یادداشت/ شهاب شعبانی‌نیا

نقش امامین انقلاب در مقابله با فتنه «تحدید قدرت دفاعی»

تعبیر رهبر انقلاب اسلامی مبنی بر ناموسی بودن موضوع توان دفاعی کشور، نشان از حساسیت بالای این موضوع و نقش مؤثر آن در ارتقاء قدرت ملی دارد.

کد خبر: ۵۱۱۳۴۱

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۴۰۰ - ۰۱:۵۲

گروه دفاعی امنیتی دفاع‌پرس- شهاب شعبانی‌نیا؛ پنجشنبه گذشته، رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار رئیس و اعضای مجلس خبرگان رهبری نکاتی را در خصوص ضرورت «قوی شدن» و عوامل ایجاد «قدرت ملی» مطرح کردند.

ایشان از «امنیت و قدرت دفاعی» به‌عنوان یکی از بازو‌های قدرت ملی یاد کردند و افزودند: ساده‌لوحانه‌تر و ناشیانه‌تر از پیشنهاد کسی که می‌گوید قدرت دفاعی را برای حساس نشدن دشمن، کاهش دهیم وجود ندارد.

فرمانده معظم کل قوا همچنین خرداد ۱۳۹۸ نیز در سخنانی تأکید کردند که موضوعاتی همچون مسائل دفاعی، قابل مذاکره نیست. ما در مورد هر موضوعی مذاکره نمی‌کنیم و «موضوعات ناموسی و اساسی انقلاب» همچون توان دفاعی کشور نمی‌توانند موضوع مذاکره باشند.

بیان این‌گونه موارد از سوی رهبر انقلاب اسلامی، مؤید این مطلب است که از بدو پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون دشمنان و عوامل داخلی آنان بار‌ها سعی بر تحدید قدرت دفاعی جمهوری اسلامی ایران و کاستن از اقتدار نظامی کشورمان داشته‌اند.

در این زمینه می‌توان به تلاش عده‌ای برای انحلال ارتش اشاره کرد. در روز‌های آغازین برپایی حکومت جمهوری اسلامی، شعار انحلال این سازمان نظامی با این بهانه که ارتش توسط رژیم سابق تشکیل شده و به انقلاب اسلامی وفادار نخواهد بود، از سوی عده‌ای انقلابی‌نما سر داده شد. اما در آن زمان، امام خمینی (ره) با دوراندیشی خود، در مقابل این توطئه ایستادند و با نامگذاری ۲۹ فروردین به نام روز ارتش، مانع از تداوم هرگونه اقدام سوئی از جانب افراد ظاهرالصلاح و انقلابی‌نما شدند. طی ماه‌های بعد و پس از بروز غائله‌هایی در برخی نقلط کشور، همین ارتش بود که توانست عناصر ضد انقلاب را سرکوب و غائله‌ها را ختم به خیر کند. ارتش حتی با وجود اتفاقاتی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی پشت سر گذاشته بود، توانست به تدریج قدرت خود را احیا کند و در مقابل هجوم همه‌جانبه‌ی مزدوران بعثی به خاک ایران، بایستد.

این‌گونه بود که تدبیر امام راحل به ثمر نشست و دلیل اصرار ایشان در خصوص ادامه حیات ارتش، بر همگان آشکار شد. ارتش جمهوری اسلامی پس از جنگ تحمیلی نیز در حراست از مرز‌ها و حتی در جهت پشتیبانی از جبهه مقاومت، حماسه آفرید و با اتکا به توانمندی متخصصان داخلی، توانست یکی از بازو‌های امنیت‌آفرین کشور در منطقه ناامن غرب آسیا باشد.

اما «فتنه تحدید قدرت دفاعی» در سال‌های بعد نیز از سوی برخی افراد ظاهرالصلاح ادامه یافت و این افراد در همراهی با خواسته‌های غربی‌ها و دشمنان نظام اسلامی، هر از گاهی و با هر بهانه‌ای سعی در تحمیل فشار به نظام در جهت کاستن و حتی از بین بردن توان دفاعی کشور را داشتند. حتی برخی از این افراد با ارائه اخبار و اطلاعات دروغین، اینگونه عنوان می‌کردند که بودجه نظامی کشور‌هایی مثل آلمان و ژاپن کاهش یافته و در عوض صرف توسعه این کشور‌ها شده است.

این در حالی بود که بنا به اعلام موسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک در لندن، بودجه نظامی دو کشور یادشده در آن زمان، بیش از سه برابر بودجه نظامی ایران بوده است؛ ضمن اینکه شرایط سه کشور ایران، آلمان و ژاپن، از نظر مبحث امنیتی به هیچ عنوان قابل مقایسه با یکدیگر نیست. ایران در منطقه پرآشوب و ناامن غرب آسیا واقع شده که عوامل متعددی از جمله وجود پایگاه‌های نظامی آمریکا و همچنین گروه‌های تروریستی مختلف که از حمایت آمریکا و کشور‌های مرتجع منطقه برخوردارند، خطر بروز ناامنی و تهدید علیه کشورمان را افزایش داده است؛ در حالی که ژاپن و آلمان سال‌هاست که به‌عنوان متحد و حتی به نوعی مستعمره آمریکا محسوب می‌شوند و میزان خطراتی که آن‌ها را تهدید می‌کند، بسیار اندک بوده و اصلاً قابل مقایسه با وضعیت ایران نیست.

همراهی انقلابی‌نمایان و عوامل داخلی دشمن علیه توان موشکی جمهوری اسلامی نیز یکی دیگر از زوایای فتنه تحدید و یا نابودی توان دفاعی ایران است. تلاش‌های مذبوحانه این طیف، با مذاکرات برجامی همزمان بود. این افراد طی چند سال گذشته به بهانه لغو تحریم‌ها، توان هسته‌ای ایران را که یکی از بازو‌های قدرت ملی محسوب می‌شد، تا حد قابل توجهی تضعیف کردند و قصد داشتند با عبور از خطوط قرمز نظام، بازوی دیگر قدرت ملی، یعنی قدرت دفاعی کشور را نیز تضعیف کنند؛ اما هوشیاری و قاطعیت رهبر انقلاب اسلامی، مانع از به ثمر رسیدن این نقشه شوم شد.

تعبیر رهبر انقلاب مبنی بر «ناموسی بودن موضوع توان دفاعی کشور»، نشان از حساسیت بالای این موضوع و نقش مؤثر آن در ارتقاء قدرت ملی دارد. همچنان‌که ایشان بیان جمله‌ی معروف «دنیای فردا دنیای گفتمان‌هاست؛ نه موشک‌ها» را ناشی از «ناآگاهی و یا خیانت» دانسته‌اند؛ البته قاعدتاً اگر چنین جمله‌ای از زبان خواص جامعه مطرح شود، بحث «ناآگاهی» چندان پذیرفتنی و معقول نیست.

علی‌ایحال، با توجه به وضعیت امروز جهان و بخصوص منطقه حساس غرب آسیا، هر فردی که از عقلانیت، غیرت و دوراندیشی برخوردار است، نه‌تنها تحدید توان دفاعی کشور را برنمی‌تابد، بلکه بر حفظ و توسعه این مؤلفه اقتدار ملی تأکید نیز خواهد داشت.

انتهای پیام/ 200