شهید «سید عباس موسوی»؛ از تحصیل در حوزه علمیه تا مفقودالأثری در سوسنگرد

«سید عباس موسوی هفتادر» در تاریخ ۱۳۶۰/۵/۶ در جبهه‌ «سوسنگرد» بر اثر اصابت موشک نیرو‌های متخاصم بعثی به نفربر حامل مهمات که وی در آن بود، به شهادت رسید و اثری از او باقی نماند.

کد خبر: ۴۶۱۴۰۷

تاریخ: ۲۴ خرداد ۱۴۰۰ - ۰۵:۴۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از یزد، شهادت بزرگترین هدیه‌‌ای است که خداوند فقط به بندگان خاص خود عنایت می‌کند، بندگان خاصی که امنیت و آرامش امروز خود را مدیون جانفشانی و ایثارگری آن‌ها هستیم، شهدایی که تمام توان و هستی خود در راه خدا و دین گذاشتند و «عند ربهم یرزقون» شدند.

در این راستا استان یزد با تقدیم چهار هزار شهید، در دفاع از انقلاب اسلامی ایران کارنامه درخشانی از خود به یادگار گذاشته است که شهید «سید عباس موسوی هفتادر» یکی از این شهداست.

زندگی‌نامه شهید «سید عباس موسوی هفتادر»

«سید عباس موسوی هفتادر» فرزند «سید علی»، در تاریخ ۱۳۲۹/۲/۱۰ در منطقه‌ «هفتادر» از توابع بخش «عقدا» اردکان در یک خانواده‌ی روستایی و زحمتکش، مذهبی و متدین، چشم به جهان گشود.

وی دوران کودکی خود را با تربیت اسلامی و مذهبی خانواده‌اش پشت سر گذاشت و در مکتب به فراگیری قرآن پرداخت و پس‌ از آن نیز در دبستان «هفتادر» به تحصیل مشغول و در سن ۱۲ سالگی موفق به اخذ گواهینامه ششم ابتدایی شد.

«سید عباس» در طول تحصیل، از شاگردان نمونه به شمار می‌رفت و علاوه بر جدیت در امر تحصیل، دارای اخلاقی نیکو و برخوردی عالی با دوستان خود بود و توجه خاصی به احکام اسلامی داشت و به امور دینی عشق می‌ورزید.

وی به مطالعه علاقه‌مند بود و همیشه کتاب‌های دینی و مذهبی را در دست مطالعه داشت و از آن‌جایی که علاقه به تحصیل در علوم دینی داشت، به حوزه‌ علمیه‌ «امام صادق (ع)» اردکان قدم نهاد و به فراگیری علوم دینی پرداخت و بعد از سه سال تحصیل به تهران رفت و در کارخانه‌ «چیت‌سازی» شهر ری مشغول کار شد.

«سید عباس» در سال ۱۳۴۷ به خدمت سربازی رفت و در همدان مشغول فراگیری آموزش نظامی شد و بعد از آن نیز در ارتش استخدام شد و به درجه‌ استوار یکمی رسید؛ سپس با دختری از خانواده‌ای نجیب ازدواج کرد که حاصل ازدواجش سه فرزند دختر شد. او در همدان هم از مطالعه و فراگیری علوم دینی غافل نمی‌شد و همواره در پی کسب علم و فراگیری دانش‌های لازم بود.

وی در زمان پیروزی انقلاب اسلامی ۲۹ ساله بود که با وجود نظامی بودنش، همراه مردم قرار گرفت، نه علیه مردم؛ وی در مبارزات انقلاب اسلامی فعالانه شرکت  کرد و عاشق انقلاب اسلامی و امام خمینی (ره) بود. او پس از پیروزی انقلاب اسلامی در تشکیل انجمن اسلامی تیپ زرهی همدان همت گماشت و خود جزو اعضای اصلی آن بود؛ این درحالی بود که داشتن زن و فرزند و علائق دنیوی نیز مانع رشد معنوی و رسیدن «سید عباس» به فضیلت‌های انسانی نشد.

وی در زمان نیاز، جبهه را برگزید و سنگرنشین عشق و ایثار شد؛ بنابراین در جبهه‌ کردستان حماسه‌های متعددی آفرید و در یکی از موقعیت‌ها، از خود خلاقیت نشان داده و با رشادت تمام، یک فروند میگ عراقی را سرنگون کرد و مورد تشویق مسئولان رده‌بالای ارتش قرار گرفت.

«سید عباس» سرانجام بعد از خلق حماسه‌های بی‌نظیر، در تاریخ ۱۳۶۰/۵/۶ در جبهه‌ «سوسنگرد» براثر اصابت موشک نیرو‌های متخاصم بعثی به نفربر حامل مهماتی که وی در آن بود، خاکستر شد و از پیکر مطهرش اثری باقی نماند و با پرواز روح بلندش به ملکوت، شربت شهادت نوشید و در بهشت بر سفره‌ شهدای کربلا مهمان شد و چون از پیکر مطهرش نشانی باقی نمانده بود، در گلزار شهدای «هفتادر» و در جوار امامزاده «سید محمد (ع)» یادمانی برای او ایجاد شد که امروز میعادگاه عاشقان شهید و شهادت و رهروان آن شهید است.

انتهای پیام/