بخش دوم/ روایت سردار «حمیدرضا رستمیان» از کربلای خان‌طومان؛

مقاومت رزمندگان ۲۵ کربلا در برابر رجزخوانی دشمن/ «خان‌طومان» میدان جنگ تمام عیار بود

فرمانده یگان عملیاتی ۲۵ کربلا در شرح خاطرات خود از کربلای خان‌طومان گفت: رزمندگان یگان تمام تلاش خود را برای ایستادگی و مقاومت در برابر رجزخوانی‌های دشمنان بکار بستند. هر روز منتظر حمله و هجوم دشمنان بودیم. می‌دانستیم که نبرد آتی، نسبت به نبرد‌های قبلی سخت‌تر خواهد بود؛ ولی اراده پولادین و عاشورایی رزمندگان اسلام، بیشترین قدرت رزمی آنان بود. روحیه توکل، توسل به اهل بیت علیهم السلام، شهادت طلبی، شجاعت رزمندگان اسلام، خان‌طومان را به میدان جنگ تمام عیار تبدیل می‌کرد.

کد خبر: ۴۴۹۹۹۱

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۴۰۰ - ۰۹:۰۸

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از ساری، سردار «حمیدرضا رستمیان» فرمانده یگان عملیاتی 25 کربلا و از فرماندهان دفاع مقدس به مناسبت فرارسیدن ایام شهادت رزمندگان مازندرانی در کربلای خان‌طومان به بیان خاطرات و شرح واقعه این عملیات پرداخت که بخش دوم آن را از نظر می‌گذرانیم.

تحلیل نبرد حماسه ۲۱ و ۲۲ فروردین در خان‌طومان توسط فرمانده

دوستان و همرزمان عزیز، خدای بزرگ را شاکر باشیم که توفیق دفاع از حرم و حریم اهل بیت علیهم السلام نصیبمان شد. حضورمان در جبهه مقاومت اسلامی، صف آرایی در مقابل آمریکای جنایتکار، اسرائیل غاصب، هم‌پیمانان و نوکران آنهاست. یگان ویژه ٢۵کربلا با بکارگیری برادران فاطمیون و جیش العسکری سوری در این جبهه، توفیق حماسه‌سازی‌ها را یافته است.

ما نسبت به مراحل قبل حضورمان، در امتحانات سخت‌تری قرار داریم و در این میدان عاشورا‌هایی توسط عاشورائیان رقم خواهد خورد. در اولین هجوم دشمنان به جبهه خان‌طومان، ۱۲ نفر از فاطمیون و پنج نفر از ایرانی‌ها به شهادت رسیدند. هم اینکه توانستیم بزرگترین و بیشترین تلفات و صدمات و خسارات را به دشمنان وارد کنیم.

حدود ۲۵۰ کشته و زخمی، انهدام چندین دستگاه تانک و نفربر، خودروی نظامی، سلاح و تجهیزات و سرنگون کردن چندین فروند هلی‌شات، به غنیمت گرفتن انواع سلاح‌های سبک، مهمات و... نشان از نبرد بی‌نظیر شما لشکریان الهی حضرت زینب کبری (س) بوده است.

نکاتی که باید برای آمادگی لازم و نبرد‌های بعدی با دشمن را انجام بدهیم با جدیت و سریع‌تر پیگیری کنید.

۱. توکل به خدا و توسل به اهل بیت علیهم السلام را همیشه در اولویت کار‌ها قرار بدهیم.

۲. خدای ناکرده این پیروزی را به قدرت خودمان نبینیم، هرچه داریم از قدرت اوست.

۳. نسبت به تقویت مواضع دفاعی، سنگرها، خاکریزها، مین‌گذاری و عملیات‌های مختلف برابر شرایط وضعیت‌ها طرح‌ریزی و تمرین کنیم.

۴. سبک، چابک و آمادگی دفاع در وضعیت‌های مختلف تحت فشار دشمن باشیم.

