گذری بر زندگی‌نامه شهید «جبرائیل نعمتی»

«جبرائیل نعمتی» سال ۱۳۴۱ در روستای «ولندران» از توایع شهرستان «کلیبر» استان آذربایجان شرقی دیده به جهان گشود و سرانجام ۲۵ اسفند سال ۱۳۶۶ به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۹۱۰۸۹

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۴۰۰ - ۰۱:۴۴

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از تبریز، پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در حالی که ایران هنوز کشوری نوپا بود، رژیم بعثی عراق با پشتوانه ابرقدرت‌های شرق و غرب به کشورمان حمله نظامی کرد. دشمن با برنامه‌ریزی دقیق به دنبال تصرف کامل کشور بود که مردم مومن ایران اسلامی به دعوت حضرت امام خمینی (ره) معمار کبیر انقلاب لبیک گفته و عازم جبهه‌های نور شدند.

به جرأت می‌توان گفت که مردم معادلات جنگ و برنامه‌های دشمن را خراب کردند. اینکه نیروی انسانی با حدأقل امکانات و تجهیزات نظامی مقابل توپ و تانک دشمن سینه سپر کند، اتفاقی بی‌نظیر و غیرقابل هضم برای استکبار جهانی بود. سربازان این خاک نیز پا به پای سایر اقشار در دفاع مقدس حماسه آفریده و نقش به سزایی در شکست دشمن داشتند.

«جبرائیل نعمتی» یکی از این سربازان مرز و بوم بود که در این برهه از زمان برای نجات میهن و دفاع از اعتقادات خود به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شتافت و سرانجام در این راه، جان خود را فدا کرد و آسمانی شد.

گذری بر زندگی‌نامه شهید «جبرائیل نعمتی»

«جبرائیل نعمتی» فرزند «صدقعلی» سال ۱۳۴۱ در روستای «ولندران» از توایع شهرستان «کلیبر» استان آذربایجان شرقی دیده به جهان گشود. او پس از گذراندن دوره‌ تحصیلی پنج ساله‌ ابتدایی در مدرسه‌ روستا، به علت فقر مالی و نبود مدرسه راهنمایی در زادگاهش، ترک تحصیل کرد و مشغول کار کشاورزی و دامداری شد.

«جبرائیل» انسانی پاک و مومن و معتقد بود و از ۱۲ سالگی به انجام فرایض اسلامی همت می‌گماشت، قرآن را در اندک زمانی آموخت و با معارف اسلامی آشنا شد و تمامی وظایف مذهبی و دینی خود را با جان و دل و اعتقاد قلبی انجام می‌داد.

وی در دوران نهضت انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی (ره)، به علت حضور در روستا و دور بودن زادگاهش از شهر‌های بزرگ، دسترسی به تظاهرات نداشت؛ ولی همواره در دعاهایش اسلام و پیروزی انقلاب اسلامی را از درگاه خداوند درخواست می‌کرد.

«جبرائیل» ۱۸ خرداد سال ۱۳۶۴ از حوزه‌ژ شهرستان «کلیبر» دفترچه آماده به خدمت دریافت کرد و پس از گذراندن آموزش‌های مقدماتی نظامی، به جبهه‌های حق علیه باطل اعزام شد و به صورت داوطلبانه به خط مقدم رفت.

او پس از عمری خدمت صادقانه و ایثارگری‌های فراوان، سرانجام ۲۵ اسفند سال ۱۳۶۶ به درجه رفیع شهادت رسید و پیکر پاکش پس از انتقال به تبریز، تشییع و در زادگاهش به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/