شهید «علی بابایی جویباری»:

خدمتگزاری مردم محروم و ستمدید را افتخار می‌دانم

در فرازی از وصیت‌نامه شهید «علی بابایی جویباری» آمده است: دوست ندارم عبودیت هیچ مخلوقی را که به هیچ وجه شایسته ستایش نیستند، به گردن بگیرم؛ ولی می‌پسندم که خدمتگزار مردم محروم و ستمدید باشم.

کد خبر: ۴۶۸۴۶۵

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۳:۵۹

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از ساری، «ولی‌الله» و «زینب» در ۲۰ آبان ماه سال ۱۳۳۹ صاحب فرزندی شدند با نام «علی».

کودکی‌ علی در «باغلو» از توابع «گیل‌خوران» در قائمشهر طی شد، تا اینکه به دبستان «رودکی» در روستای «کردمحله» جویبار راه یافت. سپس با اتمام دوره راهنمایی در مدرسه «شریعتی» در «کلاگرمحله» جویبار وارد دبیرستان «اُمید» این شهر شد و تحصیلاتش را تا دیپلم اقتصاد اجتماعی ادامه داد.

قاری قرآن بود و در ادای نماز جماعت نیز اهتمامی خاص داشت توزیع اعلامیه، تشکیل جلسات مذهبی و حضور در راهپیمایی‌های مردمی ازجمله فعالیت‌های این مبارز بابصیرت در روز‌های پرفروغ انقلاب به شمار می‌رود. ناگفته نماند که او در راستای این اقدامات، چند بار نیز مورد ضرب و شتم عناصر دست نشانده حکومتی واقع شد.

علی با تشکیل بسیج به عضویت آن درآمد. وی در شهریور ماه سال ۱۳۶۰ در جاده قائمشهر، توسط منافقین مورد سوء قصد قرار گرفت.

در سال ۱۳۶۳، جامه پاسداری به تن کرد و با تعهدی بیش از پیش به انجام خدمت مشغول شد. علی در میادین نبرد با دشمن نیز رشادت‌های فراوانی از خود به یادگار گذاشت. مسوول آموزش در واحد عقیدتی سپاه، مسوول برپایی کلاس در واحد تبلیغات، فعالیت در واحد عقیدتی و اجرایی سپاه ۱۴ کربلا، حضور در عملیات مرصاد به عنوان آر پی چیزن گردان امام حسن (ع) در پایگاه امام رضا (ع)، جانشین ستاد پشتیبانی از سمت‌های وی به شمار می‌رود.

روایت برادر شهید

«نسبت به خانواده رفتار خوبی داشت، به گون‌هایی که من از او کوچکتر بود، از برادرم یاد می‌گرفتم و سعی می‌کردم او را در مسائل اخلاقی، الگو قرار دهم. به لحاظ شخصیتی، محبوب مردم بود»

«ملیحه رضی» همسر شهید می‌گوید: همیشه سعی می‌کرد هم مشکلات خودش را رفع کند، هم گرفتاری‌های دیگران را. گاهی که برخی از همسایگان و آشنایان به خانه‌مان می‌آمدند و چیزی نیاز داشتند، کمک‌شان می‌کرد. حتی برای بعضی‌ها یخچال می‌خرید و به خانه‌شان می‌برد.»

وصیتنامه شهید

سعی‌ام این است که خدا را، ستایش نمایم دوست ندارم عبودیت هیچ مخلوقی را به هیچ وجه شایسته ستایش نیستند، به گردن بگیرم. ولی می‌پسندم که خدمتگزار مردم محروم و ستمدید باشم.

مهدی جان بیا که جهان در انتظار توست. بیا که گردن‌کشان امروز سربرافراشته‌اند و صریحاً جنایت می‌کنند. آدم می‌کشند و به عنوان دموکراسی قلمداد می‌کنند. حیثیت انسان‌ها را لگدمال می‌کنند و بر حریم آنان تجاوز می‌نمایند و منافع ملت‌ها را به غارت می‌برند. با دست ملتها، ملت‌ها را می‌چاپند. بر عقل و تفکر انسان‌ها واقعی قایل نیستند. شرافت آنان هر روزه در اقصی نقاط جهان خدشه‌‍دار می‌شود و کسی جلودار هرزگی و بی‌بندوباری آنان نیست. ظهور فرما تا دست آمریکای جنایتکار و ... آنان، چون اسرائیل غاصب و انگلیس حیله‌گر از سر منافع مسلمین کوتاه گردد.

از برادران و خواهران دینی‌ام انتظار دارم که ولایت را که ثمره‌ی جان‌های پاک و خون‌بهای شهدای بسیار از صدر اسلام گرفته تاکنون تنها نگذارند و پشتیبان ولایت امر باشند که هر چه دشمن صدمه دیده، از این طریق بوده است. امام راحل (ره) را از یاد نبریم که عزّت و سربلندی ما و مملکت ما در گرو حرکت او بوده است که ما را از دست رژیم ستمشاهی نجات داد. خداوند او را با اجداد طاهرینش محشور فرماید.

انتهای پیام/