۵. مراقب جاسوسان دشمن (محلی و بومی و...) باشید.

۶. نسبت به تقویت روحیه مقاومت، رزمندگان تحت امر (فاطمیون، جیش العسکری و...) اقدام کنید.

۷. هماهنگی‌های لازم جهت بکارگیری آتش‌های پشتیبانی توپخانه، ادوات و ضدزره، بالگردها، نیروی هوایی را با قرارگاه... بعمل آورید.

۸. با شناسایی‌های مداوم و پیگیری از طریق شبکه‌های مجازی دشمنان و... آخرین وضعیت مفقودالاثر «سید سجاد خلیلی» و دو نفر فاطمیون را مشخص کنید.

در پایان جلسه، برادر اندی جایگزین شهید «محمدتقی سالخورده» بعنوان فرمانده گردان عمار و برادر «علی مجیدی» جایگزین برادر جانباز «باقر غلامی‌پور» بعنوان مسئول ا، ط معرفی شدند.

شهیدان سید رضا طاهر و محمدتقی سالخورده

تلاش برای رفع مشکلات موجود و موارد تاکتیکی جبهه خان‌طومان

هجوم اول دشمنان تکفیری فرصت خوبی برای کسب تجربه بیشتر نیرو‌های خودی و نمایان شدن نقاط ضعف خودمان شده بود. در جلسه روز بیست‌و‌سوم فروردین، نکته به نکته، موضوعات تقسیم کار شد و هر مسئول و فرمانده‌ای به دنبال پیگیری کار‌های تخصصی خودش بود.

برادر رامین و محمود، مشغول تکمیل طرح‌ها و توجیه رده به رده شدند. برادر محمود و بهمن موضوع طرح‌ریزی و هماهنگی‌های آتش‌ها را دنبال کردند. برادر «حسن رجایی‌فر» و... پیگیری امورات مهندسی رزمی، شامل خاکریزها، کانالها، سنگر‌ها و... شدند.

برادر علی و...، موضوع ایجاد موانع (مین‌گذاری و...) را انجام دادند. برادر محسن، محمود و... جابجایی محل استقرار ادوات و محمول را دنبال کردند. فرماندهان محورها، گردان‌ها و... هر کدام موضوعات تاکتیکی و تکنیکی را پیگیری می‌کردند. برادر علی و... موضوع نیرو‌های جایگزین فاطمیون و تعویض را پیگیری کردند. برادر حسین، و برادر محمدعلی، هماهنگی‌های لازم با نیرو‌های جیش را عهده‌دار بودند.

برادر مجید و... موضوع جابجایی‌ها، تحرکات، وضعیت‌های مختلف دشمنان تکفیری را دنبال می‌کرد. برادر احمدی (احمد ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹)، موضوعات خاص آمادی، شامل (آذوقه، سوخت، مهمات، خودرویی، تسلیحات، تعمیرات و...) را پیگیری می‌کردند؛ و ده‌ها مورد دیگر که افراد مشخص شده‌ی آنان را دنبال می‌کردند تا آمادگی‌های دفاعی‌مون به بالای ٨۵ درصد برسد. برابر تغییرات انجام شده، در لشکر فاطمیون، با تعدادی از دوستان امورات عملیاتی لشکر فوق را که شامل چهار تیپ فاطمیون بود پیگیر بودیم، امورات فرماندهی میدانی یگان ویژه ٢۵کربلا (تیپ امام حسن مجتبی علیه السلام) به برادر عبدالله، رامین و رحیم گذاشته شد.

امورات دیگری مثل: پشتیبانی‌های نیرویی، آمادی، سوخت و... هماهنگی‌ها با یگان‌های همجوار، بالادست، قرارگاه نصر و...، ساماندهی، وضعیت امکانات، تجهیزات، تسلیحات، خودرویی و... کنترل، اداره، حفاظت و حراست، پادگان بحوث، تامین نیروی انسانی جایگزین، پیگیری امورات شهدا و مجروحین و...، و جلسات با فرماندهی قرارگاه... و... را به کمک دوستان دیگر انجام می‌دادیم. تمام تلاش‌ها برای این بود که نیازمندی‌های گردان‌های درگیر در جبهه خان‌طومان تامین، آماده و پای کار باشند.

