گذری بر زندگی شهید «علی‌اکبر نیکخواه»

شهید «علی‌اکبر نیکخواه» با اوج گرفتن قیام مردمی به رهبری امام خمینی (ره) همراه برادرش علی‌عسکر پرچمدار انقلاب در منطقه شدند و جزء اولین کسانی بودند که در سپاه بیجار لباس رزم پوشیدند.

کد خبر: ۵۱۵۸۷۲

تاریخ: ۲۹ فروردين ۱۴۰۱ - ۰۱:۲۶

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از کردستان، «شهید علی‌اکبر نیکخواه» در ۱۳۱۶ در روستای جعفرآباد از توابع دهستان سیاه‌ منصور بیجار گروس در خانواده‌ای متدّین دیده به جهان گشود. اگر چه نام او در شناسنامه اکبر ثبت شده بود، اما در بین خانواده و اهل محل او را به نام علی‌اکبر می‌شناختند.

پس از سپری شدن ایام طفولیت با حضور در مکتب‌خانه‌های قدیمی سواد خواندن و نوشتن را آموخت. در سن ۱۵ سالگی پدرش به همراه عده‌ای دیگر از مردم منطقه حفاظت روستا و آن نواحی را عهده‌دار بودند.

پدرش به دست اشرار و سارقین مسلح مجروح شد و توان کار کردن را از دست داد و به همین دلیل او از همان دوران نوجوانی بار مسئولیت خانواده را عهده‌دار گردید و در همان سال‌ها به علت مشکلات زندگی به شهر گنبدکاووس در شمال کشور نقل مکان کردند.

در شهر جدید محل زندگی از طریق کشاورزی و باغ‌داری زندگی را اداره می‌کرد و در همان‌جا با دختر عموی خود «ملیحه نیکخواه» ازدواج کرد و پس از مدت کوتاهی با فوت پدر برای ادامه‌ی زندگی به زادگاهش برگشت و به شغل مکانیکی مشغول شد و در کنار مردم روستا در راستای راه‌اندازی دستجات عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) حضور فعال داشت. با اوج گرفتن قیام مردمی به رهبری امام خمینی(ره) او و برادرش علی‌عسکر پرچمدار انقلاب در منطقه بودند.

با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی از کار و فعالیت خود دست کشید و با وجود همسر و ۹ فرزند به عضویت سپاه نوپای شهر بیجار در آمد و می‌توان گفت آن‌ها جز اولین کسانی بودند که در سپاه بیجار لباس رزم پوشیدند.

با عضویت در سپاه از روستای میدان مظفرخان به شهر بیجار نقل کرد و در درگیری سال ۱۳۵۹ از جمله آزادسازی روستای نجف‌آباد و روستا‌های مسیر جاده دیواندره به بیجار به خوبی درخشید.

اول سال ۱۳۵۰ در پایگاه عملیاتی نجف‌آباد انجام وظیفه می‌کرد و چند روزی بود به عنوان مرخصی به منزل بازگشته بود که خبر پیدا کرد که گروهی از عوامل ضدانقلاب به منطقه‌ی صلوات‌آباد یکی از روستا‌های مسیر جاده تکاب وارد منطقه بیجار شده‌اند و با وجود این که در مرخصی به سر می‌بردند، احساس تکلیف نمود و به همراه سایر هم‌رزمانش از جمله برادرش علی‌عسکر به مصاف دشمن رفت.

در همین عملیات پس از به هلاکت رسیدن بیست و یک تن از عوامل ضدانقلاب به همراه برادرش در بیست و یکم فروردین ماه سال ۱۳۶۰ هر دو شربت گوارای شهادت را نوشیدند و در گلزار مطهر شهدای بیجار در جوار هم‌زرمان شهیدشان آرام گرفتند.

انتهای پیام/