یادداشت/

قیام مسجد «گوهرشاد»، آغازگر تحولی عظیم در مبارزات انقلاب اسلامی

مردم معترض به سیاست‌های ضد اسلامی رضاخان روز ۲۱ تیر سال ۱۳۱۴ شمسی در حرم امام رئوف (ع)، وحشیانه به خاک و خون کشیده شدند و این جنایت آغازگر یک تحوّل عظیم و اساسی برای مبارزات انقلاب اسلامی شد و این روز به‌عنوان روز قیام علیه کشف حجاب در مسجد گوهرشاد رقم خورد.

کد خبر: ۴۶۶۴۱۱

تاریخ: ۲۱ تير ۱۴۰۰ - ۱۰:۱۹

گروه‌ استان‌های دفاع‌پرس - «موسی‌الرضا عبداللهی» پیشکسوت دفاع مقدس؛ واقعه تاریخی مسجد گوهرشاد را نظام شاهنشاهی پهلوی در راستای اسلام‌ستیزی و اسلام‌زدایی از ساحت جامعه شکل داد و آن را مدیریّت کرد.

رژیم پهلوی در واقعه مسجد گوهرشاد که ماهیّت فرهنگی و سیاسی داشت، سه هدف عمده که ایجاد «ناسیونالیسم» افراطی باستان‌گرایی پوشش زن، ترویج فرهنگ منحط ابتذال غربی و فرقه‌گرایی حجاب در بین زنان ایرانی بود را در دستور کار قرار داد. این اهداف از دوره قاجار پایه‌ریزی و پیگیری شد و پهلوی آن را استمرار بخشید.

هدف استعمار برای عملیاتی شدن این راهبرد، این بود که با ترویج روحیه استبدادی، باور‌های اعتقادی مردم را به سمت «باستان‌گرایی» منحرف کند. این مرحله با قیام علما و روحانیون و شکل‌گیری نهضت تنباکو و مشروطه که برای اعتلای ارزش‌های اسلامی صورت گرفت، به نتیجه نرسید؛ امّا لایه‌های پنهان این جریان انحرافی، خشک نشد و با آغاز سلسله پهلوی دوباره جان گرفت و به اوج خود رسید تا باور‌های مردم را به‌خصوص در موضوع حجاب کم‌رنگ کند.

این جریان بیش از آن‌که جنبه ایجابی داشته باشد، جنبه سلبی داشت؛ رژیم پهلوی به‌دنبال آن بود تا با نفی اسلام و ارزش‌های اسلامی و تبلیغ تفکر حکومت منهای اسلام، تمام مظاهر اسلامی و به‌ویژه حجاب زنان را به تمسخر گرفته و به آن تعرض کند.

تحقق این راهبرد با قوه قهریه انجام گرفت و در همین راستا این شبه را ایجاد کردند که حجاب جزو فرهنگ ایرانی نیست و از اعراب به ما به ارث رسیده و لذا نباید در ایران قوّت بگیرد، غافل از اینکه حجاب در فرهنگ ایرانی ریشه در هویّت و باور‌های اعتقادی و فرهنگی داشت و مطابق با فطرت انسانی پذیرفته شده بود. مردم ایران، با حجاب نجیبانه برخورد می‌کردند و سپاسگزار خداوند بودند که حیات فرهنگی خود را وقف آن ساخته و حریم خانواده را با آن حفظ می‌کنند.

نظام شاهنشاهی پهلوی به سرکردگی رضاشاه با پیروی از نظام «مصطفی کمال آتاتورک» به‌دنبال ایجاد ناسیونالیسم افراطی و باستانی کردن رفتار فرهنگی در موضوع پوشش زنان بود تا ایدئولوژی شاهنشاهی و فرهنگ منحط غربی را در مقابل ایدئولوژی اسلامی قرار دهد.

