خاطره امام جمعه خرمشهر از اخلاص و تقید شهید «عسکری فرد»

«محمدرضا عسکری فرد» در سال ۱۳۹۴ در دو دوره به عنوان مستشار نظامی ایران به سوریه مامور شد و سرانجام روز سوم آبان ۱۳۹۴ مصادف با ۱۱ محرم ۱۴۳۷ در عملیات محرم در منطقه شیخ‌الهال در حماء سوریه از ناحیه چشم چپ مورد اصابت تیر مستقیم تروریست‌های داعشی قرار گرفت و به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۸۵۵۰۵

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۴۰۱ - ۰۹:۵۶

به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، شهید مدافع حرم «محمدرضا عسکری فرد» متولد ۲۴ آبان سال ۱۳۵۳ است که در خرمشهر به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۷۴ به عضویت سپاه پاسداران درآمد. وی با «قرآن» و «مسجد جامع خرمشهر» مأنوس بود به طوری که انگار این دو بخشی از هویت او بودند.

وی در سال ۱۳۹۴ در دو دوره به عنوان مستشار نظامی ایران به سوریه مامور شد و سرانجام روز سوم آبان ۱۳۹۴ مصادف با ۱۱ محرم ۱۴۳۷ در عملیات محرم در منطقه شیخ‌الهال در حماء سوریه از ناحیه چشم چپ مورد اصابت تیر مستقیم تروریست‌های داعشی قرار گرفت و به شهادت رسید.

سرانجام روز هشتم آبان پیکر مطهر شهید عسکری فرد از تهران به فرودگاه بین‌المللی آبادان رسید و مردمی که مشتاق به آغوش کشیدن فرزند خود بودند به استقبال آمدند تا پیکر پاک این شهید والامقام را به سنگر مقاومت شهر، مسجد جامع خرمشهر که میعادگاه نماز‌های صبح شهید عسکری فرد بود منتقل کنند. شهید عسکری فرد پیش از شهادت خود وصیت کرده بود که در جوار پنج شهید حاضر در صحن شهدای مسجد جامع خرمشهر خا‌کسپاری شود.

حجت‌الاسلام و المسلمین سید نبی موسوی‌ فرد امام جمعه خرمشهر با بیان خاطره‌ای در وصف روحیات شهید عسکری فرد اظهار داشت: «محمدرضا با مسجد جامع خرمشهر انس گرفته بود. همیشه در نماز صبح حاضر می‌شد و بعد از نماز همه نمازگزاران را برای نرمش به صف می‌کرد. رفتار‌های او در روز‌های پیش از اعزام نشان از آمادگی او برای نبرد بود. شهید عسکری فرد بعد از نماز صبح مسیری را با دوندگی طی می‌کرد و با تلفن همراه خود قرآن گوش می‌داد. سعی داشت قرآن را حفظ کند.»

بخشی از وصیتنامه شهید عسکری فرد به شرح زیر است:

«خدا را شاکرم که توفیق خدمت در دفاع از حریم آل‌الله را نصیب این حقیر کرد و بنا بر وظیفه شرعی این وصیتنامه را می‌نویسم.

از تک تک اعضای خانواده، ارحام، دوستان و همکاران گرامی خاضعانه حلالیت می‌طلبم و التماس دعا دارم اگر به هر نحوی حقی از شما ضایع کردم، مرا حلال کنید، زیرا که اکنون دستم از دنیا کوتاه است. شما را به حق حضرت زینب (س) حلالم کنید.

در این لحظه که این چند خط را می‌نویسم، با نگاه به گذشته خود می‌بینم چقدر عمر گرانمایه خود را که می‌بایستی به نحو احسن در راه اطاعت از خدا صرف می‌کردم، ارزان از دست داده‌ام؛ لذا از همه شما خواهش می‌کنم در حد توان کاری برایم بکنید. شاید مورد رحمت و مغفرت الهی قرار بگیرم ...»

انتهای پیام/ 118