یادداشت/

به یاد سردار شهید «بردبار» فرمانده تخریب لشکر ۲۵ کربلا

سیزدهم تیر ۱۳۶۵ محمدرحیم بردبار در حالی که برای نماز ظهر آماده می‌شد از جمع یارانش در لشکر ۲۵ کربلا وداع کرد و در اثر بمباران هواپیمای‌های دشمن، بر فراز قله‌های قلاویزان آسمانی شد.

کد خبر: ۴۶۵۲۲۴

تاریخ: ۱۳ تير ۱۴۰۰ - ۱۴:۱۰

گروه استان‌های دفاع‌پرس _ سیدحسین ولی‌پور زرومی؛ سیزدهم تیر سالگرد لحظه‌ای است که سردار شهید «محمدرحیم بردبار»، فرمانده تخریب لشکر ۲۵ کربلا به معراج شهادت رسید. این روز در سال ۱۳۶۵، لحظاتی کمرشکن برای تمام بچه‌های تخریب لشکر و نیز فرماندهان این یگان ویژه بود؛ ولی در همان حال شوری در میان مقربان بارگاه قدسی و فرشتگان عرش الهی برخاست، که مهمان عزیزی را پذیرا شدند. رحیم فرمانده قلب‌ها بود. فرقی نمی‌کرد که این قلب در کالبد یک گیلانی، یک مازنی و یا یک گلستانی جای گرفته باشد.

تخریب‌چیان تمام شمال ایران یکپارچه رحیم بردبار را فرمانده مقتدر و معنوی خود می‌دانستند. مزد شهادت برای رحیم حاصل پایداری و استقامتی بود که از سال‌ها قبل به‌طور فزاینده در این انسان والامقام نهادینه شده بود. تازه کورسویی از انقلاب اسلامی در سال‌های میانی دهه ۱۳۵۰ پدیدار شده بود که رحیم بردبار در سنین نوجوانی به همراه خانواده انقلابی خود پرچمدار نهضت امام امت در شهرستان نکا و مناطق اطراف شد.

در اوج فضای انقلابی نیز دو جانباز از میان چهار جانباز انقلاب اسلامی نکا از میان این خانواده گلچین شدند. شهید رحیم به رغم ابتدای جوانی، از پیشگامان انقلاب اسلامی در منطقه محسوب می‌شد. در فردای پس از پیروزی انقلاب نیز، اصالت و صلابت دینی و انقلابی این خانواده‌ی فداکار موجب شد تا فرزندان آن‌ها از مقوّمان نهاد‌های انقلابی در شهرستان و نیز در استان باشند.

تجربه‌های میدانی شهید بردبار و پسرعمو‌های رزمنده‌اش سهمی تعیین کننده در ایجاد و تقویت پادگان‌های آموزشی استان داشته است. قلل سر به فلک کشیده کردستان و مهاباد رزم گاه‌های شهید رحیم و هم‌رزمانش در سال‌های نخستین پس از پیروزی انقلاب بود. به دنبال آن تقریباً در میانه سال ۱۳۶۰، سرزمین‌های جنوب آغوش خود را برای محمدرحیم باز کرد و یگان ۲۵ کربلا از همان روز‌های نخستین میعادگاه این شهید گرانقدر بود.

تجربه شهید در مباحث مهندسی و تخریب زمینه‌های شکل‌گیری این واحد را در یگان ۲۵ بوجود آورد. شرکت در عملیات‌های بزرگ طریق‌القدس، فتح‌المبین و بیت‌المقدس موجبات بسط توانمندی‌های یگان ۲۵ کربلا و رزمندگانش را فراهم ساخت. هرچند در این میان امثال شهید بردبار زخم‌های بی‌شمار از صحنه‌های نبرد برداشتند. پیروزی‌های پیاپی رزمندگان اسلام و گسترش سازمانی یگان‌های رزمی سبب شد تا قبل از آغاز عملیات رمضان در تابستان ۱۳۶۱ تحولاتی محسوس در پشتیبانی‌ها و مدیریت واحد‌ها و یگان‌های مستقر در جنگ بوجود آید.