استعمار می‌خواست هویّت زن ایران را به سمتی بکشاند که نماد‌های اسلامی مثل حرم مطهر امام رضا (ع)، مسجد گوهرشاد و دیگر مراکز فرهنگی و مذهبی که ملجأ و پناهگاه مردم مؤمن و اسلام‌خواه بود و معارف دین را در آن فرا می‌گرفتند، اثر خود را از دست بدهد؛ لذا این مراکز توسط عمال حکومت شاهنشاهی مورد تعرض قرار گرفت تا از این طریق بتواند آتش خشم مردم دین‌باور را سرکوب کنند و شعار «شاه و میهن» را جایگزین ایدئولوژی اسلامی سازد.

این امر احساسات علما و روحانیون انقلابی و دین‌باور را برانگیخت و به‌شدّت در مقابل فرهنگ غرب‌گرایانه رضاشاه ایستادند و نگذاشتند که فرهنگ منحرف و مبتذل غربی (فراماسونری) در ایران قوّت بگیرد.

هرچند رژیم پهلوی تمام توان خود را به‌کار بست تا با اجیر کردن جریان‌های وابسته به فرهنگ مبتذل غرب، فاضلاب رفتار غربی را در مقابل پوشش اسلامی قرار دهد و ایران را به سمت ابتذال و بی‌هویّتی غربی بکشاند و با کشف حجاب زنان درباری و عشیره خود، بخشی از جامعه زنان را به‌سمت فرقه‌های منحط غربی سوق دهد؛ امّا با قیام اکثریّت جامعه زنان و مردان غیرت‌پرور ایران به رهبری مراجع بزرگی همچون آیت‌الله «محمدتقی بافقی»، شرایطی به‌وجود آمد که معترضین به کشف حجاب در مشهد به خیابان‌ها ریختند و در مقابل نیز قزاق‌های رضاشاه مردم را مورد حمله قرار دادند که تعدادی به شهادت رسیدند.

در ادامه این حرکت مردمی، حرم حضرت ثامن‌الحجج (ع) و مسجد گوهرشاد کانون اعتراضات شد و عارف صاحب‌نام و مبارز خستگی‌ناپذیر شیخ «محمدتقی بهلول گنابادی» با روشنگری‌ها و سخنرانی‌های آتشین خود، به تبیین اقدامات ضد دینی رضاخان پرداخت.

روز ۲۱ تیر سال ۱۳۱۴ شمسی، مردم معترض به سیاست‌های ضد اسلامی رضاخان در حرم امام رئوف (ع) وحشیانه به خاک و خون کشیده شدند و این جنایت آغازگر یک تحوّل عظیم و اساسی برای مبارزات انقلاب اسلامی شد و این روز به‌عنوان روز قیام علیه کشف حجاب در مسجد گوهرشاد رقم خورد.

قزاق‌های رضاخانی در این روز در مسجد گوهرشاد بی‌محابا به روی مردم آتش گشودند و نزدیک به ۲ هزار نفر را به شهادت رساندند؛ اما مردم تا پای جان استقامت کردند. مأموران با به اسارت گرفتن مردم توانستند مقاومت مسجد را بشکنند و دل اربابان خود را شاد کنند؛ امّا این اقدام غیر انسانی آتشی را در دل مردم و علما شعله‌ور ساخت که با پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به رهبری امام خمینی (ره) به ثمر نشست و ریشه غرب‌گرایی، اسلام‌ستیزی و فرقه‌گرایی را در ایران خشکاند.

دشمن در طول ۴۳ سال حیات انقلاب اسلامی از هیچ تلاشی برای گرفتن هویّت اسلامی ایران دریغ نکرده و لذا باید مراقب بود تا ارزش دینی اسلامی که عصمت زنان ایران بخشی از آن است و با خون پاک زنان شهیده و مردان غیرتمند به‌دست آمده است، پایمال نشود تا پیام خون شهدای قیام گوهرشاد زنده بماند.

انتهای پیام/