خودمان را برای نبردی سنگین‌تر از مرحله اول هجوم دشمن آماده می‌کردیم، چون می‌دانستیم که دشمن بازهم به جبهه خان‌طومان حمله و خواهد شد.

نبرد روز سی‌ویکم فروردین

پس از ده شبانه روز فاصله با هجوم اول دشمنان تکفیری، دومین هجوم آنان در این تاریخ انجام شد. الحمدالله، بیشتر ضعف‌های خودمان را برطرف یا به حداقل رسانده بودیم. از عصر روز سی ویکم، ساعت حدود ۱۶، آتش تهیه دشمن با گلوله‌های خمپاره اندازها، راکت‌های دست‌ساز، جهنمی‌ها و... شروع شد. حدود دو ساعت بارش گلوله بر روی مواضع خودی انجام و اجراشد.

مرکز هماهنگی آتش، یگان ویژه ٢۵کربلا با مسئولیت برادر محمود رادمهر، با طرح‌ریزی و اجرای آتش‌های پشتیبانی و درخواست و هدایت آتش‌های بالگردها، هوایی، توپخانه‌ها، منطقه را به کشتارگاه دشمنان تکفیری تبدیل کردند. برادر محمود و برادر بهمن، دو نفر از بهترین دیده‌بانان یگان با کوله باری از تجربه، دانش، علم وعمل بودند که به بهترین نحو با هدایت آتش‌ها با ذکر «ما رمیت اذ رمیت ولاکن رما» گلوله‌ها را در محل تجمع و استقرار فرماندهان و رزمندگان لشکر باطل اموی، مروانی، یهودی، سعودی و... فرود می‌آوردند.

تلفات وارده به دشمنان انقدر زیاد بود که متحمل تلفات سنگین شده و تعداد زیادی از نفرات و فرماندهان خود را از دست دادند و این وضعیت باعث اختلاف و اختلال در داخل یگان‌های دشمن شد. مجبورا از پشت بی‌سیم به یگان‌های تحت امر خود دستور عقب نشینی و لغو ادامه عملیات را صادر کردند.

الحمدالله تلاش‌ها، طرح‌ریزیها، بکارگیری موثر آتش‌ها باعث موفقیت نیرو‌های خودی و شکست سنگین دشمنان شد. در این مقاومت عاشورایی، تعدادی حدود ده نفر از هم‌رزمان فاطمیون بشهادت رسیدند و تعدادی هم از رزمندگان یگان ویژه ٢۵کربلا و... مجروح شدند.

کشته و زخمی شدن بیش از ۳۰۰ نفر از فرماندهان و نیرو‌های آنان، انهدام مواضع، تجهیزات، امکانات، چندین تانک و نفربر، خودروها، سرنگونی چندین فروند هلی شات و... و بوده است. بار دیگر مقاومت عاشورایی رزمندگان یگان ویژه ٢۵کربلا و برادران فاطمیون و... پوزه اراده فرماندهان تکفیری را به شکست کشانید. مجددا، رزمندگان اسلام، خودشان را برای نبرد‌های آتی آماده می‌کردند. البته ما هم می‌دانستیم که دشمن، باز هم به جبهه خان‌طومان حمله‌ور خواهد شد.

آمادگی‌ها برای نبردی شدیدتر با تکفیری‌های ملعون

تلاش همه رزمندگان و فرماندهان برای تحکیم مواضع و تامین نیازمندی‌ها و ایجاد آمادگی‌ها بصورت مداوم و مستعمر ادامه یافت. دشمنان تکفیری در تمام روز‌ها و شب‌های حضور حماسی یگان ویژه ٢۵ کربلا، و بویژه در نبرد‌های بیست‌ویکم و بیست‌ودوم و سی‌ویکم فروردین متحمل تلفات و خسارات و صدمات سنگینی شده بودند.

