«بيا كه بريم به مزار...»؛ سروده افشین علا برای شهدای مدرسه کابل

«افشین علا» از شاعران مطرح کشورمان در پی حمله تروریستی مقابل مدرسه دخترانه در کابل و شهادت دختران دانش‌آموز افغانستانی، شعری را تقدیم این شهدای مظلوم کرد.

کد خبر: ۴۵۶۴۰۳

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۰۹:۲۲

به گزارش گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، «افشین علا» یکی از شاعران مطرح کشورمان در پی حمله تروریستی مقابل مدرسه دخترانه در کابل و شهادت دختران دانش‌آموز افغانستانی، شعری را تقدیم این شهدای مظلوم کرد.

این شعر در ذیل آمده است:

بیا که بریم به مزار...

بیا ملا محمد جان به کابل
به سیل لاله و نسرین و سنبل

«مزار» اینجاست این اقلیم خون‌بار
بیا کابل برای سیر گلزار

ببین یک سو گلی افتاده بر خاک
گلی آن سو گریبان می‌کند چاک

بیا، چون من ببین با دیده ی‌تر
چه گل‌هایی که ظالم کرد پرپر

ببین بس پشته‌ها از کشته اینجاست
بسی دختر به خون آغشته اینجاست

بسی بلبل بسی کفتر به خون خفت
بسی آهو بسی دختر به خون خفت

بیا در سوگ طفلم یاری ام ده
در اندوه گلم دلداری ام ده

گلم می‌آمد از مکتب، پیاده
خرامان مثل کبکی روی جاده
‌
می‌آمد خانه تا رویش ببوسم
دو چشم و طاق ابرویش ببوسم

ولی کشتند گرگان، طفلکم را
دریدند آن غزال کوچکم را...

کجا رفتی گلم؟ درمان دردم!
کجا باید به دنبالت بگردم؟

عزیزم! ساق همچون کوکبت کو؟
مداد نازک مشق شبت کو؟

چه شد آن بازوان نازنینت؟
کجا افتاده دست مرمرینت؟

چرا دختر! النگویت شکسته؟
چرا خون روی کیفت نقش بسته؟

فدای کفش‌های پاره‌ی تو
فدای سرخی رخساره‌ی تو

فدای آن لبان روزه دارت
فدای نرگس مست خمارت

گل من! تشنه بودی آخرین بار
بیا بابا که آمد وقت افطار

کجا افتاده ای؟ جانم فدایت
بیا در خانه، اینجا نیست جایت

ندارم تاب جای خالی‎‌ات را
بیا باید ببافی قالی‌ات را

شدی صدپاره، چون آیم به سویت؟
سرت کو؟ تا ببوسم من گلویت

جدا شد دستَکت بابا بمیرد!
چه دستی بعد از این دستم بگیرد؟

جدا شد پایَکت نیلوفر من
چه سان لِی لِی کنی پس دختر من؟

دگر عطرت نمی‌پیچد به خانه
مگر از تار گیسویت ز شانه...

چه بی رحمی چه خونخواری تو‌ای خصم
نه دین داری نه آئین داری‌ای خصم

بگو از طفل معصومم چه دیدی؟
که همچون گرگ، جسمش را دریدی

چه زاری‌ها از این بیداد کردم
علی شیر خدا را یاد کردم

علی شیر خدا صبرم بیاموز
تو مرهم نه بر این زخم جگرسوز

علی شیر خدا‌ای شاه مردان
بلا از خطه‌ی کابل بگردان...

افشین علا
اردیبهشت ١٤٠٠

انتهای پیام/ 121