سردار باقرزاده:

تعداد غواصان زنده‌به‌گور احتمالی، کمتر از انگشتان یک دست بود

«حتی پس از مصاحبه مطبوعاتی روز 17 خرداد در معراج شهدای تهران، بازهم رسانه‌ها آن تحریف را اصلاح نکردند؛ و دیشب باز هم از صدا و سیما شنیدم که درباره 175 غواص زنده‌به‌گور صحبت می‌شد.»

کد خبر: ۴۸۰۹۹

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۵:۲۲

به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس، سردار باقرزاده، امروز در مصاحبهای اختصاصی با سایت دفاع مقدس (hdrdc.ir) درباره سوء برداشتهای رسانههای خودی و سوءتعبیرهای رسانههای بیگانه از ماجرای این 175 شهید ضمن بیان این نکته اضافه کرد: هنوز بیدقتیها درباره این ماجرا ادامه دارد.

باقرزاده با شرح مفصل ماجرای کشف پیکر 20 شهید در منطقه ای دور از خطوط درگیری افزود: در اطراف همان مکان اقدام به جستجوی بیشتری کردیم که به یک گور دسته جمعی رسیدیم. در این گور جمعی، پیکر 175 تن را یافتیم که  دستهای اکثر آنها با سیم و مفتول و طناب بسته شده بود و معلوم بود عمدتاً اسرای مجروحی بودهاند که وابسته به  یگانهای 25 کربلا، 41 ثارالله، 14 امام حسین(ع) و 7 ولیعصر هستند. تعداد اندکی از این افراد، کمتر از انگشتان یک دست، فاقد هرگونه اثری از تیرخوردگی هستند و احتمال میرود زندهبهگور شده باشند.

فرمانده کمیته جستجوی مفقودین  با تاکید بر  بی دقتی رسانه ها و بازی های رسانه ای در این زمینه ، از مخلوط کردن ماجرای این شهدا با سایر شهدای دیگر که در مناطق دیگری یافت شده بودند، سخن گفت و افزود: رسانه ها باز در این زمینه دقت نکردند و داستان هر ماجرایی را به جا و مکان خودش نقل نکردند.

نمونه ای از سیم و کابل های استفاده شده در بستن اسرای اعدام شده

باقرزاده با توجه به فاصله 15 کیلومتری محل کشف این پیکرها از خط مقدم، دو فرضیه را مطرح نمود:

اول آنکه این رزمندگان خودشان به این منطقه رسیده و تا این نقطه پیش روی کرده باشند، که چنین چیزی احتمال بسیار کمی دارد زیرا ردههای متعددی از خطوط دشمن تا آنجا وجود داشته  است.

دوم آنکه: اینها در جاهای دیگری اسیر شده و سپس در این نقطه جمع شده باشند. که این فرضیه قوی تر است. با توجه به سابقه اعدام مجروحین توسط ارتش بعث، به نظر می رسد که این 175 نفر از محورهای مختلف در منطقه ام الرصاص جمع آوری و سپس به پشت جبهه منتقل شده اند. فرماندهان بعثی بعد از بازجویی و تخلیه اطلاعات اولیه، آنان را در محلی نزدیک به مقر خود اعدام کرده باشند.

سردار باقرزاده با اشاره به اطلاعات پایهای برای جستجوی مفقودین گفت: غیر از اطلاعات سازمانی شامل نقشههای عملیات و گزارشهای نظامی و اظهارات فرماندهان و رزمندگان، از اطلاعات افراد بومی و ارتشیان قدیمی عراق هم استفاده می کنیم. این اطلاعات منجر به کشف گورستانهای متعددی در مناطق مختلف عراق و در عمق خاک این کشور شده است که عمدتا مربوط به مجروحین اعدام شده است.

اطلاعات افراد بومی تا حد زیادی دقیق و راهنما بوده است. در هنگام جستجو در عمق منطقه العماره شنیدیم که ارتش بعث یک خانم  پرستار باردار از همان شیعیان عراقی را اعدام کرده است. متاسفانه این اتفاق باورنکردنی درست بود. زیرا چندی بعد جنازههایی در یک گورستان جمعی  یافتیم که حتی طناب دار بر گردنهایشان باقی مانده بود . یکی از این جنازهها مربوط به  خانم بارداری با اسکلت یک جنین شش ماهه در شکمش بود!

برخی اوقات اطلاعات و خاطرات افراد محلی قابل اثبات نیست، ولی به لحاظ وحشی گری ارتش بعث نمیتوان آن را بهکلی منکر شد. مثلاً حمله سگهای وحشی به پیکرهای رها شده در این نقطه از مشاهدات اهالی محل است.

