عاشورا یعنی پرپر شدن و دم نزدن/ حسین جنس غمش فرق می‌کند

عاشورا یعنی پرپر شدن و دم‌ نزدن، یعنی خون گلوی کودک شیرخواره‌ای را به آسمان‌ پرتاب کردن که از تشنگی تا دم شهادت به چشمان پدر خیره شده است.

کد خبر: ۴۷۲۵۶۲

تاریخ: ۲۸ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۶:۲۸

گروه استان‌های دفاع‌پرس _ صدیقه صباغیان؛ آب را روی زمین نریزید، امروز عاشوراست. عاشورا یعنی تشنگی، یعنی اشک‌ حسین (ع) برای اهل بیت (ع)، یعنی جمع کردن خارها از کف بیابان، یعنی اوج مردانگی و ایستادگی، یعنی تجسم‌ غیرتی که در چشمان عباس سوسو می‌زد و صدای گریه‌هایی که از سر تشنگی در گلو خفه شده است. عاشورا یعنی پرپر شدن و دم‌ نزدن، یعنی خون گلوی کودک شیرخواره‌ای را به آسمان‌ پرتاب کردن که از تشنگی تا دم شهادت به چشمان پدر خیره شده است، یعنی بهانه‌های رقیه (س)، یعنی چشم‌انتظار آب بودن و خجالت سقا.

عاشورا یعنی همه صداقتی که در آسمان‌ها نظیرش نبود. از عاشورا هر چه بگویم کم است. با وجود همه غم‌هایی که در این روز وجود دارد، اما نمی‌دانم چرا هر سال باز هم‌ چشم انتطار رسیدن عاشورا هستیم؛ شاید چون جنس غم حسین (ع) فرق می‌کند. حسینی که در تمام طول زندگی و همه فرازها و فرودها و گره‌ها نامش بر لب‌ها جاری است، حسینی که کشتی نجات است؛ همان سید و سالاری که پرچم‌دار قیام عاشوراست. امروز حسین (ع)، زینب (س) را به بیمار مصلحتی کرب و بلا می‌سپارد چون‌ می‌داند بر زینب (س) چه خواهد گذشت.

عاشورا یعنی سنگ‌ تمام زینب برای اهل بیت حسین (ع). امروز زینب دلش خون است چون عزیز دلش را در شرایطی می‌بیند که تصورش هم برای هر خواهری غیر قابل تحمل است. از نگاه زینب عاشورا یعنی سرهای بالای نیزه، بهانه‌های رقیه، زجه‌های رباب و طناب‌های بسته شده به دستان آل علی. عاشورا یادآور تازیانه‌های حرامیان بر بدن طفلان حسین (ع) است. آری عاشورا از نگاه هر کس فرق می‌کند اما از نگاه زینب (س) دردناک‌تر است؛ او چیزهایی را دید که هیچ‌کس ندید.

زینب دید بر سر رأس حسین دعواست، ناله می‌کشید اما سرش را بردند. او مادرش را دید که گوشه گودال پسرش را صدا می‌زند و از حال می‌رود. زینب صدایی را شنید که می‌گفت‌ مرو خواهر و آن صدای رگ‌های بریده بود. افتان‌وخیزان با نفس‌های بریده به‌سوی حسین دوید اما وقتی رسید پیراهنش را برده بودند، بر هر سو می‌دوید اما شمر زودتر از او آنجا بود. امروز زینب دلش خون است ...

آری از عاشورا و عظمتش هر چه بگوییم کم است. عشق حسین سن و سال نمی‌شناسد. امروز همه سیاه پوش و عزادارند؛ کوچک و بزرگ. پیر و جوان، زن و مرد. امروز عرش خدا از ناله‌های ارباب بی کفن خون گریه می‌کند، زمین قتلگاه شرمسار حسین و عباس است. شرم بر یزید و یزیدیانی که به طفل شیرخواره هم رحم نکردند، از انگشتر حسین هم نگذشتند و پیراهن‌ پاره‌پاره او را به غارت بردند. اف بر شما که دل زینب و زهرا را خون کردید. امروز زمین و آسمان بر مظلومیت آل علی می‌گرید. آری جنس غم‌ حسین فرق می‌کند.

انتهای پیام/