امام جمعه یزد مطرح کرد؛

آیت‌الله «فقیه خراسانی» مجاهدی بزرگ در راه تبلیغ دین

آیت‌الله «ناصری» با گرامیداشت یاد و خاطره آیت‌الله «فقیه خراسانی» گفت: یکی از صفات مرحوم شیخ فقیه خراسانی، عشق به تبلیغ دین و خدا بود و این ویژگی او را بین مردم ماندگار کرد.

کد خبر: ۵۲۰۰۸۴

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۲۲:۵۶

به گزارش دفاع‌پرس از یزد، آیت‌الله «محمدرضا ناصری» نماینده ولی فقیه در یزد در مراسمی با حضور جمعی از روحانیون به مرور خاطراتی از آیت‌الله شیخ «غلامرضا فقیه خراسانی» پرداخت و اظهار داشت: اخلاق و عمل پرهیزگارانه ایشان همیشه زبانزد خاص و عام بود.

وی با اشاره به نقل خاطره‌ای از این عالم بزرگ بیان کرد: آیت الله فقیه خراسانی همیشه عاشق تبلیغ دین اسلام، خدا و مردم بود و هیچ وقت نمی‌توانست بپذیرد که پیگیر مشکلات مردم نشود.

ناصری همچنین با اشاره خاطراتی از حاج احمد دعایی، یکی از دوستان حاج شیخ، افزود: حاج احمد دعایی که همواره با ایشان به روستا‌های مختلف می‌رفت، می‌گفت که حاج شیخ همیشه پرس و جو می‌کردند که آیا روستایی مانده که به آنجا نرفته باشیم؟ من نیز می‌گفتم: جایی باقی نمانده، ولی دو تا روستای دور افتاده وجود دارد که هنوز نرفته ایم و ایشان با اشتیاق می‌خواستند که به سرعت به آنجا برویم و به مردم آنجا نیز سری بزنیم و این در حالی است که گاهی اوقات رفتن به این روستا‌ها بسیار سخت و طاقت‌فرسا بود، ولی حاج شیخ به هر صورتی بود با چهارپا، خود را به آنجا می‌رساند تا به بحث تبلیغ دین و خدا بپردازند.

ناصری عنوان کرد: ایشان عاشقانه این مسیر را دنبال می‌کردند به گونه‌ای که از یزد تا مشهد هر روستایی که وجود دارد، اکثرا ایشان را می‌شناسند و حتی برخی از آن‌ها حاج آقا را به مدت چند روز پیش خود نگه می‌داشتند.

وی یادآور شد: برخی از مردم این روستا‌ها می‌گفتند اگر مسیر شیخ به روستای ما می‌افتاد، به ویژه در ایام ماه محرم و صفر و اگر یک نفر سئوالی در مورد احکام داشت، شیخ می‌گفتند: باید اینجا بمانم و به سئوالاتشان پاسخ دهم و حتی ۱۰ روز در یک روستا می‌ماندند تا به بحث تبلیغ دین و احکام دینی بپردازند.

ناصری ادامه داد: ایشان آنقدر در یک روستا می‌ماندند تا مسائل شرعی تمام اهالی روستا را پیگیری می‌کردند و ایرادات آن‌ها را رفع می‌کردند و بعد از آن روستا می‌رفتند.

وی افزود: اهالی بافق می‌گفتند که شیخ در این مسیر به یک فردی برخورد کردند که حمد و سوره اش را درست نمی‌خواند و در این زمینه مشکل داشت، شیخ به مدت دو هفته آنجا ماندند و به صورت شبانه روزی به حل مشکلات موجود در نحوه خواندن حمد و سوره و مسائل شرعی مردم آنجا پرداختند. شیخ وقتی می‌خواستند از آنجا بروند می‌گفتند که بسیار خوشحالم که همه مردم حمد و سوره را درست می‌خواند و همه مسائل شرعی آن‌ها را برایشان توضیح دادم.

ناصری ادامه داد: در بهاباد مسجدی وجود دارد، در زمان شیخ، پیرمردی متولی مسجد بود. پیرمرد می‌گفت: یک روز دیدم از مسجد صدای اذان می‌آید. به مسجد رفتم و دیدم شیخ دارد اذان می‌گوید. گفتم شیخ شما کجا، اینجا کجا؟ شیخ پاسخ داد: مردم را خبر کن به مسجد بیایند. مردم آمدند و شیخ به تبلیغ دین و رفع سئوالات مردم پرداخت و چند روز آنجا ماندند تا سئوالات مردم را پاسخ دهند.

امام جمعه یزد با اشاره به خاطرات دیگری از آیت الله فقیه خراسانی، بیان کرد: حاج آقای قافی از مرحوم آقای کازرونی نقل می‌کردند: ما شش روز رفتیم به یک محل که ظاهرا ندوشن بود. به مدت شش روز من و شیخ و قاطرمان در یک جا مانند طویله ماندیم تا شیخ مردم را جمع کنند و به مسائل آن‌ها پاسخ دهند.

وی افزود: شیخ عادت داشت که یک فرد را از مردم ده مسئول این قضیه کند تا بتوانند به تمام سئوالات مردم پاسخ دهند و از جیب خودشان حق الزحمه آن فرد را پرداخت می‌کردند.

ناصری یادآور شد: آیت الله جواد گلپایگانی از مراجع بزرگ نجف، نقل می‌کردند: در نجف امثال ما مجتهدین ۳۰ تا ۴۰ نفر بودند، اما امثال حاج آقای شیخ فقیه فقط یک نفر بود که آن هم خود ایشان بودند و من همیشه سعی می‌کردم هر وقت حاج شیخ به اینجا می‌آیند زودتر به دیدنشان بروم، اما هیچ وقت نتوانستم قبل از ایشان به محل دیدارمان برسم.

وی عنوان کرد: مرحوم پدرم نقل می‌کردند که یک شب حاج آقا پیش من آمدند و به من گفتند که فردا می‌خواهم در عقدا باشم. به ایشان گفتم فاصله ما تا عقدا بسیار زیاد است، چگونه به آنجا برویم؟ ایشان پاسخ دادند مهم نیست فقط باید برویم و ما نماز صبحمان را در عقدا خواندیم.

ناصری همچنین با اشاره به علاقه شیخ فقیه خراسانی نسبت به روحانیون و طلاب به بیان خاطره‌ای از ایشان پرداخت و گفت: هنگامی که در نجف وبا آمده بوند، طلبه‌های زیادی به این بیماری دچار شده بودند و کسی از حال آن‌ها خبر نداشت. شیخ هنگامی که متوجه غیبت این طلاب می‌شود درس و کلاس‌های خود را تعطیل می‌کند و به مراقبت از آن‌ها می‌پردازد تا حال آن‌ها رو به بهبودی می‌رود. حتی ایشان بدون که بگذارند طلبه‌ها متوجه شوند لباس‌هایشان را شبانه می‌شستند، تا میکردند و دم در اتاق هایشان میگذاشتند.

وی ادامه داد: عشق شیخ به طلاب و مردم به حدی بود که ایشان بعد از نماز صبح برای بقیه طلاب آب می‌برند که وضو بگیرند و نمازشان قضا نشود. از صفات بزرگ ایشان می‌توان به مردم دوستی و علاقه و توجه ایشان به معیشت مردم اشاره کرد.

آیت الله شیخ غلامرضا فقیه خراسانی از علمای بزرگ یزد و جد مادری امام جمعه یزد است که در سال ۱۳۳۸ در سن ۸۱ سالگی در طزرجان یزد دار فانی را وداع گفت.

انتهای پیام/