مروری بر زندگی شهید «پرویز کاکسوندی»

«پرویز کاکسوندی» از شهدای شاخص کردستان است که پس از سال‌ها مجاهدت در کسوت فرماندهی پیشمرگان مسلمان کرد، سرانجام روز هجدهم آبان ‌سال ۱۳۶۳ حین درگیری با گروهک ضد انقلاب در روستای «برده رش» از توابع شهرستان دیواندره به شهادت رسید.

کد خبر: ۵۱۸۴۳۶

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۰۳:۱۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از کردستان، «پرویز کاکسوندی» در تاریخ اول مهر ‌سال ۱۳۳۷ در روستای گاوشله استان کردستان به دنیا آمد. او تا پنجم ابتدایی ادامه تحصیل داد ولی به علت نبود مدرسه در روستا ترک تحصیل کرد. در اردیبهشت سال ۱۳۵۹ عضو رسمی سپاه شد و سپس به عنوان فرمانده گردان حضرت رسول (ص) انتخاب شد و در تمامی جنگ‌هایی که با ضد انقلاب صورت می‌گرفت، حضور فعالی داشت.

‌کاکسوندی در اوقات فراغت، جوانان روستا را جمع می‌کرد و درباره جبهه و اسلام و مبارزه با ضد انقلابیون صحبت می کرد. او همیشه مهربان و خنده رو بود و با نیروهایش مانند یک برادر دلسوز رفتار می کرد. برای پیشبرد اهداف اسلام با شهامت و شجاعانه می جنگید. یکی از ماموریت های او سرکوب اشرار بود. با زحمات زیادی که در این راه کشید، باعث شد تا دوباره امنیت و آسایش را به آن منطقه باز گرداند.

او از جنگیدن خسته نمی شد. به خانواده شهدا سر می زد و آنها را دلداری می داد. تدبیر، شجاعت و دلیری او موجب شده بود که گردان ضربت حضرت رسول (ص) دیواندره به عنوان یکی از منظم‌ترین گردان‌های منطقه محسوب گردد. او شجاعت را با اخلاص عجین می ساخت و از تکبر دوری می‌جست. سادگی و اخلاص از سر و پای او می‌بارید و نمونه ساده زیستی و تواضع بود.

شهید کاکسوندی از زبان همرزمانش

سید «حسین هادی زاده» همرزمش، می گوید: «او به ما می‌گفت: آیا می دانید چرا امام خمینی به ایران آمد و ما را از رژیم طاغوت نجات داد؟ به خاطر اینکه ما مسلمانیم، در پناه لطف خداوند و در کشورمان آسوده زندگی کنیم و ما وظیفه داریم راه امام را ادامه دهیم تا در نزد خدا سربلند شویم.»

«محمد نصیری» همرزم دیگرش می‌گوید: «در درگیری روستای کول و دوزه خر او زخمی شد، ولی با آن زخمش با دشمن میجنگید و به آن اهمیتی نمیداد.»

سردار «شفیعی» نیز از دیگر همرزمانش می‌گوید: «هر زمان که کار سخت و مشکلی پیش می آمد، او داوطلب می شد و آن کار را انجام میداد و گروه او یکی از منظم ترین پیشمرگان مسلمان کرد به شمار می آمد.»

‌کاکسوندی در مهر  سال ۱۳۶۳ با دختری از شهرستان بیجار ازدواج کرد. او بعد از مدتی از ازدواجش راهی جبهه شد. در تاریخ ۱۳۶۳/۸/۱۸ هنگامی که برای ایجاد کمین به اطراف روستاهای قلعه گاه و حسین آباد دیواندره رفته بود، پس از بازگشت در روستای «برده رش» مورد کمین نیروهای ضد انقلاب قرار گرفت و بعد از نیم ساعت مقابله با آنها از ناحیه سر و سینه تیر خورد و به شهادت رسید.

پیکر مطهر این شهید والامقام در زادگاهش واقع در روستای گاوشله به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/