نهی از منکر در کلام استاد شهید؛

پرهیز از نهی از منکر با اعمال خشونت

علامه شهید مرتضی مطهری در فرازی از کتاب حماسه حسینی آورده است: در امر به معروف و نهی از منکر وارد عمل شدن مختلف است؛ معنای وارد عمل شدن، تنها زور گفتن نیست. انسان نباید اشتباه کند و خیال کند که همه موارد، موارد سختگیری و خشونت است.

کد خبر: ۴۷۲۱۶۲

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۴۰۰ - ۲۰:۰۸

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از مشهد، در متن زیر که به موضوع امر به معروف و نهی از منکر در کلام شهید مرتضی مطهری پرداخته شده استاد مردم را نسبت به انواع امر به معروف و ضرورت این فضیلت فراموش شده آگاه می‌کند.

به مناسبت نامگذاری هفته اول ماه محرم به نام هفته امر به معروف و نهی از ثنکر به این گفتار که برگرفته از کتاب «حماسه حسینی» استاد شهید مرتضی مطهری است اشاره خواهیم داشت.

«در اخبار، وارد شده که امر به معروف و نهی از منکر، سه مرحله و سه مقام دارد؛ مرحله قلب، مرحله زبان و مرحله یذ و عمل. ما معمولاً از مرحله قلب، به جای آنکه اخلاص، حسن نیت و علاقه به سرنوشت مسلمانان را درک کنیم، جوش و خروش و عصبانیت‌های بی‌جا را می‌فهمیم! و از مرحله زبان، به جای آن که بیان‌های روشن کننده و منطقی را بفهمیم که قرآن می‌فرماید: موعظه‌ها و پندهای تحکم‌آمیز را می‌فهمیم و از مرحله ید و عمل هم به جای آن که تبلیغ عملی، حسن عمل و همچنین تدابیر عملی را بفهمیم، تنها این مطلب را فهمیده‌ایم که باید اعمال زور کرد.

اولین درجه و مرتبه نهی از منکر، هجر و اعراض است؛ یعنی وقتی شما فرد یا افرادی را می‌بینید که مرتکب منکراتی می‌شوند و مرتکب کارهای زشتی می‌شوند، به‌عنوان مبارزه با کار زشت او و برای اینکه او را از کار زشتش باز دارید، از او اعتراض می‌کنید و وی را مورد هجر قرار می‌دهید؛ یعنی با او قطع رابطه می‌کنید. در مواردی که انسان دچار عادات زشتی شده است که اگر شما دوستی خود را با ادامه دهید، به منزله تشویق او است؛ ولی اگر با او قطع رابطه کنید، زجر روحی می‌کشد و تنبیه می‌شود؛ قطعاً بر شما واجب است که با این شخص، قطع رابطه کنید و از او اعراض کنید. این یک درجه است.

درجه دومی که علما و دانشمندان برای نهی از منکر ذکر کرده‌اند، مرحله زبان است و مرحله پند و نصیحت و ارشاد است.

مرحله سوم مرحله عمل است. گاهی طرف در درجه و حالتی است که نه اعراض و هجران ما تأثیری بر او می‌گذارد و نه می‌توانیم با منطق، بیان و تشریح مطلب، او را از منکر باز داریم؛ بلکه باید وارد عمل شویم.

وارد عمل شدن مختلف است؛ معنای وارد عمل شدن، تنها زور گفتن نیست و کتک زدن و مجروح کردن نیست. البته نمی‌گویم در هیچ جا نباید تنبیه عملی شود. اسلام دینی است که طرفدار حد و تعزیر است؛ یعنی دینی است که معتقد است مراحل و مراتبی می‌رسد که مجرم را جز تنبیه عملی، چیز دیگری او را از کار زشت باز نمی‌دارد. اما انسان نباید اشتباه کند و خیال کند که همه موارد، موارد سختگیری و خشونت است.»

انتهای پیام/