شهید «عباس طالبى»:

مرگ با شرافت بهتر از زندگى با خوارى و جهالت است

شهید عباس طالبى در قسمتی از وصیت‌نامه خود آورده است: «مرگ باشرافت بهتر از زندگى با خوارى و جهالت است ما که وارث راه حسینیم نباید مرگ با خوارى را انتخاب کنیم پس این راه را انتخاب کردم.»

کد خبر: ۵۰۲۹۲۷

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۷:۲۹

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «شهید» شاهد شهود عرفانی شد و نقش هرچه خوبی را در چهارفصل گیتی نمایان کرد و چشم ستارگان آسمان را روشن، ققنوس هشت جنت که هفت آسمان را مجذوب خود کرده است، همان عاشقی که در وادی مقدس عاشقی، پر پرواز گشود و فرشتگان را نوازشگر روح نابش کرد.

می‌خواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستاره‌ها، شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد بر آن همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت... «برگ سبزی، تحفه درویش»، «تا چه قبول افتد و چه در نظر آید».

وصیت‌نامه شهید عباس طالبی

«بسمه تعالی

همه شما ارتش امام زمان (عج) هستید (امام خمینى)

لازمه یک انقلاب شهادت و مهیا بودن براى شهادت است قربانى شدن و قربان دادن در راه انقلاب و پیروزى اجتناب‌ناپذیر است به ویژه انقلابى که براى خداست و دین او و براى نجات مستضعفان است و براى قطع دست جهانخواران و مستکبران.

سلام بر شما پدر و مادر گرامى خودم امید است این وصیت نامه که بدستتان می‌رسد شما را ناراحت نکند، چون هر فرد مسلمان باید از نظر شرعى وصیت‌نامه بنویسد.

شکر و سپاس خداى را که بر سرم منت نهاد تا خود انتخاب‌گر راه خودم باشم، دوران زندگى هر فرد یک امتحان است، هستند کسانى که از این امتحان الهى پیروز بیرون می‌آیند، در این زمان که دین حق و حقیقت در خطر است و تمام ملل جهان با هم متحد شده‌اند و کشور اسلامى ایران مورد حمله دشمنان خدا قرار گرفته وظیفه شرعى خود دانستم پاى در چکمه کنم و دین خدا را یارى کنم تا خدایم یارى دهد.

به نداى حسین (ع) و رهبرم پاسخ گفتم و در کربلاى ایران جان ناقابل خود را نثار دین و راه حسین (ع) می‌کنم، چون می‌دانم که مرگ باشرافت بهتر از زندگى با خوارى و جهالت است ما که وارث راه حسینیم نباید مرگ با خوارى را انتخاب کنیم پس این راه را انتخاب کردم.

برادران و خواهران! مادرم و پدرم امیدوارم بعد از مرگ من نگران نباشید و خداى را شکر کنید در فکر روز حساب باشید و به حق خود راضى باشید، ما امانت الهى هستیم و هرگاه بخواهد امانتش را می‌گیرد، پس پدر و مادر گرامى بعد از مرگ من ناراحت نباشید می‌دانم که شما به زحمت ما را بزرگ کرده‌اید، اما امید است من کلیدى باشم براى قیامت شما.

پدر و مادر گرامى پیش از این مزاحم نخواهم شد، اگر شهید شدم گریه نکنید اگر هم خواستید گریه کنید با صداى کم که این منافقان صداى گریه هر پدر و مادرى که شهید داده را شنیدند خوشحال می‌شوند.

مادر جان اگر شهید شدم به دوستان من بگوئید سر مزارم آمدند اول امام را دعا کنند بعد فاتحه بخوانند، چون من امام را دوست دارم و عاشق آن پیر جماران بودم.

با درود به پیامبر اسلام به على و حسین و به تمام امامان علیهم السلام و با سلام به امام زمان و نایب بر حقش امام خمینى خداحافظ و نگهدارتان باد.»

منبع: فارس

انتهای پیام/ ۹۱۱