شهید حامدی: این دنیا پلی است برای رسیدن به آخرت

شهید غلام‌حسین حامدی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشت: «ای کسانی که ایمان آوردید به خدای متعال، از کار‌های ناپسند دوری کنید و دل از این دنیا بکنید؛ چرا که این دنیا زودگذر است و پلی است برای رسیدن به آخرت.»

کد خبر: ۴۸۴۸۰۵

تاریخ: ۲۸ مهر ۱۴۰۰ - ۱۱:۰۸

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، شهید «غلام‌حسین حامدی» فرزند «علی»، یکم مهر‌ سال ۱۳۴۳ در آبادان دیده به جهان گشود و سرانجام در تاریخ بیست و هفتم مهر‌ سال ۱۳۶۰ در منطقه عملیاتی بانه به فیض شهادت نائل آمد.

وصیت‌نامه شهید غلامحسین حامدی

«بسم الله الرحمن الرحیم

الَّذینَ آمَنوا وَهاجَروا وَجاهَدوا فی سَبیلِ اللَّهِ بِأَموالِهِم وَأَنفُسِهِم أَعظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ ۚ وَأُولٰئِکَ هُمُ الفائِزونَ

آنان که ایمان آوردند و از وطن هجرت گزیدند و در راه خدا به مال و جان جهاد کردند آن‌ها را نزد خدا مقام بلندی است و آنان رستگاران دو عالمند.

نصیحت می‌کنم همگی شما را!‌ای کسانی که ایمان آوردید به خدای متعال، از کار‌های ناپسند دوری کنید و دل از این دنیا بکنید؛ چرا که این دنیا زودگذر است و پلی است برای رسیدن به آخرت.

همان‌طور که هر قفلی کلیدی دارد، برای رسیدن به دروازه عبودیت الله حتماً کلیدی وجود دارد و حتماً همگی می‌دانید چه راهی است. همان راهی که پیامبران و ائمه اطهار ما را دعوت کردند، راهی به‌سوی الله است.
مختصری درباره زندگی خودم:

من سال ۱۳۴۱ در شهر آبادان به دنیا آمدم. مرا در سن ۷ سالگی به مدرسه فرستادند، چند ماهی از درس خواندنم نگذشته بود که پدرم درگذشت، بعد از درگذشت پدر وضع مالی ما رو به وخامت رفت، اما همچنان درسم را ادامه دادم. بعد‌ها مجبور شدم به اهواز بروم و یک سال بعد انقلاب شروع شد، ما هم تقریباً می‌شود گفت در آن نقش مهمی داشتیم. جنگ تحمیلی شروع شد و ما را آواره شهر به شهر کرد، ولی من همیشه دنبال یک هدف مشخص بودم و آن آمدن در یک نهاد انقلابی بود که به آرزوی خود رسیدم. این مختصری از زندگی خودم بود.
در اینجا چند نصیحت کوچک می‌کنم:

خواهرانم! نماز پایه و ستون دین و نشانه مسلمان بودن است. حضرت علی (ع) و در جای دیگر امام رضا (ع) به آشنایان خود نصیحت می‌کنند که هرگز نماز را سبک نشمارید که من در آخرت شما را شفاعت نمی‌کنم، پس بدانید نماز دری از در‌های بهشت است و یا به‌سوی سعادت.

شیون مکن مادر، در مرگ خونبارم/ بگذر ز من دیگر، شوق خدا دارم

مادر! اگر سعادت مرا می‌خواهی به آرزوی خودم رسیدم پس دل از من بکن، تو را به خدا گریه و زاری مکن که روحم شکسته و خسته می‌شود، تقاضا و خواهش من همین است.

از تمام فامیل و آشنایان تقاضا دارم مرا حلال کنند.

مادر جان! تو را به خدا مرا حلال کن.

والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته

غلام‌حسین حامدی

خدایا، خدایا! تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار»

منبع: نوید شاهد

انتهای پیام/ ۹۱۱