یادداشت/ داود عامری

مسئولیت‌های اخلاقی و اجتماعی کاندیدا‌ها

هر فردی در جایگاه نامزدی ریاست جمهوری، صرف نظر از این که بتواند رای مردم را برای ریاست جمهوری به دست بیاورد یا نه، در برابر جامعه مسئول است؛ این مسئولیت به‌خصوص در حوزه اخلاقی و اجتماعی حائز اهمیت است.

کد خبر: ۴۵۵۲۷۶

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۶:۵۴

گروه اخبار داخلی دفاع‌پرس- داود عامری؛ وزارت کشور در سال‌های گذشته به‌منظور کمک به ایجاد یک فضای سالم انتخاباتی، اقدام به تنظیم منشور اخلاقی کرد که طبیعتاً در آستانه انتخابات، هم کاندیدا‌ها آن را مطالعه می‌کنند و هم این که وزارت کشور به‌عنوان متولی و مجری انتخابات وظیفه خود می‌داند که این منشور را به نامزد‌ها ابلاغ و متن آن را در اختیار آن‌ها قرار دهد.

فرض بر این است که وقتی فردی برای شرکت در انتخابات نام‌نویسی و از فیلتر‌های نظارتی عبور می‌کند، طبیعتاً این فرد یک شخصیت برجسته و آگاه به مسائل جامعه است و بیش از هر کس دیگری پایبند قوانین شرعی، عرفی و اخلاقی جامعه می‌باشد؛ لذا با این زمینه، نگاهی کوتاه به مسئولیت‌های اخلاقی و اجتماعی کاندیدا‌ها می‌کنیم.

هر فردی در جایگاه نامزدی ریاست جمهوری، صرف نظر از این که بتواند رای مردم را برای ریاست جمهوری به دست بیاورد یا نه، در برابر جامعه مسئول است؛ این مسئولیت به‌خصوص در حوزه اخلاقی و اجتماعی حائز اهمیت است؛ چرا که هر روزه میلیون‌ها انسان رفتار و گفتار او را زیر نظر می‌گیرند تا بتوانند انتخاب درستی داشته باشند. پس این فرد دارای یک سری مسئولیت اخلاقی و اجتماعی در برابر جامعه است که آن‌ها را می‌توان در مواردی چون راستگویی، امانت‌داری، رعایت انصاف، عدالت، صداقت در گفتار، الگوسازی رفتار‌های اجتماعی ارزشمند و… برشمردکه اشاره‌ای کوتاه به آن‌ها می‌کنیم.

قبل ازورود به هر بحثی، بزرگترین وظیفه و رسالت هر نامزدی، ترجیح منافع ملی بر منافع فردی، جناحی، حزبی و تعلقات سیاسی و هر چیز دیگری است. به عبارت دیگر بزرگترین رسالت کاندیداها، توجه به منافع ملی و تلاش برای حفظ آن در هر شرایطی است.

دومین مسئولیت اجتماعی نامزد‌های ریاست جمهوری، مقابله با اغراق و مبالغه‌گویی در کنار صداقت در گفتار است. باید به اندازه‌ای دروغ برای کاندیدا‌ها و طرفدارانشان مشمئزکننده باشد که به خود اجازه ندهند نه‌تنها خدای ناکرده مطالب کذب را برای جذب آرای مردم بر زبان بیاورند، بلکه از به زبان آوردن سخنان دارای شبهه و نیز اظهارات مبالغه‌آمیز نیز پرهیز کنند. نامزد‌ها به‌عنوان الگو و نمونه‌ای از انسان‌های مسئولیت‌پذیر باید از زمان شروع تبلیغات، صداقت در گفتار خود را به مردم اثبات کنند، تا پس از کسب آرای مردم، بتوانند به علت شهره بودن به صداقت در گفتار و عمل، برنامه‌های ملی را با حمایت آحاد افشار جامعه مدیریت کنند. طبیعتاً رسیدن به جایگاه اعتماد ملی مستلزم صداقت در کلام و عمل است.