تصرف خان‌طومان برایشون تبدیل به کاووسی شده بود. دشمنان اسلام تمام توان خود را برای تصرف خان‌طومان و سپس مناطق جنوب غربی حلب و تصرف کامل حلب متمرکز می‌کردند. سران کشور‌های آمریکا، انگلیس، فرانسه، عربستان، فلسطین اشغالی، اردن، ترکیه، قطر، امارات متحده عربی، کشور‌های عضو ناتو و... که در فتنه‌ها و جنگ‌های داخلی سوریه وعراق نقش داشتند با حیله‌گری‌هایشان، بدلیل ناتوانی داعش و جبهه النصره و... موضوع آتش بس را مطرح کردند تا فرصتی برای تجدید قوا فراهم کنند.

رزمندگان اسلام، متوجه حیله‌های آنان بوده و نامردی‌های ناکثین، مارقین، قاسطین را در تاریخ اسلام تجربه کرده بودند. یگان ویژه ٢۵کربلا و نیرو‌های تحت امرش، خودشان را بدور از مسائل سیاسی مذاکرات آتش بس آماده می‌کردند. آماده باش بصورت نسبی در شبانه روز برای نبرد با تکفیری‌ها وجود داشت و مدام تحرکات دشمن رصد و به قرارگاه بالادست گزارش می‌شد. با همه مشکلاتی که وجود داشت، خودمان را برای نبردی سخت‌تر آماده می‌کردیم.

خط حد عملیاتی یگان ویژه ٢۵کربلا، حدود سه کیلومتر بنا به دستور قرارگاه اضافه شده بود. گردان ششم پیاده را تشکیل دادیم تا در منطقه مسئولیت جدید و احتیاط بیشتری برای مقابله با هجوم دشمن داشته باشیم.

مشکلاتی نظیر: کمبود مهمات، سوخت، آتش‌های پشتیبانی و ضدزره، نیروی انسانی، نیازمندی‌های اطلاعاتی، خطوط ناقص پدافندی، از یکطرف و محدودیت‌های مهمانی توپخانه صحرایی، ادواتی، پرواز بالگرد‌ها و منع پرواز هواپیما‌های جنگنده و بمب افکن‌ها بر مشکلات پشتیبانی رزمندگان اسلام افزوده شده بود.

رزمندگان یگان تمام تلاش خود را برای ایستادگی و مقاومت در برابر رجزخوانی‌های دشمنان بکار بستند. هر روز منتظر حمله و هجوم دشمنان بودیم. می‌دانستیم که نبرد آتی، نسبت به نبرد‌های قبلی سخت‌تر خواهد بود؛ ولی اراده پولادین و عاشورایی رزمندگان اسلام، بیشترین قدرت رزمی آنان بود. روحیه توکل، توسل به اهل بیت علیهم السلام، شهادت طلبی، شجاعت رزمندگان اسلام، خان‌طومان را به میدان جنگ تمام عیار تبدیل می‌کرد.

تمامی لشکریان کفر و نفاق در برابر لشکریان حضرت زینب کبری (س) صف آرایی می‌کردند. آمریکای جنایتکار و هم‌پیمانان آنان طلایه‌دار جنایت‌های منطقه بودند و با ترفند‌ها و بکارگیری سربازان مزدور و کوکی خود بدترین نسل کشی و غارت سرمایه‌های ملت‌های مظلوم را انجام می‌دادند. بزرگراه ترکیه به حلب و ادلب سوریه، محل ستونکشی‌ها، جابجایی نفرات، تجهیزات، مهمات و... ارتش ترکیه و پشتیبانی‌های عربستان، امارات، اردن، قطر و... بود.

