نگاهی به زندگی‌نامه شهید «عزیزالله فضلی»

«عزیزالله فضلی» فرزند «اصغر» دوم تیر ۱۳۳۷ در آمل به دنیا آمد و در تاریخ ۱۲ شهریور ۱۳۶۰ در درگیری با منافقین این شهرستان به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۷۵۲۱۹

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۴۰۰ - ۲۲:۵۶

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از ساری، دفاع مقدس گنجینه‌ای ماندگار از حضور عارفانه انسان‌های برگزیده خداست که شهادت‌طلبی، ایثارگری، گذشت، شجاعت، رشادت، مردانگی و جوانمردی را می‌توان از جمله خصوصیات بارز شخصیتی و اخلاقی‌شان نام برد. همانان که جان برکف برای دفاع از دین و ناموس، ارزش‌ها و آرمان‌های این نظام دل به جاده زدند و در کربلای ایران حماسه‌های بی‌بدیل خلق کردند و بر دشمن بعثی پیروز شدند. شهیدانی که هر کدام‌شان نمونه و الگوی ایستادگی و مقاومت هستند.

«عزیزالله فضلی» یکی از ۱۰ هزار و ۴۰۰ شهید استان مازندران و اهل شهرستان «آمل» است که در ادامه زندگی‌نامه و وصیت‌نامه این شهید را از نظر می‌گذرانیم.

زندگی‌نامه شهید

سوّمین فرزند خانواده بود و چشم و چراغ «اصغر و خورشید». پدر، کارمند بود و مادر، گرم خانه‌داری و فرزندپروری. کودکانه‌های «عزیزالله» در کوی و برزن روستای «سنگ‌درکا» از توابع آمل سپری شد؛ تا این‌که به دبستان «حکیمی» این شهر راه یافت. سپس با گذر از مقطع راهنمایی، وارد دبیرستان «محمد طبری» آمل شد و با اَخذ مدرک دیپلم اقتصاد، به تحصیلاتش پایان داد. مدتی بعد نیز، یک دوره تخصصی حسابداری را در یکی از آموزشکده‌های قائم‌شهر طی کرد.

«یدالله» از خلق‌وخوی برادرش این‌گونه می‌گوید: «روحیه بشّاشی داشت و در تواضع زبانزد بود. نسبت به اعضای خانواده و بستگان نیز، خوش‌خلق بود و مورد علاقه آن‌ها. همیشه به ما سفارش می‌کرد: اخلاق اسلامی داشته باشید و با مردم مدارا کنید.»

برادرش «علی» از توجه عزیزالله نسبت به بیت‌المال، این‌گونه یاد می‌کند: «اوائل انقلاب در قسمت توزیع سیمان کار می‌کرد. یک روز به او گفتم: به من دو پاکت سیمان بده! گفت: نمی‌شود. گفتم: چرا؟ گفت: این‌ها بیت‌المال است و به شما تعلق نمی‌گیرد.»

در ایام انقلاب، عزیزالله از طریق فردی به نام «ماشاءالله شفیق»، یک هیئت قرآنی تشکیل داد. او با همکاری‌اش با این هیئت بود که به مبارزات سیاسی نیز، روی آورد. بعد از پیروزی نهضت مردمی ایران، او به جهاد سازندگی پیوست و مشغول خدمت به خانواده‌های بی‌بضاعت شهر و روستا شد؛ از جمله در کاشت و برداشت محصولات کشاورزی و ساختمان‌سازی همکاری می‌کرد. بعد از پوشیدن جامه پاسداری، کارش را به عنوان نیرو‌های عملیاتی آغاز کرد.

پدرش می‌گوید: «زمان انقلاب، بازداشتگاه منافقین در داخل سپاه بود. با توجه به عقاید منافقین، این‌که مخالف نظام جمهوری اسلامی بودند، او سعی می‌کرد با آن‌ها به مهربانی رفتار کند. می‌گفت: شاید رفتار ما موجب شود آن‌ها به سمت اسلام گرایش پیدا کنند.»

عزیزالله به مدت سه ماه در جبهه سومار به سر بُرد و سرانجام، او در ۱۲ شهریور ۱۳۶۰، طی درگیری با منافقین آمل، جامه سرخ شهادت را به تن کرد و در «امام‌زاده ابراهیم» این شهر آرام گرفت.

توصیه‌نامه شهید

به شما توصیه می‌کنم که پیرو راه سیدالشهدا و امام باشید. اخلاق اسلامی داشته باشید و بامردم مدارا کنید. در انجام کار‌های خود همیشه رضای خداوند را در نظر داشته باشید و ریا کاری نکنید. به مستضعفان یاری رسانید و در نماز جمعه و جماعات شرکت کنید و در زندگی به خداوند و ائمه اطهار متوسل شوید.

انتهای پیام/