چرایی تعامل ایران با طالبان

حملات سراسری و گسترده نیروهای طالبان به بخش‌های مختلف افغانستان نگرانی‌های بسیاری را در بین افکار‌ عمومی و نخبگان در ارتباط با آینده تحولات این کشور و نسبت آن با منافع ایران ایجاد کرده است.

کد خبر: ۴۶۶۹۱۴

تاریخ: ۲۴ تير ۱۴۰۰ - ۰۳:۱۶

به گزارش گروه بین‌الملل دفاع‌پرس، اندیشکده راهبردی تبیین در تحلیلی کوتاه نوشت که در روزهای اخیر و همزمان با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و به دنبال آن حملات سراسری و گسترده نیروهای طالبان به بخش‌های مختلف کشور که منجر به اشغال دست‌کم ۸۰ درصد از مساحت افغانستان شده، نگرانی‌های بسیاری در بین افکار‌عمومی و نخبگان در ارتباط با آینده تحولات این کشور و نسبت آن با منافع ایران ایجاد شده است.

نقطه‌عطف این نگرانی‌ها برای اذهان مخاطب ایرانی هم تصرف کامل مرز «اسلام قلعه» توسط نیروهای طالبان بود. با تسلط طالبان بر این منطقه عملاً طالبان در همسایگی ایران قرار گرفت. وقوع این رخداد، در کنار رفت‌و‌آمدهای متعدد هیئت‌های طالبان به تهران، ابهاماتی را در رابطه با دلایل و چرایی تعامل و همراهی جمهوری‌اسلامی با طالبان ایجاد نموده که نیازمند پاسخگویی است.

در بیان تحلیل دلایل تعامل ایران با طالبان، مهم‌ترین و جدی‌ترین دلیل را می‌توان رویکرد ایران بر اساس دیدگاه هزینه ‌و ‌فایده دانست تا به موجب آن بتواند بیشترین منافع برای کشور حاصل شود. بر اساس این دیدگاه، ایران به صورت منطقی باید با طالبان به عنوان یک واقعیت موجود در مرزهای شرقی خود تعامل کند تا بتواند ضمن حفظ امنیت مرزهای طولانی خود با افغانستان، بیشترین منافع را در این کشور کسب نماید. در این راستا منافع دیگری از جمله تامین امنیت و تحقق منافع شیعیان و قوم هزاره نیز از اولویت‌‎های سیاست ایران در افغانستان است که می‌توان از طریق تعامل با طالبان به کسب آن پرداخت.

موضوع دیگری که از دلایل تعامل ایران با طالبان است و از نقاط مشترک بین ایران و این گروه محسوب می‌شود، رویکرد ضد‌آمریکایی طالبان است. ظاهراً بخش‌هایی در جمهوری‌اسلامی مدت‌هاست، بر سر این زمینه مشترک با طالبان همکاری داشته‌اند که نتیجه آن خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان است. این ویژگی و تعامل می‌تواند به عنوان یک ظرفیت در منطقه مورد استفاده ایران قرار گیرد.

نکته مهم پایانی این‌که ضروری است جمهوری‌اسلامی در تعامل با طالبان، همانند هر طرف دیگری نهایت هوشمندی و احتیاط را به خرج دهد و ضمن اکتفا ننمودن به وعده‌ها برای مواردی که ذکر شد تضمین‌های محکم اخذ کند.

انتهای پیام/ ۴۱۱