فتح خرمشهر، فتح خون/ یادداشت

«خرمشهر» کربلایی که تکرار می‌شود

عاشورا حقیقتی است که مدام در تکرار است و کربلا واقعیتی است که این تکرار را نمایندگی می‌کند. ما خود در خرمشهر آن حقیقت و این واقعیت را تجربه کرده‌ایم؛ تجربه‌ای پرشکوه در قامت فرزندان نجیب ایران که شهادت را زندگی می‌کردند.

کد خبر: ۴۵۸۵۰۷

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۴۰۰ - ۰۰:۰۹

گروه استان‌های دفاع‌پرس– «عباس محمدیان» رئیس سازمان بسیج رسانه خراسان رضوی؛ کربلا برای ما یک نقطه نیست در جغرافیایی دور. عاشورا را هم روزی در دوردست‌های زمان نمی‌دانیم. برای ما، کربلا محیط زیست عارفانه‌ای است که تا همه جا بسط یافته است و عاشورا تقویم نوشتی است که به هر روز تکرار می‌گشود. ما بر آن پهنه و این زمان زیست کرده‌ایم. همه زمان و زمین ما هم به این قبله، نگاه دارد. به همین دلیل است که تا نام خرمشهر به میان می‌آید، کربلا در همه وجودمان تکرار می‌شود.

تا به سومین روز از خرداد می‌رسیم، عاشورا را از نو احساس می‌کنیم. عاشورا حقیقتی است که مدام در تکرار است و کربلا واقعیتی است که این تکرار را نمایندگی می‌کند. ما خود در خرمشهر خودمان آن حقیقت و این واقعیت را تجربه کرده‌ایم. تجربه‌ای پرشکوه در قامت فرزندان نجیب ایران که شهادت را زندگی می‌کردند. ما قاسم‌بن‌الحسن را در تجربه بهنام محمدی درک کردیم. همو که در ۱۲- ۱۳ سالگی، قله‌های شهود را فتح کرد و در نخل‌های بی‌سر، راز سربلندی یافت.

او در تمام روزهای مقاومت از ۳۱ شهریور تا ۲۸ مهر ۵۹ در خرمشهر ماند. یعنی تا همیشه ماند. او در این روز شهید شد تا به جاودانگی برسد. حق هم همین است، کسی که راه صد ساله را «سی شبه» می‌پیماید و در طول کوتاه حیات مبارزاتی خود، به عرضی به پهنه معرفت و غیرت می‌رسد، باید هم که مانا شود. مانا و بهنام. نام نیکش هم تا همیشه راز سربلندی را برای ما خواهد خواند که او در سیزده سالگی، به تکلیف بزرگ عشق عمل کرد و رو به کربلا به حرکت درآمد و هل من ناصر اباعبدالله را لبیکی به وسعت جان گفت و شهید نام او شد تا در آسمان‌ها او را چنین بشناسند؛ کربلایی بهنام محمدی....

ما علی‌اکبر را هم درس آموختیم در هیئت افسری دلیر که از خراسان امام رضا قامت کشید و در دفاع از شهر خدا چنان جنگید که تاریخ به نامش می‌ایستد؛ سروان محمدعلی صفا، شیر بچه بجنوردی ما که رکورد شکار تانک را شکست و بلایی بر سر لشکرهای زرهی عراق آورد که صدام خود به خرمشهر، عنوان گورستان تانک داد.

صفا و یارانش فقط تانک‌ها را شکار نمی‌کردند که به هر شلیک، کنگری‌های از کاخ آرزوهای افلقی دیوانه را هم فرو می‌ریختند. ما در خرمشهر، در سیمای رشید محمدعلی جهان‌آرا، رشحات عباس (ع) را می‌دیدیم و چشم روشن داشتیم. او که نامش، شرح غیرت بود و نگاهش معنای عزت. باری، ما خرمشهر را با کربلا می‌شناسیم لذاست که تابلوی نوشته شهید بهروز مرادی را که نوشت: «به خرمشهر خوش آمدید؛ جمعیت ۳۶ میلیون» را امروز ۸۲ میلیون امضا می‌گذاریم. با او دوباره خطاب به همه مردمان امروز و فردا می‌خوانیم؛ «با وضو وارد شوید این شهر به خون شهدا مطهر است» باری، برای ما کربلا یک مساحت جغرافیایی نیست و عاشورا نه یک روز که شرح تاریخ رستگاری است.

انتهای پیام/