روایتی از آزادسازی مهران؛

روحیه بالای یک رزمنده مجروح در عملیات «کربلای یک»

یک رزمنده از لشکر ۱۷ در عملیات «کربلای یک» با وجود جراحت شدید، روحیه بسیار بالایی داشت و می‌گفت: «تا آخرین لحظه می‌جنگیم».

کد خبر: ۴۶۵۶۶۶

تاریخ: ۱۸ تير ۱۴۰۰ - ۰۴:۴۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از قم، عملیات «کربلای یک» و آزادسازی مهران، یکی از عملیات‌های بزرگ دوران دفاع مقدس است که با نام و فرمان امام خمینی (ره) عجین شده است.

لشکر ۱۷ امام علی بن ابی طالب (ع) با ۲ گردان پیاده حضرت رسول (ص) و امام سجاد (ع) از یگان‌های موفق و پیشرو در آزادسازی شهر مهران بود.

در خاطرات «اکبر دهقان» از رزمندگان لشکر ۱۷ امام علی بن ابی طالب (ع) در جریان آزادسازی مهران آمده است: «ما چهار نفر امدادگر بودیم که اواخر شب به‌همراه تعدادی پزشک‌یار، پیاده به‌سمت خطوط مقدم به راه افتادیم؛ اما به‌دلیل شرایط نامساعد، به‌سختی از تپه‌ها و مسیر صعب‌العبور، در پشت تپه‌ای در نزدیکی دشمن مستقر شدیم.

دشمن که متوجه حضور ما شده بود، هم هرچه منور می‌زد، پیدای‌مان نمی‌کرد و ما آن‌قدر نزدیک بودیم که صدای تانک‌ها و هلی‌کوپتر‌های دشمن را به‌خوبی می‌شنیدیم.

هنگام آغاز عملیات، گردان امام سجاد (ع) از سمت میدان مین حرکت کرد. چند نفر را بین یگان‌های تقسیم کردند و تیربارچی و آرپی‌چی‌زن‌ها همراه با تک‌تیرانداز‌ها به‌سوی دشمن شلیک کردند و خط اول به سرعت شکسته شد.

حدود ساعت ۴ صبح آمبولانس‌ها جهت بردن مجروحان آمدند. برادر رزمنده‌ای آمد و گفت: «امدادگر می‌خواهیم». مجروح مورد نظر یکی اهل زرند ساوه و خدمه تانک بود و یک گلوله خورده بود. او بسیار روحیه قوی‌ای داشت و با صدای بلند می‌گفت: «تا آخرین لحظه می‌جنگیم». این خاطره و آن روز‌های برای همیشه در یاد‌ها می‌ماند»

انتهای پیام/