قید شد که پایتختی‌ها بعد از شکست کرونا بازخواهند گشت و عملا به مخاطب فهیم نشان دادند که به علت محدودیت‌های کرونایی بعضی از صحنه‌های اپیزود پایانی فیلمبرداری نشده است. مخاطب نیز عملاً با گروه فیلمساز همذات پنداری کرد و به قولی عذر گروه پایتخت موجه شد.

در بیست و نهم و سی‌ام اسفند سال ۹۹ دو اپیزود کاملا غیر متعارف از داستان «نقی معمولی» و خانواده‌اش به نام آخرین قسمت‌های «پایتخت ۶» پخش شد. اما چند نکته‌ مهم در این دو قسمت پخش‌شده باعث شد سطح و پرستیژ این گروه فیلمساز محبوب کمی تنزل پیدا کند؛ نخست، همان‌گونه که فوقا ذکر شد، پخش یک اپیزود از یک سریال در تلویزیون کشور ما متعارفاً بین چهل و پنج تا یک ساعت به طول می‌انجامد که البته هر اپیزود پخش شده‌ فوق‌الذکر بین ۸۰ تا ۹۰ دقیقه طول کشید که در عرف سریال‌سازی نیست.

دوم، داستان‌های ساخته شده به‌عنوان پایان فصل ششم از استقلال روایی برخوردار بوده به این معنی که می‌توانست با یک تدوین دقیق‌تر به جای دو اپیزود ۹۰ دقیقه‌ای یک مینی سریال چهار یا پنج قسمتی با عنوان فصل هفتم پایتخت روی آنتن برود. حتی این دو قسمت می‌توانست با عنوان فصل هفتم و به‌صورت یک تله فیلم صد و بیست دقیقه‌ای پخش شود که نشد. این اقدام گروه فیلمسازان پایتخت که البته از محبوبیت بسزایی در یک دهه‌ی اخیر برخوردار شده‌اند، چندان حرفه‌ای به‌نظر نرسید.

امروز تلویزیون کشور ما یکه‌تاز عرصه‌ رسانه‌های صوتی و تصویری نیست. بسیاری از رسانه‌ها در بستر‌های مختلف از جمله اینترنت رقبای قدر قدرتی برای تلویزیونی به شمار می‌آیند.

یقیناً تلویزیون اگر می‌خواهد همچنان گوی سبقت را از رقبای خود برباید، باید دقت و ظرافت بیشتری در تولیدات خود به خرج بدهد، مخصوصاً در تولیداتی که ریشه‌ای هستند و مخاطب عمومی دارند و حائز برند تلویزیونی شده‌اند. سریال پایتخت جزو این‌گونه از تولیدات تلویزیونی به شمار می‌آید.

سریالی که در اذهان عمومی ریشه دوانده است. یقیناً با تدوینی دقیق‌تر و نامگذاری سریال با عنوان «پایتخت ۷» و انتخاب زمانی مناسب در نوروز ۱۴۰۰ یا حتی زمان مناسب دیگری در طول سال، این سریال می‌توانست مخاطب بیشتری را جلب کند.

انتهای پیام/ 113