شهید قندهاری:

زندگی در جمهوری اسلامی نعمتی گران‌مایه است

شهید «محمدرضا قندهاری» در فرازی از وصیت‌نامه خود آورده است: خدایا تو به من منت نهادی و مرا در عصری قرار دادی که نماینده امام زمان (عج) در حال حکومت می‌باشد و این خود نعمتی بس گران‌مایه است ولی من نتوانستم از این خوان بندگان خوبت چیز خوبی استفاده کنم خدایا مرا ببخش به من رحم کن.

کد خبر: ۵۱۸۲۴۳

تاریخ: ۰۴ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۲:۳۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از مشهد، پاسدار «محمدرضا قندهاری» معاون ادوات لشکر ۵ نصر در یکم فروردین ۱۳۴۳ در مشهد متولد شد. وی سرانجام در ۲۱ اسفند ۱۳۶۳ در عملیات «بدر» در «جزیره مجنون» به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

فرازهایی از وصیت‌نامه پاسدار شهید محمدرضا قندهاری

خداوندا تو شاهد بودی که این‌جانب حقیر در مدت این چند سال که از انقلاب اسلامی می‌گذرد گامی مثبت جهت تداوم این انقلاب توفنده برنداشتم و اگر هم قدمی برداشتم وظیفه من بوده. این جبهه و این انقلاب کسی را می‌خواهد که عاشق باشد، عاشق به وجه الله عاشقی که دیوانه معشوقش باشد حسین‌وار خروش آورد و حسین‌خان حمله کند ولی من متأسفم.

من از شهید شدن به جان مهدی (عج) هیچ واهمه‌ای ندارم فقط از کشتنی که بدون شهادت باشد وحشت دارم.

خدایا تو به من منت نهادی و مرا در عصری قرار دادی که نماینده امام زمان (عج) در حال حکومت می‌باشد و این خود نعمتی بس گران‌مایه است ولی من نتوانستم از این خوان بندگان خوبت چیز خوبی استفاده کنم خدایا مرا ببخش به من رحم کن.

خدایا هر انسانی فطرتاً خدادوست است من هم تو را دوست دارم من هم عاشقتم. من تازگی عاشق شدم عاشق تو قبلاً اگر جهت بهشت کار می‌کردم آلان اظهار می‌دارم که من تو را می‌خواهم خدایا بهشتی که تو در آن نباشی به چه درد می‌خورد فقط یک جمله خدایا اگر من را به جهنم هم بفرستی بازهم می‌گویم خدایا دوستت دارم.

پدر جان اگر در دوران جوانی سرپیچی از من مشاهده کردید ان‌شاءالله که من را می‌بخشید از دور دست‌وپایتان را می‌بوسم ان‌شاءالله دیدار در روز موعود، خداحافظ پدر جان. اگرچه من قدر شما را ندانستم ولی دلم اکنون در آخرین لحظات مرگ و زندگی برایتان تنگ‌شده ولی چه کنم، چاره‌ای نیست راه رفتنی را باید با شتاب رفت اگر نروم از قافله عقب می‌مانم.

مادر جان بدان که با رفتنم همیشه به یاد توام. در پایان اگر خواستی در فراق من گریه کنی برای من گریه نکنی برای حسین و حسینیان گریه کنی یادت باشد که دشمنان شاد نشوند گریه شما باید گریه شوق باشد گریه خوشحالی باشد.

انتهای پیام/