فتح خرمشهر، فتح خون/ وصیت‌نامه شهید «سیروس تیموری‌نیا»؛

شهدا هر لحظه نظاره‌گر اعمال شما هستند

«سیروس تیموری‌نیا» پنجم خرداد ۱۳۴۱ در شهرستان کرمانشاه به دنیا آمد و چهاردهم اردیبهشت ۱۳۶۱ طی عملیات الی‌ بیت‌المقدس در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۵۷۶۳۳

تاریخ: ۰۱ خرداد ۱۴۰۰ - ۰۹:۴۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از كرمانشاه، «سیروس تیموری‌نیا» پنجم خرداد ۱۳۴۱ در شهرستان کرمانشاه به دنیا آمد. پدرش ابوالحسن ۱۳۴۱ و مادرش شمسی نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته ریاضی درس خواند و دیپلم گرفت. به‌عنوان پاسدار در جبهه، حضور یافت. چهاردهم اردیبهشت ۱۳۶۱ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار این شهید والامقام در گلزار شهدای کرمانشاه واقع است.

شهید «سیروس تیموری‌نیا» در وصیت نامه خود آورده است:

«بسم الله الرحمن الرحیم

دوستان و نزدیکان من زمانی این سطور را می‌خوانید که وجودتان مملو از احساسی عاطفانه است، سطوری که من آن را در آخرین لحظات با حالتی خالصانه نوشته‌ام و این خود یکی از برکات خوب مردن است.

تاریخ بشر نتیجه تاخت و تاز دو نیرو است، یکی «حمامنون» که در چهره پلید قابیل ظاهر شد و دیگری روح الهی که با هابیل نمود پیدا کرد. این دو نیرو بالاجبار به صورت دو قوه در نهاد آدمی نهفته است و انسان انتخابگر باید یکی از این دو را فرا راه خویش قرار دهد و جز این چاره‌ای دیگر نمی‌یابد.

در این وادی و در این عرصه تنگ تاریخ ما فرزندان خمینی تصمیم به هجرت گرفتیم و من در ادامه راه خونرنگ هابیل که بر سینه تاریخ نقش بسته بود بر خویش سزاوار دیدم که برای اخلاص به «الله» و التزام به «بقیه‌الله» و یاری «روح‌الله» به جماعت ادامه‌دهنده راه شهداء بپیوندم، امیدوارم خداوند ما را به این فوز عظمی برساند.

کسانی می‌توانند خوب زندگی کنند که می‌توانند خوب بمیرند و این معنایی عمیق دارد تا وقتی می‌توانیم خوب بمیریم که با عوامل مادی دست و پای خویش را در تار و پودی پست و مادی اسیر نکنیم.

همه مقامات دنیوی عاقبت موعدش به سرمی‌آید و بالاخره محدود است و رفتنی و تنها چیزی که می‌ماند، ارزش‌های معنوی است. برادران و خواهرانم به سراغ این ارزش‌ها بروید.

امیدوارم خودتان از رنجش‌هایی که برایتان داشته‌ام، مرا بخشیده و دعا کنید که خدا مرا ببخشد. بدانید که شهدای عظیم انقلاب کبیر اسلامی هرلحظه نظاره‌گر اعمال شما هستند و انتظار دارند که در راه آن‌ها قدم بردارید.

از جو تهمت و شایعه‌سازی که هم‌اکنون بر بخش عظیمی از روابط ما سیطره دارد، دوری کنید و از قیامت بترسید. روزی خواهید گفت «یومئذ یقول الانسان این المفر» آیا راه فراری است و خواهند گفت: «کلا لا ورز» نه هیچ راه فراری نیست.

خدایا به ما زیستی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی‌ثمری لحظاتی که به اسم زندگی بر ما می‌گذشت، حسرت نخوریم. درود بر شهدای والامقام انقلاب اسلامی، مرگ بر آمریکا و درود بر خمینی، درود بر مستضعفین و مرگ بر مستکبرین، مرگ بر زراندوزان زالوصفت.»

انتهای پیام/