در کتاب «قرار بانه» آمد؛

ذوق‌زدگی صدام از جنایت خلبانانش در «بانه»/ روایتی از مظلومیت مردم بانه در جنگ تحمیلی

شهر مرزی «بانه» در سال‌های دفاع مقدس آماج حملات ارتش بعث عراق بود و در این میان شهدای زیادی را تقدیم انقلاب اسلامی و کشور کرده است.

کد خبر: ۵۱۹۹۲۴

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۰۴:۳۸

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، شهر مرزی بانه در سال‌های دفاع مقدس آماج حملات ارتش بعث عراق بود و در این میان شهدای زیادی را تقدیم انقلاب اسلامی و کشور کرده است. در بخشی از کتاب «قرار بانه» به ماجرای بمباران ۱۵ خرداد این شهر پرداخته شده است که در ادامه می‌خوانید.

۱۵ خرداد ۱۳۶۳ همزمان با ششم ماه مبارک رمضان، به‌مناسبت یادبود شهدای پانزده خرداد ۱۳۴۲ در سراسر کشور برنامه راهپیمایی و سخنرانی برگزار می‌شد. در بانه نیز سربازان و پاسداران مستقر در شهر برای اجرای مانور به‌صورت مسلح درحالی‌که نارنجک به کمر بسته بودند در صف‌های منظم به سوی پارکی در خارج شهر که اکنون به نام پارک پانزده خرداد نامیده می‌شود رهسپار شدند. حدود ظهر، درحالی‌که مردم روزه‌دار در حال شنیدن سخنانی بودند، چند بالگرد عراقی به اجتماع راهپیمایان حمله کردند. فاصله بالگرد تا مردم بسیار کم بود.

سربازان بعثی با تیربار و کالیبر پنجاه به نیرو‌های رزمنده و مردم حمله کردند. به‌خاطر حمل نارنجک توسط افراد و انفجار آن‌ها تعداد زیادی از نیرو‌ها به طرز فجیعی به شهادت رسیدند. شاخ و برگ درختان پارک پر از تکه‌های بدن شهدا و زخمی‌ها شده بود. در همان حال از پشت پارک هم تیراندازی به سوی مردم صورت می‌گرفت. کاملا مشخص بود که این برنامه با هماهنگی ضدانقلاب و بعثی‌های عراقی صورت گرفته است. هیچ‌کس حال خودش را نمی‌فهمید. مگر می‌شد در آن هنگامه کاری کرد. صحرای محشر بود. زن‌ها جیغ می‌کشیدند، مرد‌ها فریاد می‌زدند و بچه‌ها نمی‌دانستند چه کار کنند. شهر یکپارچه در خون و آتش می‌سوخت. مردم در مغازه‌ها، در صف کوپن، خانه‌ها و خیابان‌ها به خاک و خون کشیده می‌شدند. عظیمه خاکی و جلیله افشاری حامله بودند. شکم هر دو دریده شده بود و پاره‌های بدن و جنین‌شان به اطراف پرتاپ شده بود.

بانه مشهور است که مردمش در ماه مبارک رمضان مقدار زیادی پول به عنوان زکات به مستمندان می‌دهند. برای همین، هر سال تعداد قابل نوجهی از نابینایان و معلولان و نیازمندان شهرستان‌های مجاور به بانه می‌آیند. در بمباران بانه تعداد بسیاری از همین افراد شهید شدند. تعداد شهدا به حدی بود که گورکن‌ها از عهده دفن آن‌ها برنمی‌آمدند. علاوه بر این، نمی‌شد معطل کرد تا شهدا تک تک دفن شوند. از ترس انتشار بیماری، به ناچار با بیل مکانیکی، گودال بزرگی حفر شد و جنازه‌ها به‌صورت دسته‌جمعی دفن شدند. روز ۱۸ خرداد، از تلویزیون بغداد مراسمی را به نمایش گذاشتند که در آن صدام به هشت نفر از خلبانان جنایتکار که بمباران بانه و نهاوند را انجام داده بودند. مدال شجاعت داد. در این جنایت ۵۹٠ نفر از رزمندگان و مردم شهر شهید شدند و حدود ۴٠٠ مجروح بر جای ماند.

انتهای پیام/ ۱۴۱