مروری بر زندگی شهدای فرهنگی البرز؛

شهادت را تنها وسیله نجات خود از عذاب آخرت می‌دانم

«سیدعلی‌اصغر قریشی» در ۲۲ خرداد سال ۱۳۳۹ در روستای برغان از توابع شهرستان کرج به دنیا آمد و در عملیات کربلای ۵ در بهمن سال ۱۳۶۵ در شلمچه به فیض شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۴۵۴۴۵۵

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۳:۰۸

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از کرج، «سیدعلی‌اصغر قریشی» در روز 22 خرداد سال 1339 در روستای برغان از توابع شهرستان کرج، در خانواده‌ای مذهبی و عاشق اهل‌بیت (ع) به دنیا آمد. تربیت صحیح پدر و مادر که خود از متدینین و معتمدین منطقه بودند موجب شد فرزندان در مسیر اسلام و قرآن پرورش یابند و خود را فدای انقلاب و امام (ره) کنند.

تمامی شهیدان خانواده قریشی پیش از انقلاب دارای مبارزاتی بودند که این امر موجب دستگیری آنان توسط رژیم شده بود. سید علی‌اصغر، علیرغم تمام مشکلات تا مقطع فوق‌دیپلم در تربیت معلم ادامه تحصیل داد و با آغاز جنگ تحمیلی به جبهه‌های حق علیه باطل در جنوب و غرب کشور شتافت.

وی در عملیات کربلای یک و درگیری‌های مریوان شرکت داشت و در این ایام خبر شهادت سه برادرش و همچنین عمو و عموزاده‌اش را شنید و خود نیز شجاعانه در عملیات کربلای 5  در تاریخ  5 بهمن سال 1365 در شلمچه به فیض شهادت نائل آمد.

خانواده و نزدیکان و هم‌رزمان شهید معتقدند وی با همسر و فرزندان و دوستانش مهربان بود و تأکید بسیاری بر حجاب همسر و دخترش داشت، امربه‌معروفش همراه با شوخی و خنده و نهی از منکرش بسیار دل‌نشین بود، همیشه لبخند بر لبانش داشت، به صله‌رحم اهمیت زیادی می‌داد و به قول باجناق بزرگش در میان فامیل نگینی بود زیبا بر روی حلقه پیوند دوستی‌ها.

همسر شهید سید علی‌اصغر قریشی می‌گوید: سید می‌گفت چون خطبه عقد ما را امام خمینی (ره) خوانده پس باید نسبت به رشد معنوی خود در درجه اول و دیگران در درجه دوم کوشا باشیم. سه روز بعد از عقدمان به شهر دیوان دره محل خدمت شهید رفتیم. تا آن زمان زندگی در میان کردنشینان را تجربه نکرده بودیم و احساس غریبی داشتیم.

وی می‌افزاید: اما رفتار و سکنات شهید با مردم باعث شده بود که آن‌ها ما را عضوی از خانواده خود بدانند. چون سه برادرش به شهادت رسیده بودند در لشکر سیدالشهدا (ع) به او اجازه عملیات و کار رزمی نمی‌دادند تا اینکه به لشکر علی‌اکبر رفت و در عملیات کربلای 5 در شلمچه به شهادت رسید. در 9 ماهه آخر جبهه فقط سه بار برای تشییع‌جنازه برادرانش به مرخصی آمد.

فرازی از وصیت‌نامه شهید:

چون شهادت را تنها وسیله نجات خود از عذاب آخرت می‌دانم لذا تنها آرزویم این است که شهید از دنیا بروم، مبادا در مقابل این موهبت الهی که اگر نصیبم شد ناسپاسی کنید. پدرم مگر شما نمی‌گویید کاش من به‌جای امام حسین (ع) داغ از دست دادن فرزندان خود را تحمل می‌کردم، حال مگر خمینی فرزند حسین نیست؟ مگر جبهه‌های ما کربلا نیست؟

الآن اگر کسی مطیع امام (ره) نباشد، اگر الآن کسی باشد که توجه به جبهه نکند در زمان ظهور امام زمان (عج) هم در مقابل امام زمان (عج) خواهد ایستاد. اگر واقعاً عاشق اباعبدالله (ع) هستید بیایید زوار کربلا شویم و زوار کربلا هم‌اکنون در جبهه مشغول نبرد است تا ان‌شاءالله راه کربلای حسینی را بازنماید.

انتهای پیام/