نگاهی بر زندگی‌نامه شهید «بهروز افتخاری»

«بهروز افتخاری» با آغاز جنگ تحمیلی برای دفاع از دین و کشورش به جبهه‌های حق علیه باطل اعزام شد و پس از مدتی مبارزه با جنایتکاران بعثی در تاریخ 17 بهمن‌ 1359 به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۵۰۳۱۴

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۴۰۰ - ۰۳:۴۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از آذربایجان‌ شرقی، «بهروز افتخاری» در سال 1342 در شهرستان شبستر چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی برای دفاع از دین و کشورش به جبهه‌های حق علیه باطل اعزام شد و پس از مدتی مبارزه با جنایتکاران بعثی در تاریخ 17 بهمن‌ 1359 به شهادت رسید.

زندگی‌نامه شهید:

پدر و مادر «بهروز افتخاری» او را با تربیت قرآن بزرگ می‌‌کردند و اکثراً صدای یا حسین (ع) و یا زهرا (س) در خانه‌شان بلند بود. در این محیط با صفا بود که کودک رشد کرد و وقتی 7 ساله شد وارد دبستان مینو شده و با نمرات عالی درس‌هایش را سپری می کرد.

بهروز کلاس آموزش قرآن ندیده بود ولی خیلی خوب تلاوت می‌کرد و خداوند استعداد تلاوت قرآن را به او عنایت کرده بود. نوجوان متدین مقطع راهنمایی را با شوق زیادی آغاز کرد و قرآن را با صدای زیبا تلاوت می‌کرد و دانش آموزان و معلمان او را دوست می‌داشتند چون پدرش نوحه خوان بود او نیز برخی از مرثیه‌ها را یاد گرفته بود و زمزمه می‌کرد.

ورود به مقطع دبیرستان مصادف شد با پیروزی انقلاب اسلامی مردم ایران علیه رژیم منفور پهلوی و بهروز به مراه پدر در تظاهرات شرکت می‌کرد و علیه حکومت طاغوت شعار می‌داد. او عاشق حضرت امام خمینی بود و می‌گفت این رهبر بزرگی است که ملت ایران را به لطف خدا از دست ظالمان نجات داد و هر چه دستور دهد به آن عمل می‌کنم.

در تابستان سال 1359 جهت کار کردن در کنار پسرعمه‌اش به تهران هجرت کرد و روزها با عشق و علاقه کار می‌کرد و شب‌ها نیز عضو بسیج مستضعفین شده بود و در مسجد نگهبانی می‌داد.

با آغاز جنگ تحمیلی، بهروز به همراه تعدادی از بسیجی‌ها برای گذراندن آموزش نظامی راهی پادگان شد و آموزش  سلاح را گذراند. سپس برای دیدار والدین و اقوام به روستای دیزج خلیل برگشته و پس از زیارت آنان، پس‌اندازهای چند ماه کارگری را به جنگ زدگان هدیه نمود و در اوایل دی‌ 1359 عازم جبهه‌های حق شد و به عنوان آرپی ‌جی زن در 17 دی‌ 1359 در عملیات آزادسازی ارتفاعات میمک شرکت کرد و رشادت‌های زیادی از خود نشان داد.

خیانت‌های ابوالحسن بنی‌صدر که فرماندهی کل قوا را به عهده داشت موجب عدم پشتیبانی آتش توپخانه شد و تعدادی از نیروها مظلومانه به شهادت رسیدند و بهروز و چند نفر دیگر بشدت زخمی شده و به بیمارستان ایلام منتقل شدند.

می‌گفت به پدرم و مادرم اطلاع ندهید، ان‌شاءالله بزودی خوب می‌شوم و به جبهه بر می‌گردم. این شهید والامقام پس از 40 روز بستری در در بیمارستان در تاریخ 17 بهمن‌ 1359 به شهادت رسیده و پیکر مطهرش به شبستر منتقل و تشییع شد.

انتهای پیام/