شهید «علیرضا جابر فروغی»:

دنیا مسافرخانه‌ای است که باید ترک کرد

شهید «علیرضا جابر فروغی» علاقه‌ای به ثروت اندوزی و مادیات نداشت و می‌گفت دنیا همچون مسافرخانه‌ای است که باید آن را ترک کرده و به سوی سرای جاوید برویم.

کد خبر: ۴۴۹۷۵۷

تاریخ: ۱۵ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۰:۲۶

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از آذربایجان‌شرقی، شهید «علیرضا جابر فروغی» در سال 1347 در تبریز به دنیا آمد. وی با آغاز جنگ تحمیلی و احساس تکلیف برای دفاع از اسلام راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد و پس از مدتی مبارزه با دشمن بعثی، سرانجام در سال 1366 در عملیات نصر 7 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

زندگی‌نامه شهید:

شهید «علیرضا جابر فروغی» در سال 1347 در تبریز به دنیا آمد. علیرضا از کودکی بچه پر جنب و جوشی بود. شلوغی‌ها و شیطنت‌هایش شیرین و بامزه بود. دوران ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت سپری کرد و برای اینکه کمک خرج خانواده باشد کنار برادرش در مغازه کفگیر و ملاقه سازی مشغول به کار شد.

دستمزد هایش را پس انداز می‌کرد که پس از مدتی از مادرش خواست تا اگر وسیله ای لازم دارد برایش بخرد. مادر نیز گفت یخچال خانه خراب شده، چند روز بعد علیرضا با پس انداز هایش برای مادرش  یخچالی خرید.

او علاقه‌ای به ثروت اندوزی و مادیات نداشت و می‌گفت دنیا همچون مسافرخانه‌ای است که باید آن را ترک کرده و به سوی سرای جاوید برویم. با وجود سن کم‌اش، ایمان زیادی داشت و از نوجوانی به هیئت عزاداران قاسمیه تبریز می‌رفت و از دلسوختگان و عاشقان اهل بیت (ع) بشمار می‌رفت.

عاشق راه شهدا بود و در مراسم تشییع پیکر شهداء حضوری فعال داشت و در ادامه راه آنان مصمم و ثابت قدم بود. سال 1365 بود که برای اولین بار راهی جبهه شد و در عملیات کربلای 5درشلمچه مجروح شد. برای استراحت مدتی به خانه بازگشت در حالی که روزهایش را با راز و نیاز سپری می کرد، 22بهمن ماه همان سال در راهپیمایی سالگردپیروزی انقلاب شرکت کرد.

مادرش تعریف می‌کرد آن روز اصرار کردم با این وضع مجروحت بیرون نر اما علیرضا پاسخ داد که باید در برابر دشمن مصمم باشیم، سپس به مسجد رفت تا با اهالی محله در راهپیمایی شرکت کند که از دور دیدم که یک دست خودش را به سرش که مجروح بود گذاشته و کنار صف راهپیمایی کنندگان حرکت می‌کند

علیرضا در واحد تخریب لشکر عاشورا خدمت می کرد. هنوز بهبودی کامل نیافته بود که دوباره عازم جبهه شد و در برابر خانواده و فامیل‌ها که به خاطر مجروحیتش مانع از رفتنش بودند با ناراحتی گفته بود دفاع از اسلام تکلیف است باید بروم.

علیرضا در تخریب گردان سرود های زیبایی را با آهنگ حزین می خواند. در پیاده روی ها و صبحگاه ها با صدای خوبی که داشت به نیرو ها روحیه می داد و آن‌ها را آماده برای رزم می کرد تا اینکه زمان موعود و لقاء الله فرا رسید و در عملیات نصر 7 در سالروز تولدش در مردادماه 1366 در ارتفاعات بلفت عراق پس ازحماسه‌های زیاد شربت شهادت را نوشید و به آرزویش رسید.

انتهای پیام/