وصیت‌نامه شهید جلیل جودکی آقا میرزایی؛

ادامه دهنده راهم باشید

شهید جلیل جودکی آقا میرزایی در وصیت نامه خود آورده است: گرچه دنیا، زندگی و همسر و فرزند ارزش مخصوص را دارد ولی شوق و عاشق شدن و به خدا پیوستن ارزشی بس بالاتر والاتر دارد لذا از من دلگیر و نگران نشوید و ادامه دهنده راهم باشید.

کد خبر: ۴۶۶۷۰۴

تاریخ: ۲۲ تير ۱۴۰۰ - ۱۸:۴۸

به گزارش دفاع‌پرس از خرم آباد، شهید «جلیل جودکی آقا میرزایی» یکم فروردین ۱۳۳۸، در روستای کرگاه از توابع شهرستان خرم‌آباد به دنیا آمد.

پدرش محمدرضا، کشاورز بود و مادرش قرص طلا نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند.

سال ۱۳۶۳ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. جهادگر بود. از سوی جهادسازندگی در جبهه حضور یافت. سوم مرداد ۱۳۶۷، با سمت جهادگر در اسلام‌آباد غرب توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش واقع است.

فرازهایی از وصیت نامه شهید جلیل جودکی آقا میرزایی

همسر مهربانم گرچه رفتار خوشایندی را که اسلام توصیه کرده نسبت به تو نداشتم و یا با تو کج خلقی و یا برخورد بدی داشتم بر من حقیر ببخش و بعد از شهادتم به سر و سینه نزنید.

گرچه دنیا، زندگی و همسر و فرزند ارزش مخصوص را دارد ولی شوق و عاشق شدن و به خدا پیوستن ارزشی بس بالاتر و الاتر دارد لذا از من دلگیر و نگران نشوید و ادامه دهنده راهم باشید؛ همسرم من تو را خیلی دوست داشتم ولی اسلام و قرآن را از تو بیشتر دوست داشتم .

همسرم از تو می‌خواهم که زینب وار در کنار فرزندانم خوب زندگی کنید و فرزندانم را تنها نگذارید همسرم مهربانم می دانم این چند سال که تو را به همسری گرفتم تو را بخاطر خدا تنها گذاشتم.

می دانم که سختی و رنج زیادی کشیدی از تو می‌خواهم که مرا حلالم کنی و از تو می‌خواهم که یتیمانم را خوب بزرگ کنی و آنها را به درس وادار کنی و راه خودم را به آنها نشان دهی که بدانند پدرشان مردانه در میدان جنگ بخاطر اسلام و به خاطر دین قرآن شهید شده و بعد از شهادتم فرزندی را که به دنیا خواهد آمد اگر پسر بود نامش را مهدی و اگر دختر بود نامش را زینب بگذارید.

و اما پدرعزیزم افتخار و درود بر شما که رنج‌ها و مشقت‌های زیادی را متحمل شدی تا فرزندی پرورش دهی که اینگونه به جهاد فی سبیل الله بپردازد، گرچه با چند خط نمی‌توانم جبران کنم لذا از شما پوزش و حلایت می‌طلبم.

حلایت شما والدین بعد از رضای خدا برگة عبور من از پل صراط می‌باشد وصیت من به برادرانم، از شما که راه مرا ادامه دهید و یک وصیت به شما دارم آن هم این است که اگر اسلام پیروز شد مادرم را سر قبر امام حسین (ع) ببرید تا با وی درد دل کند چون من خودم آرزو داشتم که مادرم را ببرم حال شما جای من را خالی نکنید و مرا هر جای که پدرم و مادرم که می‌دانند دفن کنید.

انتهای پیام/