بر این اساس تیپ ۲۵ کربلا که بدنه نیرویی و فرماندهان گردانی خود را وامدار سپاه منطقه سه گیلان و مازندران بود، به طور کلی به این منطقه واگذار شد. در این میان شهید بردبار جزء چند نفری بود که در این انتقال حضور داشت و از همان آغاز به عنوان مسئول تخریب یگان ۲۵ انتخاب شد. چند ماه بعد و به دنبال پیروزی در عملیات محرم فرماندهی عالی این یگان نیز به مازندران انتقال یافت و تیپ به لشکر تبدیل شد.

بر این اساس بود که اهمیت مأموریت شهید بردبار و یارانش دوچندان گردید. در واقع شهید بردبار در عین حال که از مؤسسین لشکر پرافتخار ۲۵ کربلا بود، در همان حال با همت و دانشی ستودنی، پایه‌گذار یکی از مهمترین واحد‌های تخریب در تمام واحد‌های لشکری در میان قرارگاه‌های مختلف جنگی بود. یاران بردبار، سنگ‌های صبور جبهه‌ها بودند و همواره در تب و تاب عملیاتی قرار داشتند. اوج ایثار و فداکاری آنان معمولا در زمانی رقم می‌خورد که فرماندهان و رزمندگان سایر واحد‌ها در آرامش نسبی به سر می‌بردند.

معروف بود که اولین اشتباه بچه‌های تخریب، آخرین اشتباه‌شان است. بر این اساس بود که سهم مدیران توانمندی نظیر شهید بردبار در فروکاستن سطح هزینه‌ها و آسیب‌ها بسیار اساسی بود. جدّیت شهید بردبار در مقوله آموزش هنوز هم از مهمترین خصایل مدیریتی است که در نزد یادگاران رزمی شهید به یاد مانده است. در ذیل فرماندهی شهید بردبار، رزمندگان تخریب هر یک چریک‌های توانمندی بودند که در سخت‌ترین لحظه‌های جنگی دستگیر فرماندهان لشکر می‌شدند.

شمع وجود رحیم تمام تخریب‌چیان شمال کشور را همچون پروانه به دور خود جمع کرده بود. پروانه‌های خوشرنگ و بی‌شماری که گرد این شمع فروزان، خویشتن را به آتش زدند. سوختن پیوسته‌ی یاران زخم‌های عمیقی بر روح و روان شهید بردبار بر جای گذاشته بود. عملیات کربلای ۱ برای آزادسازی مهران عزیز، فرصتی شد تا شعله‌ی شمع بی مثال ما اوج بگیرد و با نور مشکات الهی و کوکب درّی ممزوج گردد. در روز آدینه - سیزدهم تیرماه - محمدرحیم در حالی که وضو ساخته و آماده برای قامت به صلاه ظهر می‌شد و پیش از آن شربت معروف شهادت را برای یارانش تهیه کرده بود در اثر بمباران هواپیمای‌های دشمن، بر فراز قله‌های قلاویزان آسمانی شد و به شجره مبارکه زیتونه رسید.

جسم مطهر رحیم از میان یارانش رفت، ولی بسیاری از آن‌ها یکی پس از دیگری تا آخرین روز‌های دفاع مقدس خویشتن را به او رساندند. آخرین مسافر این جمع سردار مصظفی خوش‌محمدی بود که در ۱۸ مرداد ۱۳۹۵ در کسوت مدافع حرم و در اثر جنایت دژخیمان آمریکایی در جبهه سوریه به یاران شهیدش پیوست. یاران جامانده هنوز هم با چشمانی اشکبار یاد فرمانده عزیز و دیگر همرزمان شهیدشان را گرامی می‌دارند. وعده دیدار همه، شامگاه سه‌شنبه پانزدهم تیرماه امسال در آستانه مقدسه شهدای گمنام نکا است تا به بهانه «یادواره شهدای تخریب شمال کشور» یک بار دیگر به گرد شمع رحیم طواف عشق کنند.

انتهای پیام/