یادداشت/

شهادت حادثه نیست، یک مقام است

شهدا همچون نقاشان زبردستی که به رنگ‌های سرد و بی‌جان، جلوه و اعتبار می‌دهند، با خون، به خود جاودانگی و به تاریخ پر فراز و نشیب بشریت، اعتبار و شرافت می‌بخشند؛ به‌راستی‌که شهادت یک حادثه نیست بلکه یک مقام است.

کد خبر: ۴۵۵۶۵۱

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۸:۱۹

گروه استان‌های دفاع‌پرس از کرج ـ حجت‌الاسلام «علی ارجمند عین‌الدین»، مسئول حوزه نمایندگی ولی فقیه در سازمان جهاد کشاورزی استان البرز؛ شهدا همچون نقاشان زبردستی که به رنگ‌های سرد و بی‌جان، جلوه و اعتبار می‌دهند، با خون، به خود جاودانگی و به تاریخ پر فراز و نشیب بشریت، اعتبار و شرافت می‌بخشند؛ به‌راستی‌که شهادت یک حادثه نیست بلکه یک مقام است.

نقش حادثه این است که پرده از مقامی برداشته شود، بنابراین گاهی حادثه‌ای اتفاق می‌افتد تا پرده از مقام شهادت بردارد؛ مانند شهدای کربلا و شهدای ایران در دوران هشت سال دفاع مقدس.

گاهی نیز حادثه اتفاق نمی‌افتد اما آن مجاهد فی سبیل الله به مقام شهادت دست می‌یابد؛ همچنان که نبی مکرم اسلام (ص) که بهانه خلقت و واجد تمام کمالات معنوی است، ظاهرا با شهادت از دنیا نرفته است.

گاهی نیز حادثه اتفاق می‌افتد درحالی‌که آن حادثه‌دیده معرکه جنگ، خونش هدر و جسم و روحش در آتش عذاب الهی گرفتار می‌شود؛ مانند کشته‌شدگان داعش سنگدل و وهابیت متحجر.

اگر سالار شهیدان در واپسین لحظات عمر و در میان معرکه جنگ، با زبان تشنه فریاد می‌زد: «هل من ناصر ینصرنی» نیک می‌دانست که دیگر کسی به او ملحق نخواهد شد؛ در واقع در آن لحظات سرنوشت‌ساز، نگاه امام حسین (ع) به ابعاد لشکر دشمن نبود، بلکه به پهنه تاریخ بود.

بی‌شک آن زمان، وارث آدم تا خاتم اراده کرده بود این ندا در تاریخ ماندگار شود که ای آیندگانی که صدایم به گوشتان می‌رسد، راه حسین راه نبرد بی‌امان حق علیه باطل است. اگر دیروز جسم پاک امام حسین (ع) در معرکه افتاده بود و هر ناجوانمردی با هر چه در دست داشت بر پیکر مبارکش می‌زد تا بعدها بگوید من نیز در این غائله سهمی داشتم، امروز نیز دین آن امام وسط معرکه است و هرکس با هر حربه‌ای ضربه‌ای بر پیکره آن وارد می‌کند تا بگوید من نیز سهمی در این آشوب دارم.

امروز از داعش و سلطنت‌طلب‌ها تا کشکول به دستان و منادیان معنویت‌های کاذب، از منافقین تا مافیای مواد مخدر، همه و همه در این کارزار به دنبال خاموش کردن شمع انقلاب اسلامی ایران در این دنیای جاهلیت مدرن هستند درحالی‌که صوت دل‌نشین امام حسین (ع) از هر دوره‌ای رساتر به گوش می‌رسد و فریاد برمی‌آورد: «هل من ناصر ینصرنی».

بیایید با لبیک به ندای امام حسین (ع) نگذاریم کوچک‌ترین ضربه‌ای بر پیکره تنومند این انقلاب وارد شود، بیایید حسین و مکتب او را تنها نگذاریم، تا شاید به مقام والای شهادت دست یابیم.

انتهای پیام/