یادداشت/

عنوان «مجاهد» شایسته نام صیادشیرازی است

دشمنان به دست و تدبیر صیادشیرازی، صید اقتدار ارتش خدا می‌شدند و همین بود که از همان آغاز، تیرهای کینه در کمان می‌کشیدند و به سویش می‌انداختند اما خدا او را برای روزهای سخت ایران نگهداشت تا در مرصاد، منافقین، این شجره ملعونه ریشه گرفته از نهروان را کمر بشکند.

کد خبر: ۴۵۰۵۲۷

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۳:۳۸

گروه استان‌های دفاع‌پرس - «غلامرضا بنی اسدی»، روزنامه‌نگار و پیشکسوت دفاع مقدس؛ در فرهنگ‌نامه جهاد ما مردانی کلمه شدند و به مانایی رسیدند که تاریخ همواره از آنان به نیکی یاد خواهد کرد. صیاد، صیاد شیرازی، امیر سپهبد شهید علی صیاد شیرازی از جمله این نام‎هایی است که به هر تکرار، شکوهی مضاعف می‌یابد و می‌بخشد چنان‌که به هر تکرار، در پشت دشمن، زلزله ایجاد می‌کرد تا جایی که نامش از بیشترین فراوانی در اسناد استخبارات عراق و گروه‌های ضدانقلاب برخوردار است. آنان به دست و تدبیر صیاد، صید اقتدار ارتش خدا می‌شدند. همین بود که از همان آغاز، تیرهای کینه در کمان می‌کشیدند و به سویش می‌انداختند اما خدا او را برای روزهای سخت ایران نگهداشت تا در مرصاد، منافقین، این شجره ملعونه ریشه گرفته از نهروان را کمر بشکند.

آنآن‌که هم هویت ایرانی خود را باخته بودند و هم باید به تاوان دزدیدن آیه‌ای از قرآن مجازات می‌شدند. آری، آنان آیه شریفه «فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدينَ عَلَي الْقاعِدينَ أَجْراً عَظيماً» را به دروغ در نشان خویش محبوس کرده بودند تا خلقی را بفریبند حال آن‌که این آیه شرح شأن کسانی بود که در برابر منافقان از حقیقت ایمان و حدود وطن دفاع می‌کردند. این آیه در شأن صیاد شیرازی‌ها صادق است که صادقانه به دفاع از حقیقت پرداختند و چنان‌که رهبر فرزانه انقلاب فرمود، «شایسته شهادت» شدند. شهادت شایسته مردانی چنین است که دست خدا بودند در عقوبت دشمنان خدا.

شایسته صیاد بود که صدام آرزو می‌کرد کاش همان روزهای اول جنگ ترور شده بود. این را امیر سرتیپ دوم «محمدرضا فولادی» رئیس سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش و هم‌رزم صیاد مطرح کرده بود که دو روز پس از شهادت صیاد شیرازی، درحالی‌که صدام به تازگی از کاخ تکریتش بازگشته بود، از «حمود» منشی خود خواست تا مراتب تشکر رئیس ملعون و معدوم حزب بعث را از منافقین به دلیل ترور این افسر ایرانی ابلاغ کند و به «قصی» پسر جنایتکار و فاسدش نیز دستور داد به سران منافقین پاداش دهد. در آن جا بود که حافظه تاریخ شهادت می‌دهد که صدام به صراحت به حمود گفته بود که کاش این ترور در سال‌های اول جنگ با ایران رخ می‌داد.

آیه مجاهدان را باید در شأن کسی خواند که شایسته شهادت بود و در جست‌وجوی آن با همه جان به میدان آمد. جهاد را قامت بست، صبوری را الگو شد، زخم خوردن و برخاستن را تعلیم کرد و سرانجام در لحظه‌ای مقدس با شکوه شهادت جاودانه‌اش، چراغ راه مانایی شد. اگر تا پیش از شهادت، صیاد یک‌تن بود، امروز با شهادت در قامت‌های رشید فرزندان این دیار و حق‌طلبان جهانی تکثیر می‌شود که می‌روند تا راه را برای آمدن آخرین حجت خدا باز کنند.

انتهای پیام/