مادر شهید «محمد شالیکار»:

بچه‌ها را با دستمزد ۲ ریالی بزرگ کردم!

«احسان‌پور» گفت: وضع مالی‌مان خوب نبود. من آن روز‌ها در کارخانه شالی‌کوبی محل‌مان کار می‌کردم. کال سبوس را که همان پوسته برنج است، در پشت ساختمان کارخانه، داخل گونی می‌ریختم و به رودخانه برده، داخل آب می‌انداختم. دستمزد این زحمت فقط ۲ ریال بود! بچه‌هایم را در چنین شرایط سخت و مشقت‌باری بزرگ کردم.

کد خبر: ۵۱۶۱۸۰

تاریخ: ۲۵ فروردين ۱۴۰۱ - ۰۸:۳۴

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از ساری، شهید مدافع حرم «محمد شالیکار» در سال ۱۳۴۹ در فریدونکنار به دنیا آمد و در تاریخ ۲۱ آذر ۱۳۹۴ در سوریه به شهادت رسید.

«زبیده احسان‌پور» مادر شهید به ذکر خاطره‌ای از محمد پرداخت و گفت: وضع مالی‌مان خوب نبود. من آن روز‌ها در کارخانه شالی‌کوبی محل‌مان کار می‌کردم. کال سبوس را که همان پوسته برنج است، در پشت ساختمان کارخانه، داخل گونی می‌ریختم و به رودخانه برده، داخل آب می‌انداختم. دستمزد این زحمت فقط ۲ ریال بود! بچه‌هایم را در چنین شرایط سخت و مشقت‌باری بزرگ کردم. اما با همه نداری‌ها، بزرگ‌ترین دارایی‌ام ایمان و اعتقادم بود.

سال ۵۷ که انقلاب به اوج خود رسید، محمدم ۹ ساله بود. چادر سر می‌کردم و دست بچه‌های قد و نیم‌قدم را می‌گرفتم و با مشت گره کرده در تظاهرات علیه شانه شرکت می‌کردم.

محمد یک سر و گردن مغرورتر از دیگران بود. او طوری رفتار می‌کرد که بچه‌های محل از او می‌ترسیدند، یا حداقل حساب می‌بردند. در محله به «محمد ترک» معروف بود.

هر روز خود را از سقف خانه یا شاخه درخت آویزان می‌کرد تا به قول خودش قدش بلندتر شود و به جبهه برود. شهادت برادرش حسین در شلمچه، او را از خود بی‌خود کرده بود. مراسم هفتمین روز حسین که تمام شد، محمد از جبهه به خانه برگشت و بعد از چند روز، دوباره به جبهه رفت. محمد بعد از پایان جنگ در سال ۶۹ با خانمی مومن ازدواج کرد که حاصل زندگی‌شان سه فرزند به نام‌های «حسین»، «کوثر» و «ابوالفضل» بود.

انتهای پیام/