دفاع‌پرس گزارش می‌دهد؛

روایتی از آنچه شهر آمل را به هزار سنگر تبدیل کرد

حماسه ششم بهمن سال ۶۰ آمل که با ایستادگی و مقاومت قهرمانانه مردم این شهرستان به شهر «هزار سنگر» در تاریخ پر افتخار ایران اسلامی جاودانه شد و پس از گذشت ۴۰ سال مردم آمل از درج نام این شهر در وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی خرسند هستند.

کد خبر: ۵۰۲۵۶۳

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۴۰۰ - ۰۱:۰۰

به گزارش خبرنگار اخبار داخلی دفاع‌پرس، در روز‌های پرشور بهمن به روزی می‌رسیم که شاید کمتر از دیگر روز‌ها از آن گفته و نوشته‌اند؛ ششم بهمن، سالروز «حماسه مردم آمل» یکی از حماسه‌های ماندگار ملت ایران، که بعد از گذشت چندین دهه از آن هم چنان در اذهان به افتخار و شکوه فراوان از آن، یاد می‌شود. آنچه حماسه‌ای به نام ششم بهمن را جذاب‌تر می‌کند این است که امام خمینی (س) در وصیت‌نامه‌شان از نقش مردم آمل در حادثه ششم بهمن تقدیر و تشکر کرده و می‌فرماید:" ما باید از مردم آمل تشکر کنیم، دیدید مردم آمل چه بر سرتان آوردند.

حماسه ششم بهمن آمل را باید نقطه عطفی در تاریخ انقلاب نامید که طرح‌های کمونیستی پس از ناکام ماندن در تهران با مقاومت مردم آمل نیز ناکام ماند و به جرات می‌توان گفت باعث تقویت نهال نوپای انقلاب اسلامی ایران شد.

در سحرگاه ششم بهمن سال ٦٠ عده‌ای منافق و مائوئیست از سمت جنگل در قسمت جنوب آمل قصد تصرف این شهر را داشتند که مردم آمل در کمتر از یک روز با مقاومت خود به این غائله پایان دادند.

ایستادگی مردم در برابر کمونیست‌ها

در بهمن ۱۳۶۰ نیرو‌های کمونیست و چپ‌گرا در برنامه‌ریزی‌هایی که از قبل انجام داده بودند با تصور همراهی مردم آمل با آن‌ها به این شهر حمله و تصرف کردند. مردم آمل در روز ششم بهمن با حضور در خیابان‌ها و سنگربندی مقابل منازل در برابر نیرو‌های کمونیست ایستادگی و آن‌ها را از شهر بیرون کردند.

با آغاز صبح ششم بهمن، حماسه مردم آمل شکل گرفت و صد‌ها نیروی داوطلب مردمی با روی آوردن به مقر سپاه و گرفتن اسلحه، به مقابله سربداران جنگل رفتند.

سنگربندی‌ها آغاز شد. از زن و مرد و پیر و جوان همگی با آوردن شن و گونی اقدام به سنگرسازی و نبرد سنگر به سنگر کردند تا آنجا که آمل لقب «هزار سنگر» گرفت.

رفته رفته به تعداد نیرو‌های ضدشورش که از روستا‌های اطراف می‌آمدند و از مردمان وفادار به امام و انقلاب اسلامی بودند، افزوده می‌شد. البته در شب حادثه هم از مردم آمل هر کس که خود را به‌خاطر صدای تیراندازی به سپاه و بسیج رسانده بود، دستگیر، اسیر و یا شهید شده بود.

سازماندهی و ساماندهی نیرو‌های مردمی از ساعت ۷ صبح آغاز شد و تا ۸ صبح به‌پایان رسید. هرچند نهادهایی، چون سپاه و بسیج به خاطر نو‌پایی این نهاد‌ها تجربه لازم را نداشتند، ولی شور و اشتیاق بسیار بالا برای مقابله با ضدانقلاب، جایگزین هر نارسایی شد.

حمله مردم حزب‌اللهی به ضدانقلاب در دو محور اساسی، یعنی در همان مناطقی که دشمن تمرکز داشت، صورت گرفت. در ادامه حضور مردم، واحد‌های کوچک‌تری از کوچه و خیابان‌ها به راه افتادند و خود را به مناطق درگیری رساندند.

برخی از نهاد‌های انتظامی، چون کمیته انقلاب اسلامی، شهربانی و ژاندارمری در بخش‌هایی از شهر مانع ورود مردم به صحنه درگیری می‌شدند تا بدان‌ها آسیبی وارد نشود اما مردم در چند بخش اساسی ایفای نقش کردند: کمک در ایجاد سنگر و مواضع دفاعی؛ تلاش برای دستگیری دشمن؛ درگیری مسلحانه و جنگ تن به تن با دشمن؛ کشف محل استقرار دشمن؛ تخلیه شهدا و کمک به مجروحین.

یکی از ابتکارات جالب نیرو‌های بسیجی در نبرد با دشمن این بود که پشت یک وانت نیسان سنگر درست کرده بودند و وانت با دنده عقب به سمت دشمن حرکت می‌کرد؛ نیرو‌های بسیجی پشت سنگر‌های ساخته شده در وانت به سمت دشمن تیراندازی می‌کردند و راننده هم از تیراندازی دشمن در امان بود.

در آن واقعه ۴۱ تن شهید و بیش از ده‌ها نفر مجروح شدند و همه سال‌ها مردم و مسئولان این شهرستان این حماسه مهم در تاریخ انقلاب اسلامی را که در تقویم رسمی کشور نیز ثبت شده با برگزاری برنامه‌های مختلفی گرامی می‌دارند.

انتهای پیام/ ۳۵۱