«الف دزفول»؛ نماد مقاومت مردم در برابر بمباران بعثی‌ها

مردم شهر دزفول یکی از بهترین امتحان‌های دوران انقلاب و جنگ تحمیلی را در تاریخ به یادگار گذاشتند و قهرمانی ماندگاری را به ثبت رساندند و این اثر شگفت‌آور نتیجه رسوخ و نفوذ ایمان انقلابی تا اعماق روح و جان این مردم است.

کد خبر: ۴۹۵۳۷۵

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۴۰۰ - ۰۹:۴۰

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، توسعه جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در سه مرحله انجام شد که این سه مرحله را می‌توان به جنگ شیمیایی، جنگ شهر‌ها و جنگ نفتکش‌ها تقسیم بندی کرد. عراق در جنگ شهر‌ها به موشک باران و بمباران حدود ۱۲۷ شهر ایران اقدام کرد. در این بین در دوران هشت سال دفاع مقدس شهرستان دزفول پذیرای بیشترین موشک‌ها و بمب‌ها و حتی خمپاره‌های رژیم بعث عراق بود. عراق در دزفول با دو جبهه روبرو بود یکی جبهه مرمی و دیگری رزمندگانی که از دزفول راهی جبهه می‌شدند.

هر بار که صدام می‌خواست شهر‌های ایران را موشک‌باران کند سهمیه دزفول ثابت و محفوظ بود. یک روز قبل از هر موشک‌باران رادیوی عراق در برنامه‌ای مضحک و به ظاهر انسانی به‌اصطلاح می‌خواست شهروندان غیر نظامی را از شهر‌هایی که قرار است توسط موشک یا بمب‌افکن هدف قرار دهد مطلع کند تا شهر‌ها را ترک کنند. در این برنامه اسم شهر‌ها با ترتیب حروف الفبای ابجد خوانده می‌شد. شهر اول همیشه دزفول بود و شهر‌های بعد از آن بنا به وضعیت و موقعیت تفاوت می‌کرد. گوینده رادیو عراق که می‌گفت: «الف: دزفول» به همین دلیل امروزه نماد مقاومت شهر ما با عنوان «الف دزفول» در انتهای خیابان آیت‌ الله قاضی نصب شده است.

نقش مرحوم آیت‌ الله قاضی در ایستادگی مردم

مردم شهر دزفول یکی از بهترین امتحان‌های دوران انقلاب و جنگ تحمیلی را در تاریخ به یادگار گذاشتند و قهرمانی ماندگاری را به ثبت رساندند و این اثر شگفت‌آور نتیجه رسوخ و نفوذ ایمان انقلابی تا اعماق روح و جان این مردم است. اینکه مرحوم آیت الله قاضی در دزفول ماند و موجب شد که مردم در دزفول بمانند و با این همه موشکی که به دزفول زدند، دزفول تخلیه نشود، راز آن اینجا است، چون اگر دزفول از سکنه خالی می‌شد، گرفتن آن آسان بود. در شهر بیش از ۱۰۰ جانپناه بتنی ساخته شد و از طرفی نوع معماری منازل در دزفول به‌گونه‌ای بود که بخشی از آن مانند جانپناه بود. نماز جمعه شهر دزفول در بمباران‌ها هم تعطیل نمی‌شد. مسجد شهر پایگاهی برای افراد انقلابی بود و آن‌ها می‌دانستند که می‌توانند روی حمایت‌های همه‌جانبه آیت الله قاضی حساب کنند.

دزفول شهر موشک‌ها

در روز‌های ۱۸، ۲۸ آذرماه سال ۱۳۶۱ دو فروند موشک زمین به زمین به دو نقطه پرجمعیت دزفول اصابت و بیش از ۲۰۰ منزل مسکونی و مغازه را ویران، ۶۲ نفر را شهید و ۲۸۷ نفر را مجروح کرد. پس از این تاریخ به دلیل اصابت موشک‌های فراوان، دزفول به «بلد الصواریخ» یا «شهر موشک‌ها» معروف شد. در واقع اولین موشک جنگ به دزفول اصابت کرد. با این همه بخش‌های گسترده‌ای از بافت تاریخی دزفول آسیب دید و بیش از ۲۶۰۰ شهید در راه میهن و انقلاب تقدیم شد. دزفول که در طول جنگ تحمیلی ۱۷۲ بار توسط انواع موشک‌های ۳ متری و ۹ متری «اسکاد B» ساخت شوروی ۲۵۰۰ بار توسط توپ و ۳۰۰ بار مورد حملات هواپیما‌های دشمن قرار گرفت و در این حملات بیش از ۱۹۰۰۰ واحد مسکونی تخریب شد، ولی هم چنان استوار به مقاومت خود ادامه داد و اراده رژیم عراق را در خالی کردن شهر توسط مردم و در هم کوبیدن آن را بر دل صدام گذارد و چنان مقاوم به‌عنوان تکیه‌گاه رزمندگان اسلام و نمونه‌ای از مقاومت برای کل جهان شناخته شد، تا پایان جنگ باقی ماند.

یکی از اهداف مهم صدام پایگاه چهارم شکاری بود

پایگاه چهارم شکاری دزفول در دوران دفاع مقدس مهمترین نقش را در بین پایگاه‌های نیروی هوایی ارتش ایفا کرده است. نقش پایگاه چهارم شکاری دزفول در تغییر معادلات صحنه نبرد به نفع نیرو‌های اسلام در دوران دفاع مقدس محوری و تعیین کننده بود. زیرا اگر مقاومت، رشادت و ایستادگی این پایگاه در دوران دفاع مقدس به‌ویژه ماه‌های ابتدایی جنگ تحمیلی نبود، سرنوشت جنگ به‌گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد. سال ۶۶ در زمان ریاست جمهوری مقام معظم رهبری روز چهارم خرداد در تقویم رسمی کشور به نام «روز مقاومت و پایداری» ثبت شده است.

منبع: ایسنا

انتهای پیام/ ۹۱۱