یادداشت/ عبد الباری عطوان

ترکیه کلید اصلی صلح یا جنگ در سوریه است/ اسد تنها کسی است که می‌تواند داعش را متوقف کند

نویسنده و تحلیلگر برجسته جهان عرب گفت: اگر نقش ترکیه در تسهیل عبور سلاح و جنگجو به سوریه نبود، تلاش های سران کشورهای عرب حوزه خلیج فارس برای براندازی نظام سوریه شکست می‌خورد.

کد خبر: ۴۸۸۴۷

تاریخ: ۰۵ تير ۱۳۹۴ - ۱۲:۱۰

به گزارش گروه بین الملل دفاع پرس، عبدالباری عطوان در سرمقاله امروز خود در روزنامه اینترنتی رای الیوم به اظهارات "یوگنی لوکیانف" معاون دبیر شورای امنیت ملی روسیه درباره بشار اسد رئیس جمهور سوریه و وضعیت دولت ترکیه بعد از حمایت چهارساله از مخالفان مسلح سوری و ناکامی آن با عربستان و دیگر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در سرنگونی نظام سوریه پرداخت و نوشت: لوکیانوف در سخنان خود تصریح کرد که کشورهای عربی باید برای ماندنِ بشار اسد دعا کنند؛ زیرا اسد تنها کسی است که میتواند داعش را متوقف کند.

وی افزود: لوکیانوف هشدار داد در صورت فروپاشی نظام بشار اسد، هدف بعدی داعش، عربستان سعودی و دیگر کشورهای عرب حوزه خلیج فارس خواهد بود، بنابراین بشار اسد و ارتش سوریه، آخرین دیوار و سوپاپ اطمینان در برابر داعش است.

در صورت فروپاشی نظام سوریه 5 هزار داعشی به عربستان برمیگردند

به نوشته عطوان، معاون دبیر شورای امنیت ملی روسیه همچنین گفت که در صورت فروپاشی نظام بشار اسد، 5 هزار جنگجوی عربستانی گروه داعش، به کشور خود باز می گردند و اینها، جز کشتن کار دیگری بلد نیستند لذا عربستان در معرض خطر خواهد بود.

این نویسنده تصریح کرد: لوکیانوف با این سخنان میخواست این مطلب را گوش زد کند که کسی که می تواند به شهر کوبانی با وجود از دست دادن قبلی آن و به رغم بمبارن هوایی آمریکا و سلاح های پیشرفته داده شده به کردها، یورش ببرد، می تواند به هر محل دیگری هم خودش را برساند.

سرنگونی نظام سوریه راهبرد عربستان و قطر

عطوان نوشت: اما اکثر سران کشورهای عرب حوزه خلیج فارس بویژه عربستان و قطر راهبرد خود را روی سرنگون کردن نظام سوریه گذاشتهاند و با وجود ترس آنها از داعش، اولویت مطلق خود را به این کار دادهاند. آنها بر همین اساس، از مخالفان سوری حمایت مالی میکنند و آنها را مسلح مینمایند. این سران سرنگون کردن بشار اسد را ارضای تنفر و نفرت شخصی خود و انتقام جویی قبیلهای می دانند.

وی افزود: اما آتش یکی پس از دیگری دارد دامن خود حامیان کمپین سرنگون کردن نظام سوریه را میگیرد. در ترکیه، رجب طیب اردوغان اکثر انتظارات و بلند پروازیهای ریاست جمهوری عثمانی خود به همراه قدرت نهادی و اختیارات تمام عیار 13 سالهاش را - با توجه به کسب نکردن اکثریت مطلق در انتخابات پارلمانی اخیر این کشور- از دست داد.

وی افزود: جالب است سه حزب مخالف ترکیه که حدود 60 درصد کرسی های پارلمان را کسب کردند، درباره همه چیز با هم اختلاف نظر دارند؛ مگر یک چیز. آن هم توافق سه حزب در خصوص لزوم قاطع توقف سیاست اردوغان و دخالتهای نظامی و سیاسیاش در سوریه است. از این منظر، همه آنها شرط تصدی پست وزارت امور خارجه را برای ورود به هرگونه دولت ائتلافی با حزب عدالت و توسعه مطرح کردهاند.

علل کنار زدن عبدالله گل

به نوشته عطوان، اگر پیش بینیها درست باشد که عبدالله گل رئیس جمهور سابق بارزترین نامزد تصدی ریاست دولت ائتلافی جدید ترکیه خواهد بود، باید گفت که وی با این سیاست منسجم و همراه است. یکی از علل کنار زده شدن عبدالله گل از سمتش از سوی رجب طیب اردوغان و کنار زدنش از ایفای هرگونه نقشی در قدرت به نفع رقیبش احمد داود اوغلو را باید در نوع اظهارات عبدالله گل جستجو کرد؛ چرا که وی از همان آغاز از دخالت ترکیه برای سرنگون کردن نظام بشار اسد انتقاد کرده بود؛ گویی که از غیب خبر دارد و گوی سحرآمیز دارد.

این نویسنده تصریح کرد: ترکیه همان کلید اصلی صلح یا جنگ در پرونده سوریه است. اگر نقش ترکیه در تسهیل بخشیدن به عبور سلاح و جنگجو به سوریه نبود، تلاش های سران کشورهای عرب حوزه خلیج فارس برای به لرزه درآوردن نظام سوریه شکست میخورد و داعش ظهور نمیکرد و به این میزان از قدرت و توان نمی رسید.

عطوان افزود: هرگونه تغییر موضع ترکیه، چه بسا نظام سوریه را در وضعیت بهتری قرار خواهد داد و ارتش سوریه را تقویت خواهد کرد.

دشمنان سوریه در تنگنا هستند

وی با اشاره به خطر گروه تروریستی داعش گفت: این گروه به پایتخت کشورهای عرب حوزه خلیج فارس یا اکثر آنها خواهد رسید؛ اگر با همین درجه از قدرت و گسترش یافتن ادامه دهد و هیچ نشانهای هم در حال حاضر نیست که بیانگر عکس این امر باشد.

این نویسنده تصریح کرد: تنگنای دشمنان نظام سوریه بیشتر است؛ زیرا آنها با توهم فکر میکردند که خواهند توانست این نظام را در دوره زمانی بسیار کوتاهی سرنگون کنند؛ بدون اینکه برای جایگزین زمینه سازی کرده باشند زیرا تنها چیزی که برای آنها بیش از هر چیز دیگری مهم است همان «انتقام جویی شخصی» است.

انتهای پیام/ک.ف