رئیس کمیته جستجوی مفقودین از وجود سوابق مشابه در زنده به گور کردن اسرا و شیعیان عراق توسط ارتش بعث سخن گفت و یادآور شد: در مناطق دیگر هم پیکرهایی در عقبه یافتیم که هیچ اثری از گلوله بر بدنشان نبود و با تجهیزات کامل دفن شده بودند. بعدا متوجه شدیم که اینها شهدای شیمیایی بوده اند.

وی  درباره تعداد مفقودین یافته شده تاکنون ابراز داشت: در حال حاضر 13000 مفقود داریم که  پیکر 7000 شهید گمنام در گلزارهای شهدا در استان های مختلف کشور و نقاط خاص خاکسپاری شده اند. با این احتساب حدود 6000 تن هنوز یافته نشده اند که باید در داخل خاک عراق کاوش شوند.

باقرزاده از یافتن اجساد عراقیهای مفقود در جریان تفحصها خبر داد و گفت: تعداد مفقودین عراق به 52 هزار تن میرسد. که ما تاکنون 17 هزار جسد را پیدا کرده و به آنها تحویل دادهایم. وی افزود: از اواخر اسفند 90  تاکنون 1410 شهید ایرانی و 2800 جسد عراقی در عمق خاک عراق یافته ایم. جالب این جاست که ارتش بعث حاضر به جمع آوری و تحویل اجساد کشتگان خود به خانواده هایشان نبود و گویی احساس ننگ می کردند. برای همین، اجساد را در همان محل رها می کردند. حتی در منطقه ای در اطراف العماره به سه گورستان رسیدیم:

گورستان شهدای انتفاضه عراق،

و گورستان شهدای ایرانی یا همان مجروحین اعدام شده

و گورستانی از کشته شدگان عراقی. کمی بعد مشخص شد که اجساد دفن شده در این گورستان، همان جنازههایی هستند که ما در زمان صدام از ایران به آنها تحویل داده بودیم و او آنها را در همان جا به خاک سپرده بود!

باقرزاده به ساخت دستگاه ویژهای برای کشف پیکر شهدا اشاره کرد و گفت: این دستگاه هنوز در حال آزمایش میدانی است و رسما عملیاتی نشده است.

وی درباره نمونه برداری ژنتیک از شهدای گمنام و خانواده آنها توضیح داد: از 60 درصد خانواده ها نمونه گیری شده است ولی اخذ نتیجه نیاز به زمان و دقت بالا و تجهیزات پیشرفته دیگری دارد که در دسترس ما نیست. با این حال، گذشت زمان و تغییرات احتمالی در D.N.A  استخوانهایی که در معرض آفتاب بوده اند، کار تطبیق را دشوارتر نموده است.

سردار باقرزاده هرگونه نیت سوء استفاده تبلیغاتی و سیاسی از شهدای گمنام را در جریان کشف و انتقال پیکرها به داخل خاک ایران رد کرد و ابراز داشت: این شهدا به تدریج کشف و پس از طی مراحلی برای تشییع به استان های مختلف فرستاده می شوند. و هیچ مساله دیگری در این میان مطرح نیست. البته در برنامه تشییع  پیکرها گاه همزمانیهای خاصی رخ میدهد که موجب افزایش تاثیر معنوی این برنامه می شود. مثلا سه شنبه هفته آینده (26 خرداد) در آستانه بهار قرآن و در آخرین روزهای بهار 94، پیکر پاک 270 گل  پرپر شده این ملت در تهران از میدان بهارستان تشییع خواهد شد. این روز مصادف است با روز شهادت شهدای موتلفه که در مبارزه با کاپیتولاسیون آمریکا به شهادت رسیدند و طبعا در این زمان که رزمندگان سیاسی ما رودرروی آمریکا و قدرت های بزرگ مشغول مذاکره اند این امر دارای پیام خاص خود خواهد بود.

در این مصاحبه که ساعتی به طول انجامید، سردار باقرزاده درباره نحوه شکل گیری و سازمان گرفتن واحد تعاون در سپاه پاسداران در همان ابتدای دوران دفاع مقدس، تجربه کشورها و ارتشهای دیگر در این زمینه، گزارش تفحص های انجام شده در مناطق داخلی عراق ( فاو/ مجنون و شلمچه/ زبیدات و شرق دجله/ کردستان عراق/ منطقه ابوالخصیب و کربلا 4)، و نحوه شناسایی شهدا و کشف مناطق دفن احتمالی، عدم همکاری دولت کویت، ماموریت مفقودین در تلطیف فضای معنوی کشور و ... سخن گفت. مشروح این مصاحبه انشاء الله در آینده در مجله نگین ایران منتشر خواهد شد.