یاران خراسانی (۴۴)؛ شهید افغانستانی جهاد خراسان:

خداوند و انقلاب اسلامی ایران، یگانه پایگاه من است

شهید «محمدنادر منصوری» در فرازی از وصیت‌نامه خود نوشته است: از مسئولان انقلابی این نظام مقدس تقاضا دارم تا فرزندانم را از اسلام دور نگذارند و اجازه دهند تا در سایه ولی‌فقیه اسکان یابند؛ زیرا بنده نه در افغانستان و نه در پاکستان پایگاهی ندارم و یگانه پایگاه من فقط خداوند و انقلاب اسلامی ایران است.

کد خبر: ۴۸۰۶۳۶

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۴۰۰ - ۱۴:۴۸

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از مشهد، جهادگر شهید «محمدنادر منصوری» در سال ۱۳۱۰ در کشور افغانستان متولد شد و تا زمان ازدواج، مدت زیادی در این کشور زندگی کرد. پس از حمله سراسری اتحاد جماهیر شوروی و وقوع کودتای مارکسیستی در افغانستان، شهید منصوری که در بین همشهریان و اطرافیان به خاطر علاقه به اسلام مشهور بود، جان خود و خانواده‌اش را درخطر سوءقصد سربازان کمونیست ارتش سرخ و ایادی آن دید ولذا به اتفاق همسر و فرزندانش به کشور پاکستان پناهنده شد.

پس از مهاجرت به پاکستان، برای خود و همسرش شناسنامه پاکستانی گرفت اما این موضوع با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران همزمان شد و شهید منصوری که برپایه باورهای عمیق اعتقادی خود، شیفته آرمان انقلاب و کلام امام خمینی (ره) شده بود، بدون آن که برای فرزندانش شناسنامه تهیه کرده بود، ترک دیار و خانواده کرد و راهی ایران شد تا به هر نحو ممکن، در دفاع از نهال نوپای انقلاب سهمی داشته باشد.

شهید منصوری در اولین مقصد از مهاجرت خود به ایران، راهی زیارت آستان نورانی امام هشتم (ع) در مشهد شد و پس از سکونت در مشهدالرضا، نقش مؤثری در فعالیت کمیته‌های انقلاب و جریان‌های اسلام‎خواهانه در این شهر داشت. درحالی که حضور این مجاهد شهید افغانستانی در شهر مشهد، زمینه‌ساز آشنایی او با یگان‌های رزمی مهندسی جهاد سازندگی خراسان را فراهم کرده بود، با آغاز هجمه همه‌جانبه ارتش بعث عراق به ایران اسلامی، داوطلب حضور در جبهه‌ها شد تا از مهارت و تخصص کم‌نظیر خود در رانندگی با ادوات و ماشین آلات سنگین برای کمک به رزمندگان اسلام استفاده کند.

این شهید والامقام در مرحله اول در تاریخ 8 مرداد 1360 به جبهه اعزام شد و نخستین بار در گروه راهسازی کمیته عمران جهاد سازندگی خراسان، در منطقه «لائین» مشغول به خدمت شد. شهید منصوری سرانجام در عملیات والفجر 3 در محل پاسگاه «دراجی» منطقه عملیاتی مهران و در حالیکه با بولدوزر مشغول سنگرسازی برای برادران رزمنده ایرانی خود بود، بر اثر اصابت گلوله مستقیم تانک به درجه رفیع شهادت نائل آمد و پیکر مطهر این مجاهد مسلمان در گلزار شهدای بهشت رضا (ع) مشهد به خاک سپرده شد.

پس از شهادت او، دو فرزند شهید منصوری هم که برای استمرار راه ایثارگرانه پدر، داوطلب حضور در جبهه‌ها شده بودند، دوشادوش رزمندگان ایرانی دفاع مقدس به شهادت رسیدند تا خانواده شش‌نفره این مجاهد افغانستانی با تقدیم مجموعاً سه شهید، تأثیر غیرقابل‌انکاری در دفاع از ایران اسلامی داشته باشند.

فرازی از وصیت‌نامه جهادگر شهید محمد نادر منصوری:

بنده اگرچه افغانی هستم اما پس از کودتای ننگین مارکسیستی در کشورم و به خاطر اینکه از مزدوران ضداسلامی شوروی خوف جان خانواده‌ام را داشتم، به پاکستان هجرت کردم و برای خودم و همسرم شناسنامه پاکستانی گرفتم اما حضور در جمع لشکریان روح‌الله را بر گرفتن شناسنامه برای بچه‌هایم ارجح دانستم بنابراین در صورتی که شهادت نصیب ما گردید و فرصتی برای بازگشت به جمع خانواده برایم فراهم نشد، از مسئولان انقلابی این نظام مقدس تقاضا دارم تا فرزندانم را از دین اسلام دور نگذارند و اجازه اسکان در سایه فرماندهی ولی‌فقیه را به آنان بدهند زیرا بنده نه در افغانستان و نه در پاکستان پایگاهی ندارم و یگانه پایگاه من فقط خداوند و انقلاب اسلامی ایران است.

انتهای پیام/