تشییع پیکر دو شهید گمنام در شهر رضویه

پیکر مطهر دو شهید گمنام بر روی دستان مردم شیعه و سنی شهر رضویه، تشییع شد.

کد خبر: ۵۱۲۲۲

تاریخ: ۲۴ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۰:۳۴

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس از مشهد، در آدینه ای دیگر از مردادماه، شهر رضویه از توابع شهرستان مشهد پذیرای پیکر مطهر دو شهید خطشکن گمنام بود، و این دو سمبل دینداری، عزت، شرف و غیرت مردان روزگارانی نهچندان دور، که در سالهای قحطی انسانیت و وجدان، برای دفاع از اسلام و ارزشهای انسانی جان خود را در راه دوست تقدیم کردند را در خود جای داد.

این مراسم با حضور اقشار مختلف مردم شیعه و سنی و جمعی از مسئولین محلی شهر رضویه از مقابل شهرداری واقع در بلوار امام رضا (ع) آغاز شد و تشییعکنندگان پیکر مطهر دو شهید 23 و 30 ساله عملیات بدر و خیبر را بر روی دستان خود تا مسجد امام خمینی (ره) محل برگزاری نماز جمعه این شهر تشییع کردند و در زمین جنب این مسجد که بهعنوان یادمان این شهدا در نظر گرفتهشده بود را به خاک سپردند.

در ابتدای این مراسم حجتالاسلاموالمسلمین ذاکری امامجمعه موقت شهر رضویه از حضور مردم تقدیر و تشکر کرد.

سپس باغبان، بخشدار شهر رضویه به ایراد سخن پرداخت. وی گفت: خداوند نعمت دیگری به نعماتش که به مردم شهر رضویه مرحمت نموده اضافه کرد و دو شهید گلگونکفن را میهمان این شهر کرد.

باغبان افزود: عزیزانی که با تقدیم جانشان و با جانفشانی که از خود نشان دادند نعمت آرامش و آسایش را برای مردم کشورمان به ارمغان آوردند.

در ادامه حسن باخرد، رزمنده و راوی دفاع مقدس با اشاره به جایگاه شهدا گفت: شهدا آبروداران نزد پروردگارند و بر سفره خدا روزی داده میشوند. شما با حضورتان در مراسم تشییع شهدا خود را از این سفره متنعم کردید.

رزمنده دفاع مقدس اظهار داشت: بر اساس فرموده پیامبر گرامی اسلامی (ص)، که شیعه و اهل تسنن به آن استناد میکنند، شهید معرکه برتریهایی دارد و این برتریها وجه تمایز او از دیگران است. برخی از این برتریها عبارتاند از شهید معرکه غسل ندارد. شهید معرکه از لحظه ای که خونش بر زمین ریخته میشود به این مقام میرسد که میتواند نزدیکان و دوستان خود را شفاعت کند. همچنین این شهدا زنده اند. هرچند نفهمیدن این مطلب از سوی ما دلیل زنده نبودن شهدا نیست.

راوی دفاع مقدس با بیان اینکه ادامه راه شهدا مهمترین وظیفه ما است خاطرنشان کرد: یکی از شهدا در وصیت نامه خود آورده است حق ما، بر گردن شما این نیست که برای ما حمد و سوره بخوانید بلکه این است که راهمان را ادامه دهید.