سومین مسئولیت اخلاقی و اجتماعی کاندیداها، رعایت عدالت و انصاف است. از حضرت امیر علیه‌السلام حدیثی به این مضمون داریم که نه در دوستی، آنچنان همه اسرار خود را به همدیگر بگویید که فردا دشمنی پیش آمد، تمام نقطه ضعف‌هایی در اختیار دشمن تو است و نه در دشمنی آنچنان تندی کنید که اگر فردای روزگار دوستی پیش آمد، شرمسار گردید.

لازم است کاندیدا‌ها در زمان تبلیغات، به‌خصوص مناظره‌ها، در تعریف و تمجید از افراد همسو با خود افراط ننمایند که اگر خلاف و خطایی از نامبرده آشکار شد، نتوانند آن را هضم کنند. از سوی دیگر مواظب انگ زدن‌ها و اتهام‌هایی که برای بیرون کردن رقیب از کورس رقابت دارند، باشند، تاخدای ناکرده از دایره انصاف خارج نشوند و به‌عنوان یک مرجع رفتار اخلاقی، به اخلاق جامعه آسیب وارد نکنند. رفتار عادلانه و منصفانه بهترین پشتوانه را برای کاندیدا‌ها به ارمغان خواهد آورد و مسیر موفقیت آن‌ها را هموار خواهد ساخت.

چهارمین مسئولیت به حوزه امانتداری برمی‌گردد. این امانتداری در دو ساحت قابل طرح است. یکی در خصوص مجریان انتخابات که موضوع بحث ما نیست و دیگری در خصوص نامزد‌ها که با وعده‌های خود، آرای مردم را کسب می‌کنند. در واقع تک‌تک این برگه‌های رای که به نفع یک نفر وارد صندوق می‌شود، یک امانت و مسئولیت اجتماعی به گردن انتخاب شونده می‌گذارد؛ لذا نامزدها، همان‌طور که رهبر معظم انقلاب نیز تأکید فرمودند: «از سخنان و وعده‌های فریبنده و بدون پشتوانه فکری و بدون در نظر گرفتن امکانات و یا بدون اطلاع از آن‌ها حتماً پرهیز کنند.»

در واقع وقتی کاندیدایی با وعده‌های دروغین و غیرقابل اجرا و عملیاتی تلاش می‌کند آرای مردم را جلب کند، فردای روزگار و پس از انتخاب نمی‌تواند به وعده‌های خود جامه عمل بپوشاند. در چنین شرایطی ضمن آنکه از دایره امانت‌داری خارج شده است، علاوه بر آن با پاشیدن بذر بی اعتمادی در جامعه، امکان بسیج عمومی را از دولت در مواقع مورد نیاز سلب می‌کند و سرمایه‌های نرم جامعه را تضعیف می‌کند. اعتماد عمومی به مسؤولین بخصوص در جایگاه‌های انتخابی از ذخایر بی‌بدیل ملی و امانت عمومی است، که نباید مورد خدشه قرار گیرد؛ بنابراین اگر نامزد‌ها بخواهند در فصل تبلیغات، اعتماد مردم را جلب کنند، باید مسئولیت‌های اخلاقی و اجتماعی خود را جدی بگیرند که یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ این شرایط، صداقت داشتن در کنار ارائه برنامه‌های واقعی و عملیاتی در جهت پیشرفت کشور برای ورود به عرصه انتخابات است.

نیازی به گفتن نیست که همه نامزد‌ها باید اصول اصلی و شرایط لازم برای انتخاب شدن که شورای نگهبان اعلام کرده را از قبیل اعتقاد به اسلام احراز کنند تا مورد وثوق مردم باشند و کارزار تبلیغات انتخات نیزیک معیار برای این سنجش توسط ملت است که امید است با حضور پرشور و امیدوارانه آحاد جامعه در پای صندوق‌های رای، برگی زرین بر تاریخ پر افتخار میهن اسلامی افزوده شود.

انتهای پیام/ 200