کارشناس علوم قرآنی مطرح کرد؛

لزوم الگوبرداری جوانان از حضرت «على اکبر (ع)»

طاهری گفت: تربیت شایسته «امام حسین (ع)» سبب شد که حضرت «علی اکبر (ع)» به بهترین صفات کمال آراسته شود؛ حضرت «علی اکبر (ع)» دارای اصالت خانوادگی، تربیت و وراثت، کسب علم و فضایل بودند.

کد خبر: ۴۷۲۳۴۷

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۶:۱۲

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «حسن طاهری» کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگویی پیرامون نامگذاری روز هشتم ماه محرم با نام حضرت «علی اکبر (ع)»، اظهار داشت: در دهه ابتدایی ماه محرم برای یادآوری تلاش و جایگاه شهدای قیام کربلا هر روز با نام یکی از این شهدا نام گذاری شده است که روز هشتم با عنوان حضرت «علی اکبر (ع)» شناخته می‌شود، لذا الگوبرداری از حضرت «علی اکبر (ع)» امری مهم به ویژه برای جوانان است، ایشان جوانی عابد بودند، عبادت گزینه‌ای ارزشمند برای جوانان بشمار می‌رود، در عین حال علاقه بسیاری به تلاوت قرآن داشتند.

کارشناس علوم قرآنی در همین راستا ابراز کرد: حضرت «على اکبر (ع)» بزرگ‌ترین پسر «امام حسین (ع)» بودند ایشان از نظر صورت و سیرت و سخن گفتن، به حدّى شبیه «پیامبر اکرم (ص)» بودند که هر کس شوق دیدار «خاتم النبیین (ص)» را داشت، به ایشان مى‌نگریست، «امام حسین (ع)» هنگامی که حضرت «على اکبر (ع)» به میدان نبرد می‌رفتند فرمودند: خداوندا! گواه باش که جوانى براى جنگ با آنان مى‌رود که شبیه ترینِ مردم به پیامبرت از جهت صورت و سیرت و سخن گفتن است و ما هرگاه مشتاق دیدار «پیامبر اکرم (ص)» مى شدیم، به او نگاه مى کردیم.

حضرت «علی اکبر (ع)» یک فرمانده یک الگو

وی جایگاه حضرت «على اکبر (ع)» را در واقعه کربلا مورد بررسی قرار داد و ابراز کرد: حضرت «على اکبر (ع)» از ارکان سپاه «امام حسین (ع)» بودند، ایشان بر حق مدارى و دفاع از حق تا ایثار بسیار استوار بودند و هنگامی که خبر شهادتشان را از زبان پدر بزرگوارشان در مسیر کربلا شنیدند بر عزمشان راسختر شدند، زیرا ولایت را بر حق دانسته و خود را سرباز ایشان می‌دانستند حضرت «على اکبر (ع)» پرورش یافته مکتب «سیدالشهدا (ع)» بودند.

کارشناس علوم قرآنی تصریح کرد: حضرت «على اکبر (ع)» همواره مرید و فرمانبردار «سیدالشهدا (ع)» بودند در مسیر کربلا موذن نماز‌های جماعت به امامت «امام حسین (ع)» بودند ایشان در جریان برخورد سپاه حُر با کاروان «امام حسین (ع)» از فرماندهان بودند همچنین مسئولیت آب رسانى به خیمه‌ها در شب عاشورا برعهده گرفتند از سوی دیگر اولین داوطلب براى شهادت بین بنى هاشم شده و به میدان رفتند.

شهادت حضرت «على اکبر (ع)» در راه خدا

طاهری به شیوه شهادت حضرت «على اکبر (ع)» پرداخت و افزود: حضرت «على اکبر (ع)» به میدان رفتند به مبارزه پرداختند سپس به نزد پدر باز گشتند و گفتند: اى پدر! تشنه ام. «امام حسین (ع)» فرمودند: «شکیبایى کن، پسر عزیزم جدّت با کاسه اى پرآب به تو مى نوشاند». ایشان بازگشت و جنگید، سر انجام با نیزه یکی از دشمنان از اسب به زمین افتاد و دیگر دشمنان دور او را گرفتند و بدن مبارکشان را قطعه قطعه کردند.

وی بیان کرد: پس از شهادت حضرت «على اکبر (ع)» حضرت «زینب کبری (س)» خود را به پیکر به خون افتاده حضرت «على اکبر (ع)» رساندند، خود را بر روی ایشان انداختند و فرمودند: اى برادرم و فرزند برادرم، «امام حسین (ع)» نزد ایشان آمد و دستش را گرفت و حضرت «زینب کبری (س)» را به خیمه، باز گرداند سپس «سیدالشهدا (ع)» به جوانان کاروان روی کردند و فرمودند: «برادرتان را ببرید آنان، او را از آن جایى که بر زمین افتاده بود، بُردند و در خیمه اى نهادند که جلوى آن مى جنگیدند.

اسوه‌ای برای جوانان

کارشناس علوم قرآنی به الگو بودن حضرت «علی اکبر (ع)» اشاره و تاکید کرد: حضرت «علی اکبر (ع)» الگو و نمونه‌ای از یک جوان هستند، در زیارت ناحیه مقدسه از فردی به نام مرة بن منقذ عبدی که قاتل حضرت «علی اکبر (ع)» معرفی شده نام بردند و دیگر کسانی که در شهادت ایشان نقش داشتند، لعن شده‌اند همچنین در زیارت عاشورا پس از سلام بر «امام حسین (ع)» و قبل از سلام به اصحاب آن حضرت، سلام جداگانه‌ای نیز به حضرت «علی اکبر (ع)» داده شده است.

منبع: میزان

انتهای پیام/ ۹۱۱