رزمندگان اسلام، شاهد این تمرکز قوای دشمن برای عملیات بودند، گزارش لحظه به لحظه به قرارگاه... ارسال شده و درخواست اجرای بمباران هوایی، بالگردها، توپخانه صحرایی داشتیم. ولی افسوس که بخاطر بهانه آتش بس، اقدامی صورت نمی‌گرفت.

تهدیدات و رجزخوانی ویژه دشمنان تکفیری در حمله به خان‌طومان

رزمندگان یگان ویژه ٢۵کربلا و همرزمان فاطمیون و جیش العسکری سوریه، در جبهه خان‌طومان مصمم به مقاومت و نبرد با دشمنان تکفیری بودند. آمریکای جنایتکار و هم‌پیمانان آن‌ها که در دو عملیات قبل و در طول دفاع یکماهه رزمندگان اسلام، نتوانسته بودند به توفیقاتی دست یابند. بدنبال ایجاد فرصتی با حیله‌های سیاسی و خدعه‌های نظامی بودند؛ لذا کلیه نیرو‌های تکفیری متشکل از داعشی‌ها و جبهه النصره با فرماندهی مشترک (ژنرال‌های ترکیه‌ای، اردنی، عربستانی، اسرائیلی، فرانسوی و فرماندهان فراری سوری و...) با تمرکز افکار و طرح‌ریزی مشترک و تمرکز نیرو‌های مختلف از ملیت‌های متفاوت برای تصرف خان‌طومان و سپس تصرف کامل حلب با استفاده از شرایط آتش بس که حیله سیاسی آن‌ها بود تجمع کردند.

بالغ بر ۲ هزار نفر از قویترین نیرو‌های تکفیری که از ملیت‌های (ازبکستان، عربستان، ترکیه، سوریه، چچن، فلسطین اشغالی، ترکستان چین و...) خودشان را برای عملیات بزرگ و نبردی سنگین و شدید مهیا کرده بودند. قوای باطل، تمام توان خود را برای تصرف کامل شهر حلب از سمت جنوب غربی حلب آماده کردند. مدافعان حریم و حرم بویژه رزمندگان یگان ویژه کربلا برای عشق بازی در میدان نبرد، مثل شب‌های تاسوعا و عاشورا، خودشان را برای وصال به معبود آماده‌تر می‌کردند.

عباس‌ها، علی‌اکبرها، جون‌ها، وهب‌ها و... همگی با نگاه به وجه الله، آماده و مهیای قربانی شدن در قربانگاه بودند. هر رزمنده‌ای که می‌دانست شهید خواهد شد در عالم رویای صادقه خود، چگونگی و زمان شهادتش را دیده و بیان می‌کرد. در عالم رویای صادقه، حوادث و وقایع نبرد بعدی خان‌طومان، به فرمانده نشان داده شده بود.

رجزخوانی‌های شهدا، جانبازان، رزمندگان اسلام در برابر دشمنان تکفیری، مثل واقعه عاشورا توسط برادران عزیزی همچون: «سید رضا طاهر»، «حسین مشتاقی»، «محمود رادمهر»، «سیدجواد اسدی»، «بهمن قنبری»، «رضا حاجی زاده»، حاج آقا «سلمانیان»، ««علی عابدینی»، «علی جمشیدی»، «رحیم کابلی»، «محمد بلباسی»، «علیرضا بریری»، «حسن رجایی فر»، «سعید کمالی» و... در فضای خان‌طومان می‌پیچید.

از طرفی تمام تلاش‌ها بر این بود تا بیشترین تلفات و خسارات و صدمات به دشمنان وارد شود و از رسیدن به اهدافشان که سقوط کامل شهر حلب بود جلوگیری شود. رزمندگان اسلام، بدنبال اجرای تکلیفی مأموریت‌شان بودند. کاستی‌ها و کمبودها، مشکلاتی زیادی وجود داشت، اما برای رزمندگان و فرماندهان ادای تکلیف بزرگترین وظیفه بود. روز‌ها و شب‌ها گذشت و روز پانزده اردیبهشت فرا رسید.

ادامه دارد...

انتهای پیام/