سردار سلامی خطاب به تیم مذاکره کننده ایرانی:

میز مذاکره را در صورت ارعاب و تهدید آمریکا ترک کنید تا در فضای تهدید با آنها تعیین تکلیف کنیم

جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت: اگر آمریکا با ارعاب و تحقیر صحبت کرد، تیم مذاکره‌کننده ایرانی میدان را ترک کنند و میدان را به ما بسپارند تا در فضای تهدید با آنها تعیین تکلیف کنیم.

کد خبر: ۴۶۰۶۶

تاریخ: ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۳:۰۲

به گزارش دفاع پرس سردار حسین سلامی جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شب گذشته در گفتوگویی در پاسخ به تهدیدات اخیر مقامات آمریکایی اعلام کرد: ما بیش از آنچه به صلح و سازش و تعامل با آمریکاییها قدرت ساخته باشیم، برای جنگهای طولانیمدت و گسترده و پیروزی و غلبه بر آنها قدرتسازی کردهایم.

متن کامل سخنان سردار سلامی به شرح زیر است:

هشدار و پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی امروز بسیار شفاف، واضح، روشن، جدی و واقعی بود. من به آمریکاییها برای فهم بهتر و درک بهتر این پیام بزرگ رهبر معظم انقلاب اعلام میکنم که فصل به دست آوردن برتریهای سیاسی از طریق تهدید، ارعاب و حتی به کار بردن قدرت نظامی پایان یافته است.

آمریکاییها نباید پیروزیهای نظامی گذشته بر ارتشهای پوسیده را که بیشتر شبیه به مانورهای بدون دشمن و شوهای نظامی بود با نتایج و پیامدهای درگیری با ایران عظیم اسلامی مقایسه کنند و دچار خطا در محاسبه و اشتباه در برآورد شوند.

بهعنوان فرمانده نظامی جنگدیده در دوران جوانی و کسی که در جنگ بزرگ شده و جنگ را یک پدیده واقعی میداند نه ذهنی، به آنها (آمریکاییها) هشدار میدهم که ما بیش از آنچه برای صلح و سازش و تعامل با آنها قدرت ساخته باشیم برای جنگهای گسترده و طولانیمدت در مقیاس حقیقی و با نتیجه پیروزی و غلبه بر آنها قدرتسازی کردهایم، بنابراین آمریکاییها این هشدارها را جدی بگیرند.

اگر آنها از ناوهای هواپیمابر خود بهعنوان یک تکیهگاه و مبدأ قدرت استفاده میکنند، بدانند که آنها منهدم خواهند شد؛ اگر از پایگاههای هوایی روی زمین استفاده میکنند، آنها به آتش کشیده خواهند شد؛ اگر هواپیماهای آنها بخواهد در آسمان پرواز کند بدانند تمام طبقات و سقفهای منطقه آسمان سراسر آتش خواهد بود.

به خلبانان آنها هشدار میدهم که اولین پروازشان آخرین پروازشان خواهد بود و هیچکس سالم به خانهاش باز نخواهد گشت و بهتر است پروازهایشان را به نام پرواز آخر نامگذاری کنند.

ما براساس فرض خطرناکترین سناریو که بهزبان لاتین آن برای فهم بهتر آمریکاییها Worst Case Scenario است، آماده شدهایم. یعنی این برای ما مفهوم بسیار سادهای است. ما از جنگ با آمریکاییها استقبال میکنیم چرا که معتقدیم آنجا میدان موفقیتها و عرض اندام پتانسیل قدرت حقیقی ماست، اگر آمریکاییها بلوف میزنند و عملیات روانی میکنند باز ما با این قضیه جدی برخورد میکنیم و اگر هم واقعی سخن میگویند ما آماده هستیم تا واقعیتها را در میدان رزم به رخ یکدیگر بکشیم.

به تیم هستهای و مذاکره کننده ملت ایران که حامل یک امانت الهی هستند که بار عزت، حیثیت و استقلال ملت را به دوش میکشند و نمایندههای واقعی ملت ایران در عرصه نبرد دیپلماتیک هستند توصیه میکنم با آرامش، وقار و اعتماد به نفس و با تکیه بر یک قدرت عظیم و بیپایانی که ملت ایران و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران اندوختهاند در مذاکرات حاضر شوند.

تیم مذاکره کننده هیچگونه مصالحه و یا توافقی که ذرهای خدشه به عزت ملت ایران و به آن باورهای اصیل ملت ایران میزند نداشته باشند. ما آمریکاییها را در ماجرای مکفارلین در سال 65 آزمودیم و اگر نیاز عامل مذاکره ما میبود در آن سال و در اوج نبرد نابرابر با عراق و متحدان جهانی او از جمله آمریکا، شوروی، اروپاییها و اعراب متحد او مذاکره میکردیم آنوقت که مکفارلین با پاسپورت جعلی به فرودگاه مهرآباد آمد برای مذاکره ما، در آن شرایط او را اخراج نمیکردیم بلکه مذاکره میکردیم. بنابراین ملت ایران ملت کارآزموده و جنگدیده هستند و یک ملت آزموده شده را آزمودن مجدد خطاست.

توصیه من به تیم هستهایمان این است که اگر دیدند آمریکاییها مجدداً با ادبیات ارعاب یا تهدید و یا تحقیر در مذاکرات بهدنبال برتریطلبی سیاسی هستند میدان مذاکره را ترک کنند و این قضیه را به ما بسپارند تا در فضای تهدید با آنها تعیین تکلیف کنیم و کار را ادامه دهیم.

آمریکاییها دارای یک اشتباه هستند؛ آنها در منطق سیاسی وقتی کم میآورند و نمیتوانند در فضای منطق سیاستهای خود را تحمیل کنند از اعمال قدرت نظامی و یا تهدید به کاربرد آن استفاده میکنند. تفاوت ما با آنها در این است که آنها منطقشان از زبان گلوله و تفنگ خارج میشود و در حالی که ما گلولههایمان از زبان منطق جاری میشود و اگر ما آنها را تهدید نمیکنیم به این دلیل نیست که قدرتمند نیستیم، به این دلیل است که ما معتقدیم که در یک فضای تعامل به دیپلماتیک و سیاسی باید اجازه دهیم سیاست مسیر خود را طی کند.

انتهای پیام/